Ujemna różnica ustalona zgodnie z art. 24 ust. 24 ustawy o PIT przy wykupie przez emitenta obligacji kuponowych nie stanowi straty z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w rozumieniu art. 30b ustawy o PIT. Skutkiem tej różnicy jest wyłącznie brak dochodu podlegającego opodatkowaniu ryczałtowo na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 2a, a w konsekwencji brak obowiązku zapłaty podatku i obowiązków deklaracyjnych

Przychody osoby fizycznej z prywatnego obrotu papierami wartościowymi, tytułami uczestnictwa i instrumentami pochodnymi stanowią przychody z kapitałów pieniężnych, niezależnie od automatyzacji, intensywności tradingu i zawodowego charakteru aktywności. W kosztach PIT-38 można uwzględnić wyłącznie wydatki wykazujące wymagany związek z konkretnymi transakcjami; koszty ogólnej infrastruktury automatycznego

Wydatek poniesiony na nabycie obligacji na rynku wtórnym, obejmujący także kwotę odsetek narosłych do dnia nabycia, stanowi w całości wydatek na nabycie papieru wartościowego w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT. Nie podlega on podziałowi na część rozliczaną przy wypłacie kuponu i część rozliczaną przy wykupie; jest potrącalny wyłącznie przy odpłatnym zbyciu obligacji lub jej wykupie przez

W przypadku sprzedaży lub wykupu obligacji wydatki na ich nabycie stanowią koszt podatkowy na zasadach art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, lecz strata odpowiadająca nadwyżce tych wydatków nad przychodem podlega wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 39, gdyż wierzytelność inkorporowana w obligacji jest wierzytelnością objętą tym przepisem; wyjątek dotyczący skarbowych papierów wartościowych nie

Odsetki od Obligacji AT1 stanowią koszty uzyskania przychodów w momencie zapłaty, zaś otrzymane środki z emisji nie są przychodem podatkowym, z uwagi na ich zwrotny charakter.

Od 1 marca 2024 r., w związku z wyjazdem do Kanady, wnioskodawca podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Dochody z działalności gospodarczej, pracy najemnej i zbycia ETF są opodatkowane w Kanadzie. Podatek od zwrotu IKE w Polsce należy się według stawki 19%, natomiast odsetki z wykupu obligacji można ograniczyć do 10% po przedstawieniu certyfikatu rezydencji.

W przypadku wykupu obligacji przez emitenta, obciążonych świadczeniami okresowymi, podatek dochodowy winien być obliczany zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jako zbycie papierów wartościowych na podstawie art. 30b, stosując 19% stawkę zryczałtowaną.

Koszty prowadzenia zagranicznego rachunku bankowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodu tylko w zakresie, w jakim pozostają w bezpośrednim związku z przychodami z tytułu zbycia papierów wartościowych rozliczanych w danym roku podatkowym na podstawie art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie jest dopuszczalne kwalifikowanie jako koszt uzyskania przychodów odpisów na fundusz rekultywacyjny, jeśli środki te są inwestowane w obligacje skarbowe, albowiem narusza to przepisy ustawy o CIT odnośnie do definicji rezerwy i celu funduszu rekultywacyjnego.

Darowizny środków pieniężnych i aktywów inwestycyjnych dzieci matce mogą być zwolnione z podatku od spadków i darowizn, jeśli nastąpiło ich zgłoszenie i udokumentowanie transferu poprzez rachunek płatniczy; jednak darowizny gotówkowe nie spełniają tego kryterium zwolnienia.

Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.

Straty z tytułu zbycia obligacji, uwzględniając ich pożyczkowy charakter, mieszczą się w regulacji art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT i nie mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów, jeśli wierzytelność nie była uprzednio zarachowana jako przychód należny.

Odsetki od obligacji kapitałowych uznane zostają za koszty uzyskania przychodów w dacie wypłaty, zgodnie z zasadą kasową. Ponadto, otrzymanie środków z emisji takich obligacji nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu, z uwagi na brak definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie emitenta, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.

Instytucja finansowa, uznana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego, może kwalifikować przychody z umorzenia certyfikatów i wykupu obligacji jako przychody inne niż zyski kapitałowe w oparciu o art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.

Przychód podatkowy z tytułu sprzedaży przedsiębiorstwa obejmuje zarówno cenę określoną w umowie sprzedaży, jak i wartość przejętych przez nabywcę zobowiązań. Przejęcie zobowiązań wpływa na ustalenie wartości rynkowej przedsiębiorstwa zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Straty z tytułu odpłatnego zbycia obligacji, będących papierami wartościowymi, nie są uznawane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, gdyż obligacje inkorporują wierzytelności pożyczkowe.

Wydatki związane z objęciem lub nabyciem obligacji nie mogą zostać w pełni uznane za koszty uzyskania przychodu w przypadku ich sprzedaży poniżej ceny nabycia; kosztem jest tylko część odpowiadająca przychodowi, nie całość wydatków.

Strata z tytułu odpłatnego zbycia obligacji, które uznawane są za wierzytelności, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, chyba że wierzytelność uprzednio została zarachowana jako przychód należny.

Z art. 16 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT wynika, iż wydatki na nabycie obligacji mogą być kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości przychodu, zaś straty z ich zbycia nie stanowią kosztów, ponieważ są to obowiązki dłużne inkorporowane w formie wierzytelności.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 oraz 39 ustawy o CIT, przychody z odpłatnego zbycia obligacji korporacyjnych poniżej kosztów nabycia nie kwalifikują pełnej kwoty nabycia jako kosztów uzyskania przychodów. Kosztem mogą być jedynie wydatki do wysokości uzyskanego przychodu, uwzględniając wierzytelnościowy charakter obligacji.

Wydatki poniesione na nabycie obligacji korporacyjnych mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich odpłatnego zbycia zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, jednak nie w pełnej wysokości, a wyłącznie do wysokości uzyskanego przychodu, ponieważ przepisy art. 16 ust. 1 pkt 39 wykluczają traktowanie strat ze zbycia jako kosztów, o ile nie były wcześniej zarachowane jako przychód

Wydatki na objęcie lub nabycie obligacji mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów dopiero przy ich odpłatnym zbyciu, z wyłączeniem strat z tych transakcji, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, obejmującym wierzytelności.

Obligacje, jako dłużne papiery wartościowe, podlegają art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, co wyklucza potraktowanie całości straty z ich sprzedaży jako kosztu uzyskania przychodów, jeśli nie zostały zaksięgowane jako przychód należny. Organ odrzuca pełną kwalifikację tych kosztów podatkowych przy sprzedaży za wartość niższą niż zakup.

Wydatki na objęcie lub nabycie obligacji mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu jedynie do wysokości uzyskanego przychodu z ich zbycia, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 i 39 ustawy o CIT. Straty z tytułu odpłatnego zbycia takich obligacji, będących papierami wartościowymi o charakterze dłużnym, podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodu.