Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w części nieprzekraczającej wysokości przysługujących pracownikom diet, pod warunkiem że wyjazdy związane są bezpośrednio z realizacją prowadzonej działalności gospodarczej.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych wiązanych z prowadzoną działalnością, o ile diety te nie przekraczają limitów określonych dla pracowników w rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Diety i zwroty kosztów z tytułu podróży, związane z realizacją umowy zlecenia, mogą być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli mieszczą się w ustawowych limitach, zaś podróż odbywana jest w celu uzyskania przychodów (art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT).

Dochody uzyskane jako zwrot kosztów podróży, ryczałt na zakwaterowanie oraz diety dzienne związane z wykonywaniem obowiązków eksperta na rzecz agencji wykonawczej Komisji Europejskiej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z wyjątkiem przypadków, gdy wysokość tych świadczeń mieści się w limitach określonych przez rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Diety przyznawane członkom organów zrzeszeń branżowych za pełnienie funkcji społecznych stanowią przychód z działalności wykonywanej osobiście, co nakłada na zrzeszenie obowiązek płatnika z tytułu wypłaty diet, zgodnie z art. 13 pkt 7 i art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należności "per diem" wypłacane za pobyt poza miejscem zamieszkania nie podlegają zwolnieniu podatkowemu jako diety, gdyż są integralną częścią wykonania kontraktu o świadczenie usług, a nie wynagrodzeniem za podróż. Do pozostałego wynagrodzenia można zastosować zryczałtowane 20% koszty uzyskania przychodu, jako że przychody te mają charakter działalności wykonywanej osobiście.

Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą może uwzględniać w kosztach uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem, że nie przekraczają one wysokości przewidzianej dla pracowników w odrębnych przepisach; diety te muszą być bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Na zleceniobiorcach nie ciążą obowiązki podatkowe z tytułu świadczeń z tytułu podróży do Niemiec, jeśli świadczenia te mieściły się w limitach przewidzianych w przepisach. Świadczenia te, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, są zwolnione z opodatkowania.

Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.

Stanowisko płatnika jest nieprawidłowe; od 19 sierpnia 2023 r. nie można stosować ulgi 30% diety do wynagrodzenia kierowców międzynarodowych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy CIT, lecz należy uwzględniać kwotę równoważną 20 euro za każdy dzień pobytu za granicą.

Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Na podatnika nie ciąży obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od kwot równoważnych 25% diet oraz ryczałtów na noclegi wypłacanych opiekunom pracującym na zlecenie za granicą, pod warunkiem że wypłaty te mieszczą się w granicach określonych limitów i podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, do wysokości przysługującej pracownikom, jeżeli wyjazd jest bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Na Wnioskodawcy jako płatniku nie ciąży obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy w przypadku wypłat Opiekunom kwot będących równowartością 25% diet oraz ryczałtów za noclegi, przy założeniu, że te kwoty nie przekraczają limitów zwolnienia określonych w przepisach. Opodatkowaniu podlegają jedynie nadwyżki przekraczające te limity.

Świadczenia wypłacane zleceniobiorcom z tytułu zwiększonych kosztów utrzymania oraz zwrot kosztów podróży realizowane zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy są zwolnione od podatku dochodowego, pod warunkiem nieprzekroczenia ustawowych limitów oraz gdy świadczenia te nie są zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, w ramach art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o PIT.

Diety wirtualne dla kierowców międzynarodowych są zwolnione z podatku, jednak nie wpływają na odliczenie składek społecznych, które powinny być obliczane od dochodu niezwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki z tytułu diet za czas podróży służbowej, nieprzekraczające limitów przypadających pracownikom, mogą zostać uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności, natomiast ryczałty za noclegi nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w działalności gospodarczej przedsiębiorcy.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, świadczący usługi transportowe, uprawniony jest do zaliczania diet za podróże służbowe do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem że nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom.

Koszty zagranicznych diet w działalności gospodarczej związanej z transportem drogowym, pod pewnymi warunkami, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, ograniczone jednak do poziomu diet przysługujących pracownikom, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy PIT.

Zwolnione od opodatkowania są diety i inne należności za czas podróży, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b Ustawy o PIT, jeśli kwoty nie przekraczają określonych limitów; zleceniodawca nie musi odprowadzać zaliczki na podatek dochodowy od równowartości 25% diet i należności ryczałtowych.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one poziomu diet ustalonych dla pracowników zgodnie z obowiązującymi przepisami ministerialnymi oraz są ponoszone w celu uzyskania przychodów.

Przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem ich związku z działalnością gospodarczą i spełnienia limitów określonych w przepisach dotyczących podróży służbowych dla pracowników.