Koszty finansowania dłużnego związane z realizacją długoterminowego projektu infrastrukturalnego, jakim jest budowa farmy wiatrowej, oraz wszelkie koszty refinansowania tej inwestycji, nie powinny być uwzględniane przy wyliczaniu nadwyżki zgodnie z art. 15c ust. 8 Ustawy o CIT, z uwagi na ich rolę w długoterminowym interesie publicznym.

Bateryjny Magazyn Energii (BESS) stanowi długoterminowy projekt infrastruktury publicznej o ogólnym interesie publicznym, co uzasadnia wyłączenie nadwyżki kosztów finansowania dłużnego z limitowania według art. 15c ustawy o CIT.

Spłaty kredytu dokonane przez inną spółkę w ramach odpowiedzialności solidarnej dłużników w grupie kapitałowej nie powodują u wnioskodawcy powstania przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy CIT, o ile wnioskodawca jako agent nie odnosi z tego tytułu trwałego przysporzenia majątkowego.

Kwota finansowania projektowego otrzymana w formie dotacji podlega opodatkowaniu VAT z chwilą jej uzyskania, nie stanowi ona jednak podstawy nowego obowiązku podatkowego przy transferze praw intelektualnych na Skarb Państwa.

Refinansowanie pożyczek zaciągniętych na nabycie certyfikatów inwestycyjnych nie stanowi transakcji kapitałowej w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 13f Ustawy o CIT, dlatego koszty pożyczki refinansującej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 tejże ustawy.

Budowa farm fotowoltaicznych przez A. Sp. z o.o. stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, wyłączając odsetki od pożyczek na jego cel z limitowania kosztów finansowania dłużnego zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.

Odsetki z tytułu pożyczek od podmiotów powiązanych, przeznaczonych na transakcje kapitałowe, w tym objęcie akcji, podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 13f ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z Projektami infrastrukturalnymi, które spełniają kryteria z art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, nie są uwzględniane przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, jeśli spełnione są określone warunki związane z długoterminowością projektu, jego znaczeniem publicznym oraz lokalizacją i opodatkowaniem w UE.

Inwestycja polegająca na budowie oraz eksploatacji instalacji kwalifikuje się jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej na mocy art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co pozwala na pominięcie kosztów powstałych w związku z refinansowaniem przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

Realizowana przez Wnioskodawcę budowa farmy fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, dlatego koszty finansowania dłużnego związane z tą inwestycją, zarówno w fazie budowy jak i w przypadku refinansowania, nie są uwzględniane przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z budową farmy wiatrowej, jako długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, nie podlegają uwzględnieniu przy ustalaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.

Przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, w ramach długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, wykonawca, spełniający kryteria art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, uprawniony jest do nieuwzględniania kosztów pożyczek i kredytów, w tym kontraktów SWAP, pod warunkiem zgodności z przesłankami autonomiczności prawa podatkowego.

Farma Wiatrowa, jako projekt z zakresu infrastruktury publicznej, uprawnia Wnioskodawcę do wyłączenia z kalkulacji nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nakładów związanych z finansowaniem pochodzącym z kredytów i kontraktów SWAP zgodnie z art. 15c ust. 8-10 ustawy o CIT.

Dla celów ustalenia limitu finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ustawy o CIT, podatnik winien uwzględniać zarówno bieżące, jak i poprzednio wyłączone koszty finansowania, stosując zasadę FIFO przy rozliczaniu tych kosztów. Brak regulacji szczególnej pozwala na swobodne rozpoznawanie najstarszych kosztów zgodnie z kolejnością ich powstawania.

Inwestycja w bloki gazowo-parowe, jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, spełnia warunki art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co skutkuje wyłączeniem z liczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, wobec jej strategicznego znaczenia dla bezpieczeństwa energetycznego.

Przy kalkulacji limitu odliczenia nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c Ustawy o CIT, przychody z dywidend podlegające zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 22 ust. 4 muszą być uwzględnione na równi z innymi przychodami, przy określaniu wartości wskaźnika EBITDA.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Wpłaty patronów nieprzekraczające 35 zł nie stanowią odpłatnej dostawy towarów lub świadczenia usług i nie podlegają VAT, natomiast wpłaty 65 zł i 100 zł, skutkujące uzyskaniem materialnych bonusów, są opodatkowane VAT jako odpłatna dostawa towarów.

Koszty wynagrodzenia za faktoring pełny (bez regresu), dotyczące wierzytelności finansowanych, stanowią koszty finansowania dłużnego podlegające ograniczeniom art. 15c ustawy o CIT, ponieważ faktoring pełni funkcję finansowania działalności gospodarczej.

Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.

W świetle art. 15c ustawy o CIT, koszty finansowania dłużnego obejmują odsetki od kredytu inwestycyjnego skorygowane o wyniki transakcji IRS, wpływając na rzeczywistą wysokość kosztu finansowego ponoszonego przez podatnika.