Kary umowne zapłacone przez podatnika z tytułu nieterminowej realizacji dostaw i usług, nie wynikające z wad towarów lub usług, nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, gdyż dotyczą kwestii chronienia przychodów w kontekście dalszych relacji biznesowych.

Kwoty zapłacone tytułem kar umownych za nieterminowe, lecz prawidłowo jakościowo wykonane usługi przez podwykonawców mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, nie odnosząc się do art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, pod warunkiem definitywności wydatku. Kary za wadliwe wykonanie usług wyklucza tenże artykuł z kategorii kosztów uzyskania przychodów.

Zapłata kary umownej za nieterminową realizację umowy, niezależna od wad dostarczonych towarów lub usług, może stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile nie podlega wyłączeniu według art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Zwrot części kary nieduplikowany z kosztami uzyskania, nie stanowi przychodu podatkowego.

Wydatki na zapłatę kar umownych i odsetek związanych z niezawinionymi przez podatnika opóźnieniami, nie uznane za wydatki wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, służąc zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów.

Kary umowne z tytułu opóźnienia w dostawach, niezawinione przez podatnika, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku CIT, gdy istnieje związek przyczynowy z przychodami, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, i nie są objęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.

Kary umowne zapłacone za nieterminową realizację umowy, które nie wiążą się z wadliwością towarów, stanowią koszty uzyskania przychodu, natomiast zwrot z tytułu kar od podwykonawcy należy uznać za przychód podatkowy.

Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Niezapłacona przez kontrahenta część wynagrodzenia za prace podwykonawcze, której zapłaty żąda podatnik, stanowi przychód podatkowy w dacie otrzymania tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, i nie może być uznana za przedpłatę związaną z planowanym wykonaniem prac.

Kary umowne za nieterminowe wykonanie usług, w tym opóźnienia nie z winy podatnika, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odsetki naliczane z tytułu opóźnień w płatnościach nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, mają charakter karny i nie są uznawane za kredyt kupiecki. Stanowią bowiem sankcję za nieterminowe płatności, a nie opłatę za usługę finansową.

Zapłata kar umownych, wynikająca z niezawinionej przez podatnika zwłoki, nie wyłączonej przez art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, stanowi koszt uzyskania przychodu, jeśli służy zabezpieczeniu źródła przychodów.

Kary umowne poniesione za nieterminowe wykonanie napraw mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeżeli nie są związane z wadliwością świadczenia usług, lecz mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i zabezpieczeniem źródła przychodów.

Nie są uznawane za koszty uzyskania przychodów kary umowne i odsetki określone z tytułu zwłoki w realizacji zobowiązań kontraktowych, nawet jeśli wynikały z przyczyn niezawinionych przez podatnika, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 oraz zasadą akcesoryjności świadczeń, co do zasady pozbawiającą tych odsetek statusu kosztu podatkowego.

Ustalenie, czy zapłata kar umownych w całości na rzecz Zamawiającego z tytułu nieterminowej realizacji umowy stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, a otrzymany zwrot z tytułu kar umownych od Podwykonawcy stanowi przychód podatkowy dla Wnioskodawcy.

Skutki podatkowe otrzymania od banku zasądzonej należności głównej i odsetek ustawowych za opóźnienie.

Czy poniesione do tej pory oraz poniesione w przyszłości przez Spółkę wydatki na rzecz kontrahentów, na zapłatę kar umownych za nieterminowe dostarczenie towarów w sytuacjach opisanych w stanie faktycznym/przyszłym, stanowią dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek po stronie Wnioskodawcy.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kary umownej za niedotrzymanie terminu realizacji umowy.

Brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kary umownej za niewykonanie w terminie umowy.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kar umownych z tytułu nieterminowego wykonania zlecenia w sytuacji wystąpienia okoliczności niezależnych od Spółki (Covid).

Mają Państwo prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z ww. faktury, w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy.

Dotyczy skutków podatkowych otrzymania zasądzonych wyrokiem Sądu zaległych środków pieniężnych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienia, kosztów sądowych i kosztów zastepstwa procesowego.

Przyznane środki tytułem kary pieniężnej stanowią dla klientów Banku przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Przychód ten nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, gdyż – jak wyjaśniono powyżej – kara pieniężna nie jest

w zakresie ustalenia: - Czy kwoty pieniężne wypłacone przez Wnioskodawcę na rzecz klientów (Zleceniodawcy) tytułem odszkodowań za szkody powstałe z tytułu utraty przesyłki mogą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów na gruncie przepisów ustawy o CIT, - Czy kwoty pieniężne wypłacone przez Wnioskodawcę na rzecz klientów (Zleceniodawcy) tytułem odszkodowań za szkody powstałe z tytułu uszkodzenia

w zakresie ustalenia czy w przedstawionym stanie faktycznym zapłata kar umownych (stwierdzonych notami obciążeniowymi) stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu.