Wydatki na dodatkową instalację fotowoltaiczną (z wymianą falownika) kwalifikowane są do ulgi termomodernizacyjnej, podczas gdy wydatki na pompy ciepła powietrze-powietrze nie spełniają przesłanek odliczenia w ramach tej ulgi z uwagi na brak spełnienia warunku części instalacji grzewczej.

Podatnik nie jest uprawniony do ulgi termomodernizacyjnej, jeśli na moment poniesienia wydatków nie posiadał tytułu własności do nieruchomości, mimo poniesienia wydatków z majątku wspólnego, co wymaga korekty złożonych zeznań podatkowych.

Gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT z zastosowaniem prewspółczynnika w związku z wydatkami na instalacje fotowoltaiczne, które będą służyć zarówno działalności opodatkowanej, jak i pozostałej. Instalacje te traktowane będą jako odrębne środki trwałe.

Podatnik, który poniósł wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, ma prawo skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, niezależnie od formalnego odbioru budynku, jeśli budynek spełnia definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego i jest faktycznie zamieszkiwany.

Nakłady związane z zakupem i montażem instalacji fotowoltaicznej, które nie zostały określone w dokumentacji PSI jako część nowej inwestycji, nie mogą być traktowane jako koszty kwalifikowane do objęcia pomocą publiczną w formie zwolnienia podatkowego, gdyż nie przyczyniają się do zwiększenia zdolności produkcyjnych ani do dywersyfikacji produkcji.

Czynsz inicjalny, jako koszt pośredni, winien być rozliczany jednorazowo w momencie jego poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e ustawy o CIT, natomiast czynsz dzierżawny stanowi koszt potrącalny na bieżąco jako koszt ogólnego działania zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.