Energia elektryczna dostarczana podmiotowi bez koncesji podlega akcyzie. Straty energii elektrycznej podczas magazynowania u podmiotów niebędących nabywcą końcowym są zwolnione od akcyzy, o ile wynikają z przepisów prawa o koncesji.

Wydatki ponoszone na czynsz inicjalny jako koszt uzyskania przychodów powinny być rozpoznawane proporcjonalnie do okresu przygotowawczego projektu, natomiast czynsz dzierżawny jako koszty bieżące powinny być ujmowane na bieżąco, w dniu ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Podatnik nie może ująć 20% kosztów energii elektrycznej z faktury domowej jako koszt używania elektrycznego samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, jeśli może ustalić rzeczywiste zużycie prądu na ten cel, co warunkuje art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT.

Korekty VAT in minus dla transakcji wskazanych w art. 29a ust. 15 pkt 3 ustawy o VAT dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym faktura korygująca została przesłana do KSeF, jeśli została udostępniona nabywcy za jego pośrednictwem, zgodnie z brzmieniem art. 29a ust. 13c ustawy o VAT.

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą w części mieszkania może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wydatki poniesione na jego utrzymanie proporcionalnie do zajmowanej powierzchni, o ile wydatki te są właściwie udokumentowane i wykazano związek przyczynowy z przychodami.

Dla faktur korygujących wystawionych w trybach offline dotyczących sprzedaży energii i gazu, korekty VAT in minus dokonuje się zgodnie z ogólną zasadą korekty za okres ich wystawienia, o ile nie przesłano ich do Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF).

Czynności zabezpieczenia ceny energii elektrycznej nie są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy, jednak obrót wynikający z takich transakcji ma charakter pomocniczy i nie powinien być uwzględniany w kalkulacji proporcji VAT, zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT.

Saldo Dodatnie wynikające z uczestnictwa w aukcyjnym systemie wsparcia OZE, zaksięgowane na podstawie ostatecznego rozliczenia z Zarządcą Rozliczeń, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Moment uznania kosztu przypada na czas zakończenia 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Saldo Dodatnie, jako koszt pośredni uzyskania przychodu, może zostać rozpoznane jako koszt w dacie jego ostatecznego potwierdzenia przez zarządcę rozliczeń po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, a nie w trakcie prowadzenia bieżących raportów do operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, stanowi dla wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów, ujmowany w księgach po ostatecznym rozliczeniu trzyletnim okresie, jako koszt pośredni, nie bezpośredni. Organ zaakceptował tę interpretację, uznając stanowisko za prawidłowe.

Dochody ze sprzedaży nadwyżek energii elektrycznej uzyskiwane przez osobę mieszkającą w Polsce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, zgodnie z art. 21 Konwencji polsko-ukraińskiej, jako 'inne dochody', bez zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania.

Opłaty przyłączeniowe do sieci energetycznej, choć związane z inwestycją, nie zwiększają wartości początkowej środka trwałego, lecz stanowią koszty bieżącej działalności, ponoszone w celu zapewnienia dostaw energii i odliczane zgodnie z art. 15 ust. 4-4e ustawy o CIT.

Kwota salda dodatniego ponoszona przez wytwórcę energii OZE jest kosztem uzyskania przychodów rozpoznawanym w księgach rachunkowych po zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, wynikające z różnicy między rynkowymi a aukcyjnymi cenami energii, stanowi koszt uzyskania przychodów, przy czym rozpoznanie podatkowe powinno nastąpić po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego jako koszt pośredni związany z działalnością opartą na systemie wsparcia OZE.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ustalona po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodu na gruncie CIT, z uwagi na jej definitywny charakter i związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Momentem jej rozpoznania jest zakończenie okresu rozliczeniowego, a nie tylko raporty miesięczne.

Saldo Dodatnie, ustalone po zakończeniu trzyletniego okresu rozliczeniowego jako niezmienne rozliczenie sprzedaży energii elektrycznej, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, będąc efektem działań zabezpieczających przyszłe przychody podatnika.

Saldo Dodatnie, nie rozliczone z Saldem Ujemnym, stanowi koszt uzyskania przychodu z tytułu zabezpieczenia źródła przychodu, rozpoznawany podatkowo po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe z aukcyjnej sprzedaży energii elektrycznej, uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, rozpoznawany po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, pod warunkiem ostatecznego potwierdzenia jego wartości.

W systemie podatku dochodowego od osób prawnych, Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodu podlegający rozpoznaniu po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, co pozwala na jego klasyfikację jako koszt pośredni, niezależnie od miesięcznych raportów do organu rozliczeniowego. Interpretacja gwarantuje stabilność podatnika w ramach aukcyjnego systemu wsparcia OZE.

Zgodnie z regulacją art. 9 ust. 1 pkt 3 i art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek podatkowy z tytułu akcyzy od energii elektrycznej powstaje z chwilą jej zużycia przez podmiot posiadający koncesję, niezależnie od wystawienia faktury dokumentującej zakup tej energii.