Zyski spółki przeznaczone na podwyższenie kapitału zakładowego mogą korzystać ze zwolnienia dywidendowego, a ich przekazanie uznaje się za koszt uzyskania przychodu przy zbyciu udziałów.
Odsetki od pożyczki zaciągniętej na nabycie akcji, niezwiązane bezpośrednio z przychodami kapitałowymi, mogą być klasyfikowane jako koszty uzyskania przychodów innych niż kapitałowe i alokowane proporcjonalnie, jeśli niemożliwe jest ich przypisanie do konkretnego źródła, zgodnie z art. 15 ust. 2b ustawy CIT.
Wydatki na nabycie udziałów w spółce B. GmbH nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów przez A. Spółkę z o.o. w momencie unicestwienia tych udziałów wskutek połączenia B. GmbH z F. GmbH, gdyż nie doszło do odpłatnego zbycia udziałów spełniającego warunki z art. 16 ust. 1 pkt 8e ustawy o CIT.
Nabycie spadku podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn tylko w zakresie rzeczywistego udziału w nabytym majątku. Dział spadku i zniesienie współwłasności, dokonane bez spłat i dopłat, nie powoduje obowiązku podatkowego, chyba że prowadzi do zwiększenia udziału w majątku. Środki z IKE przekazane na mocy dyspozycji na wypadek śmierci nie są objęte podatkiem od spadków i darowizn.
Przychód z objęcia udziałów motywacyjnych w spółce z o.o. po cenie niższej od rynkowej, w ramach planu motywacyjnego zorganizowanego przez spółkę-pracodawcę, stanowi podlegający opodatkowaniu przychód ze stosunku pracy w momencie ich nabycia.
Koszt uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, powstałej z przekształcenia spółki komandytowej, odpowiada wartości majątku spółki komandytowej na dzień przekształcenia, przypadającej na objęte udziały, oraz kwocie wniesionego wkładu pieniężnego do spółki przekształconej.
Odpłatne zbycie nieruchomości, nabytej w drodze spadku przed upływem pięciu lat od nabycia przez spadkodawcę, rodzi obowiązek podatkowy, z którego część może być zwolniona, gdy przychód zostanie przeznaczony na cele mieszkaniowe.
Podział zysku i wypłata dywidendy poprzez świadczenie niepieniężne, w formie przekazania udziałów, generuje przychód zaliczany do zysków kapitałowych, a poniesione koszty na nabycie tych udziałów uznaje się za koszty uzyskania przychodów.
Sprzedaż nieruchomości, w której obdarowany udział nabył poprzez darowiznę od małżonka, stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeśli odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat od daty darowizny; koszty nabycia poniesione przez darczyńcę nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu.
W przypadku odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu proporcjonalną część zapłaconego podatku od spadków i darowizn, odpowiadającą wartości sprzedanego składnika majątku względem całej masy spadkowej.
Wynagrodzenia wypłacane w ramach mechanizmu earn-out, po dniu odwrotnego połączenia spółek, stanowią pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, o ile nie są bezpośrednimi wydatkami na nabycie udziałów.
Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.
Przeniesienie udziałów w nieruchomości między partnerami, mające na celu rozliczenie nakładów finansowych, nie stanowi opodatkowanego przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie generuje realnego przysporzenia majątkowego.
Wydatki na nabycie udziałów w przypadku ich dobrowolnego umorzenia nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, lecz obniżają przychód z tytułu umorzenia, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT, co wyłącza ich podwójne rozliczenie jako koszt podatkowy.
Wynagrodzenie wypłacone z tytułu umorzenia udziałów, pochodzące z zysków sprzed okresu opodatkowania ryczałtem, podlega kwalifikacji jako dochód z tytułu ukrytych zysków podlegający opodatkowaniu estońskim CIT.
Wydatki poniesione przez podatnika na doradztwo inwestycyjne oraz inne usługi związane z nabyciem udziałów w innej spółce, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, możliwe do rozliczenia w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Zniesienie współwłasności nieruchomości poprzez przeniesienie udziału w zamian za zwolnienie z długu nie stanowi opodatkowanego przychodu, jeśli następuje po upływie 5 lat od nabycia. Odpłatne zbycie nabytego w ten sposób udziału przed upływem tych 5 lat generuje obowiązek podatkowy.
Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.
Wniesienie jednostek certyfikacyjnych do spółki komandytowej jako aport nie generuje przychodu podlegającego CIT, a ich rynkowa wartość ustalona na dzień aportu stanowi koszt uzyskania przychodu przy ewentualnej sprzedaży, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT.
Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
Koszty okołotransakcyjne związane z nabyciem udziałów przez podatnika należy proporcjonalnie przypisać do zysków kapitałowych oraz pozostałych źródeł przychodów, a ulga konsolidacyjna nie obejmuje wydatków z poprzednich lat przed datą nabycia.
Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Odsetki od kredytu zaciągniętego na bezpośrednie lub pośrednie refinansowanie historycznych zobowiązań akwizycyjnych nie podlegają ograniczeniom z art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, chyba że są związane bezpośrednio z długiem akwizycyjnym.