Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.

Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Zwrot kosztów przejazdu pracownika prywatnym pojazdem elektrycznym, hybrydowym lub napędzanym wodorem w ramach podróży służbowej, wyliczony według stawki nieprzekraczającej ustaloną przez pracodawcę, korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki pracownicze związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, nawet gdy dokumenty pierwotne nie są dostępne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są udokumentowane raportami zgodnie z wewnętrzną polityką i przepisami rachunkowości, wykazując rzeczywistość i związek kosztów z działalnością gospodarczą podatnika.

Wydatki związane z podróżami służbowymi Członków Zarządu spółki w zakresie diet, kilometrówki i ryczałtów za noclegi stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z osiąganiem przychodów spółki oraz zabezpieczeniem ich źródła i nie są wyłączone na podstawie art. 16 ust. 1.

Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki pracowników poniesione na delegacje, nawet jeśli dowody są wystawione imiennie na pracownika, a obowiązek JPK_KR_PD nie wymaga ujęcia takich pracowników w sekcji „Kontrahent”.

Wydatki pracownicze, opłacane kartami służbowymi i dokumentowane fakturami imiennymi, mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie są ujęte w art. 16 ust. 1 tej ustawy, a VAT niepodlegający odliczeniu będzie kosztem uzyskania przychodów.

Wydatki ponoszone na podróże służbowe członków zarządu i zleceniodawców mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeśli spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. mają związek z działalnością gospodarczą spółki, są właściwie udokumentowane oraz nie zostały wyłączone w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Wartości diet z tytułu podróży służbowych, spełniające warunki określone w art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów przez przedsiębiorcę w granicach limitów określonych dla pracowników.

Dla przeliczenia kosztów diet z tytułu zagranicznych podróży służbowych na cele podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych, właściwym kursem walutowym jest średni kurs NBP z dnia poprzedzającego dzień ich rozliczenia, nie zaś kursy stosowane dziennie.

Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.

Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Kwota zwrotu wydatków poniesionych na dojazdy pracownika podczas zagranicznej podróży służbowej, przewyższająca ustalone rozporządzeniem ryczałty, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile nie spełnia kryteriów zwolnienia określonych w ustawie.

Działalność Wnioskodawcy, obejmująca twórcze i systematyczne projekty prowadzące do zwiększenia wiedzy i nowych zastosowań, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 UPDOP. Ponoszone w jej ramach koszty mogą być uznane za kwalifikowane do ulgi badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 18d UPDOP.

Zwrot pracownikom kosztów parkingowych i za przejazdy drogami płatnymi w czasie podróży służbowej, nie wliczany do kilometrówki, stanowi przychód zwolniony z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT, zwalniając płatnika z obowiązków płatniczych względem tych kosztów.

Wydatki ponoszone przez pracowników spółki, o ile spełniają warunki dotyczące rzetelności i kompletności dokumentacji, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyjątkiem kosztów wyłączonych przez art. 16 ust. 1 tej ustawy, mimo iż dokumenty są wystawiane na pracownika.

Wydatki ponoszone przez podatnika na wynajem samolotu, wykorzystywanego w działalności gospodarczej do przemieszczania się między inwestycjami a siedzibą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile ponoszone są w celu osiągnięcia, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów i spełniają wymogi formalne określone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zwrot pracownikom kosztów opłat parkingowych i przejazdów autostradami związanych z podróżą służbową prywatnymi samochodami nie stanowi elementu kilometrówki i korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT.

Zwrot pracownikom wydatków ponoszonych z tytułu opłat za parkingi i przejazdy płatną drogą podczas podróży służbowych prywatnymi samochodami, nie wlicza się do kilometrówki i korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o PIT, nie skutkując obowiązkami płatnika po stronie pracodawcy.

Dotyczy ustalenia, czy opisane w stanie faktycznym wydatki ponoszone przez spółkę tytułem realizacji zleceń na rzecz kontrahentów przez Współpracowników B2B zatrudnionych przez Wnioskodawcę stanowią dla Spółki koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

Obowiązki płatnika, dla członków rady nadzorczej przy przychodzie z tytułu zwrotu kosztów dojazdów na posiedzenia rady nadzorczej odbywające się poza miejscem ich zamieszkania.

Wartość diet z tytułu podróży służbowych wspólników spółki jawnej może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże do wysokości diet przysługujących pracownikom zgodnie z przepisami szczególnymi. Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży