Korekta przychodów związanych ze zwrotem nienależnej refundacji musi być ujęta w bieżącym okresie rozliczeniowym, o ile nie wynika z błędu rachunkowego lub oczywistej pomyłki, lecz z decyzji następczej organu kontrolnego. Takie rozliczenie dokonuje się zgodnie z art. 14 ust. 1m ustawy o PIT.

Podatnik dokonujący korekty przychodu wynikającej z otrzymania dotacji europejskiej, zwolnionej z PIT, jest zobowiązany dokonać tej korekty w bieżącym okresie rozliczeniowym, chyba że jest to korekta wynikająca z błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki; brak dokumentów korygujących wyklucza wsteczną korektę przychodów.

Korekty kosztów uzyskania przychodów, które nie spełniają warunków art. 11e Ustawy i wynikają z decyzji APA, powinny być rozliczane w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymano dokument korygujący. Nie mogą być uznane za korekty cen transferowych, o których mowa w art. 11e Ustawy.

W przypadku podziału przez wyodrębnienie, Bank Przejmujący wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe związane z przejmowaną działalnością pozostające w stanach otwartych, natomiast Bank Dzielony ponosi odpowiedzialność za zobowiązania zamknięte sprzed podziału. Korekty deklaracji sprzed podziału obciążają Bank Dzielony.

Środki pieniężne udostępniane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie przekazania, pod warunkiem zgodności z kryteriami art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zwrot tych środków w wyniku spełnienia warunków umownych nie stanowi przychodu podatkowego, lecz obliguje do korekty kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki na Fit-Out i Cash Contribution należy korygować jako wynikłe z błędów rachunkowych lub oczywistych omyłek, poprzez retrospektywne rozliczenie w okresie, w którym pierwotnie rozpoznano te koszty, zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, nie zaś jednorazowo w bieżącym okresie podatkowym.

Dotacja otrzymana z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 zwolniona jest z opodatkowania PIT, jednakże wydatki pokryte tą dotacją nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, wymagając korekty kosztów podatkowych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Korektę przychodów oraz kosztów wynikającą z błędów rachunkowych lub oczywistych omyłek rozpoznaje się wstecz do odpowiedniego okresu. W przypadku korekt niebędących wynikiem takich błędów, rozpoznanie następuje w okresie właściwym dla wystawienia faktury korekcyjnej lub innego dokumentu potwierdzającego korektę, z wyłączeniem okresów przedawnionych.

Korekty cen wynikające z umów handlowych, które nie stanowią korekt cen transferowych ani nie są skutkiem błędów rachunkowych, mogą być rozliczane na bieżąco w podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z art. 15 ust. 4i-4k CIT.

Wnioskodawca nie jest uprawniony do odliczenia niespożytkowanych kosztów kwalifikowanych w kolejnych latach podatkowych ani w ramach ulgi B+R, ani w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników; prawo dotyczy jedynie przeniesionych kosztów kwalifikowanych.

Wynagrodzenie z tytułu zawarcia umowy faktoringowej, w przypadku braku definitywnego charakteru transakcji, nie podlega korekcie przychodowej ani kosztowej w trybie wstecznym, lecz bieżąco. Ponadto wynagrodzenie to, nie mające charakteru kredytowego, nie podlega podatkowi "u źródła". Interpretacja wskazuje brak obowiązków korygujących z tego tytułu w przeszłości, zgodnie z art. 12 ust. 3j oraz art.

Korekta kosztów podatkowych o odpisy amortyzacyjne na skutek niewłaściwego uznania własności przedmiotu nie może być dokonana na bieżąco, gdy brak jest przesłanek błędu rachunkowego lub omyłki; wymaga to korekty wstecznej.

Wydatki na prace Fit-Out, wcześniej uznane za niepoprawnie zaksięgowane, muszą zostać skorygowane w odniesieniu do pierwotnego okresu rozliczeniowego, a nie na warunkach bieżących, gdyż błędne księgowanie oznacza wymóg korekty wstecznej.

Konfuzja wierzytelności i zobowiązań wynikająca z podziału przez wydzielenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie skutkuje powstaniem przychodu do opodatkowania CIT ani dla spółki przejmującej, ani dla spółki dzielonej.

Wydatki na nabycie materiałów produkcyjnych, remontowych i logistycznych stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie ich księgowego ujęcia, niezależnie od rodzaju konta, podlegające korekcie przed przedawnieniem zobowiązania podatkowego.

Wydatki na nabycie Materiałów Produkcyjnych i Remontowych przez spółkę, zgodnie z ustawą o CIT, uznaje się za pośrednie koszty uzyskania przychodów, zaliczane do kosztów podatkowych w dacie ich ujęcia w księgach rachunkowych, co umożliwia dokonanie korekty tych kosztów do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Spółka może wstecznie skorygować wartość początkową hali produkcyjnej o skapitalizowane odsetki pożyczki, co zwiększa podatkowe odpisy amortyzacyjne. Skapitalizowane odsetki naliczane po oddaniu do użytku są kosztami uzyskania przychodów, z uwzględnieniem limitów z art. 15c Ustawy o CIT. Rozliczenia winny być prowadzone także miesięcznie dla celów zaliczkowych.

Podział przez wydzielenie skutkuje sukcesją podatkową, gdzie Spółka Przejmująca rozlicza korekty niewynikające z błędów zdarzeń przed dniem wydzielenia, a Spółka Dzielona rozlicza korekty wynikłe z błędów rachunkowych po dniu wydzielenia.

W sytuacji zmiany kwalifikacji przychodów z kontraktu na stosunek pracy, podatnik ma obowiązek korekty wcześniejszych rozliczeń podatkowych i ubezpieczeniowych, uwzględniając wypłaty faktycznie otrzymane jako przychody ze stosunku pracy oraz współpracując z płatnikiem w zakresie prawidłowości informacji PIT-11.

W przypadku przekształcenia jednoosobowej działalności w spółkę z o.o., spółce przekształconej przysługuje prawo rozliczenia kosztów poniesionych przez przedsiębiorcę przed przekształceniem oraz kontynuacja ujęcia przychodów zgodnie z zasadą sukcesji. Korekty przychodów i kosztów mogą być stosowane bieżąco pod warunkiem braku oczywistych błędów.

Korekta kosztów uzyskania przychodów wynikająca z otrzymania faktur korygujących dotyczących wcześniejszych okresów, będących efektem systemowych błędów Sprzedawcy, powinna być przyporządkowana wstecznie do okresu, którego dotyczy, a nie w bieżącym okresie rozliczeniowym.

Korekta kosztów uzyskania przychodów związanych z fakturami korygującymi, które nie wynikają z błędu rachunkowego czy oczywistej omyłki, powinna być dokonywana na bieżąco, tj. w okresie, w którym otrzymano dokument korekty, niezależnie od daty wystawienia czy uzgodnienia tej faktury.

Wnajem mieszkania zaklasyfikowanego pierwotnie jako towar handlowy na okres powyżej roku skutkuje przekwalifikowaniem tego składnika majątkowego na środek trwały, mimo iż mieszkanie przeznaczono do dalszej sprzedaży. Podatnik nie dokonuje korekty kosztów, ale zmienia wartość spisu z natury na początek kolejnego roku.