Do skutecznego wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (estoński CIT) konieczne jest sporządzenie oraz prawidłowe podpisanie sprawozdania finansowego w ustawowym terminie. Późniejsze podpisanie sprawozdania uznawane jest za jego niesporządzenie zgodnie z wymogami ustawy o rachunkowości, co uniemożliwia wybór tej formy opodatkowania.

Spółka nie jest zobowiązana do przesyłania ksiąg rachunkowych oddziałów zagranicznych prowadzonych na podstawie lokalnych przepisów rachunkowych do polskich organów podatkowych zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

Archiwizacja i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej jest zgodne z ustawą o CIT, pod warunkiem spełnienia wymogów zapewniających autentyczność, integralność i czytelność dokumentów. Tak przechowywane dokumenty mogą stanowić podstawę zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, zgodne z ustawowymi wymogami, umożliwia rozpoznanie wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w zakresie przewidzianym przez ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych.

Opłaty za obsługę pojazdu, dokumentów oraz opłata aukcyjna związane z nabyciem używanych samochodów powinny być uwzględniane przy określaniu wartości nabycia pojazdu dla ustalenia marży i zapisane w kolumnie 12 księgi przychodów i rozchodów jako zakup towarów handlowych.

Zakupy od rolników ryczałtowych, w przypadku odmowy przedstawienia danych do faktury VAT RR, mogą być dokumentowane dowodami wewnętrznymi. Dowody te nie mogą być zbiorcze i powinny spełniać wymogi formalne określone dla dowodów księgowych.

Spółka z siedzibą w Polsce nie ma obowiązku przesyłać ksiąg rachunkowych zagranicznego oddziału, prowadzącego księgi zgodnie z lokalnymi przepisami, do polskiego organu podatkowego na podstawie art. 9 ust. 1c ustawy o CIT.

Nie jest wyłączone zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości początkowej nakładów na cudzym gruncie na moment ich likwidacji, jeśli nie nastąpiła zmiana rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej (art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT).

Podatniczka prowadząca podatkową księgę przychodów i rozchodów, przy sprzedaży ujmowanej w kasach fiskalnych, nie jest zobowiązana do ponownego księgowania faktur za sprzedaż, która była już zafiskalizowana.

Limit przychodów zobowiązujący do prowadzenia ksiąg rachunkowych, określony w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, należy ustalać oddzielnie dla każdego małżonka prowadzącego gospodarstwo rolne. Przychody z działów specjalnych produkcji rolnej można rozliczać na podstawie norm szacunkowych, jeżeli indywidualne przychody małżonków nie przekraczają 2 500 000 EUR.

W systemie estońskiego CIT, przy raportowaniu JPK_ST_KR, obowiązkiem podatnika jest wpisanie poprawnych wartości zgodnych z wytycznymi rozporządzenia Ministra Finansów dla określonych pól, gdzie nie można uznać wypełnienia wszystkich pozycji jako nieistniejących lub zerowych.

W strukturze JPK_ST_KR nie należy ujmować składników majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10 000 zł, nieujętych w ewidencji środków trwałych i zaliczonych bezpośrednio do kosztów na mocy art. 16d ust. 1 ustawy o CIT.

Złożenie zawiadomienia ZAW-RD bez uprzedniego podpisania sprawozdania finansowego zgodnie z ustawą o rachunkowości, uniemożliwia skuteczne wejście w reżim ryczałtu od dochodów spółek od 1 lutego 2024 r., a brak nowego zawiadomienia obejmującego właściwy okres uniemożliwia również wejście od 1 stycznia 2025 r.

W przypadku wyboru estońskiego CIT, terminowe podpisanie sprawozdania finansowego jest warunkiem skuteczności wyboru opodatkowania, stanowiąc integralną część jego merytorycznego sporządzenia.

Działalność najmu prywatnego, opodatkowana ryczałtowo, nie wpływa na obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych związanych z działami specjalnymi produkcji rolnej. Obowiązek ten pojawia się, gdy przychody z tych działów przekroczą 2.500.000 EUR rocznie.

Spółka przejmująca, nieprzekraczająca indywidualnego limitu przychodowego w roku poprzedzającym, nie jest zobowiązana do prowadzenia i przesyłania elektronicznych ksiąg rachunkowych na zasadach określonych w art. 9 ust. 1c ustawy o CIT z uwagi na przychody spółek przejmowanych jedynie, jeśli połączenie nastąpiło bez zamykania ksiąg rachunkowych.

Skuteczność wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (estoński CIT) wymaga, aby sprawozdanie finansowe było sporządzone i podpisane zgodnie z ustawą o rachunkowości w terminie trzech miesięcy od dnia bilansowego, pod rygorem nieskuteczności wyboru tej formy opodatkowania.

Dochody z działów specjalnych produkcji rolnej mogą być opodatkowane na podstawie norm szacunkowych, jeżeli pojedynczy przychód nie przekracza ustawowego limitu, a obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy przekroczenia przychodów 2 500 000 euro przez osobę fizyczną lub podmiot działalności.

Podatnik opodatkowany Estońskim CIT, obowiązany do składania JPK_KR_PD, nie musi uzupełniać ksiąg o znaczniki podatkowe, ponieważ klasyfikacje te nie dotyczą rozliczeń w ramach Estońskiego CIT.

Przepisy ustawy o CIT, w kontekście art. 9 ust. 1c, nie nakładają obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez zagraniczne oddziały w postaci JPK_CIT, jeżeli te prowadzone są zgodnie z przepisami obowiązującymi w miejscu ich działalności. Obowiązek ten dotyczy jedynie ksiąg rachunkowych prowadzonych na podstawie polskiej ustawy o rachunkowości.

Koszty działalności badawczo-rozwojowej muszą być wyodrębniane w księgach rachunkowych zgodnie z art. 24a ust. 1b UPDOF, nawet jeśli nie podlegają rozliczeniu w uldze B+R. Wyodrębnienie obejmuje również wynagrodzenia pracowników związanych z działaniami B+R.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie ma obowiązku przesyłania ksiąg rachunkowych prowadzonych przez jej samobilansujące się oddziały zagraniczne do polskiego organu podatkowego, zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, gdyż obowiązek ten nie obejmuje ewidencji prowadzonej w innych jurysdykcjach według lokalnych przepisów.

Obowiązek przesyłania JPK_CIT nie ciąży na zagranicznych przedsiębiorcach prowadzących działalność poprzez zakład podatkowy w Polsce, jeśli nie posiadają oni oddziału ani przedstawicielstwa, a księgi rachunkowe prowadzone są za granicą, zgodnie z art. 9 ust. 1 i 4 ustawy o CIT.

Zakupy używanych towarów dokonane w Niemczech mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów, jeśli są należycie udokumentowane. Dokumenty takie jak wydruki z aukcji i przelewy bankowe, zgodne z polskimi przepisami, mogą służyć jako podstawy zapisu w księgach księgowych.