Mały podatnik w 2025 roku, nabywający środek trwały z grupy 8 KŚT, może dokonać jednorazowego odpisu amortyzacyjnego do równowartości 50 000 euro, zaliczając odpis do kosztów uzyskania przychodów w danym roku podatkowym poprzez korektę zeznania, przy spełnieniu warunków pomocy de minimis.
Wynagrodzenie zasądzone na rzecz wykonawcy, zapłacone w wykonaniu prawomocnego wyroku sądu, winno zostać uznane przez spółkę za koszt uzyskania przychodów poprzez odpowiednią korektę wartości początkowej środków trwałych oraz skumulowaną korektę dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych, bez odniesienia do błędów rachunkowych.
Odpisy amortyzacyjne dokonywane od kosztów prac rozwojowych, w części odpowiadającej koszom pracowniczym, mogą korzystać z limitu 200% w ramach Ulgi B+R; pozostałe koszty kwalifikowane podlegają limitowi 100% niezależnie od sposobu rozliczenia podatkowego.
Przepisy art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie zezwalają na modyfikację stawek amortyzacyjnych wstecznie; zmiany mogą dotyczyć jedynie przyszłych lat podatkowych po ich wprowadzeniu do ewidencji.
Automaty zwrotne kwalifikują się do stosowania stawki amortyzacyjnej 20% jako urządzenia rejestrujące operacje finansowe oraz do podwyższonej stawki 40% z tytułu szybkiego postępu technicznego, zgodnie z art. 16i ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W momencie sprzedaży nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, pełna wartość niezamortyzowana stanowi koszt uzyskania przychodu, niezależnie od części sfinansowanej dotacją. Nierozliczona wartość dotacji, wyksięgowana w związku ze sprzedażą, nie stanowi podatkowego przychodu do opodatkowania CIT.
Odpisy amortyzacyjne od autorskich praw majątkowych do modułów, komponentów i bibliotek oprogramowania, nabywanych i wykorzystywanych przez spółkę w działalności badawczo-rozwojowej, mogą być zaliczone do kosztów kwalifikowanych ulgi B+R, jeżeli są udokumentowane, jednoznacznie wyodrębnione jako WNiP i rzeczywiście wykorzystywane w działalności B+R.
Niepodjęcie obniżenia wartości początkowej środka trwałego nabytego w aportem przez pomniejszenie o wartość dokonanych wcześniej nakładów, uznaje się za prawidłowe, przy jednoczesnym uznaniu niezamortyzowanej wartości inwestycji w obcym środku za koszt uzyskania przychodów w momencie likwidacji księgowej, niezwiązanej ze zmianą działalności, lecz wynikającej z konfuzji (art. 15 ust. 1 i art. 16 ust
Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.
Odpisy amortyzacyjne od środka trwałego, którego nabycie pierwotnie sfinansowano ze środków ZFRON, a które następnie zwrócono do PFRON, można zaliczać do kosztów uzyskania przychodów od miesiąca zwrotu, gdyż przesłanka zwrotu wydatku z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT przestaje istnieć.
Nabycie składnika majątkowego w drodze darowizny, jeśli objęte jest zwolnieniem podatkowym, wyklucza zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a PIT). Natomiast jednorazowa amortyzacja jest dopuszczalna dla małych podatników, zgodnie z art. 22k ust. 7, o ile spełniono wszystkie formalne przesłanki.
Hala napraw pojazdów nietrwale związana z gruntem może być amortyzowana 10% stawką, jeśli sklasyfikowana jest w grupie 8, podgrupie 80, rodzaju 806 KŚT, co znajduje oparcie w art. 22 ust. 1 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Twórcza działalność rozwijająca nowe lub ulepszone rozwiązania technologiczne, podejmowana systematycznie z zamiarem zwiększenia zasobów wiedzy, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej i uprawnia do ulgi B+R, z wyłączeniem działań nieposiadających charakteru twórczego, jak szkolenia personelu.
Z dniem 1 stycznia 2023 r., zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie przysługuje podatnikowi prawo do kontynuacji amortyzacji lokali mieszkalnych służących działalności gospodarczej ani prawo do zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.
Wydatek na zakup zegarka mechanicznego, używanego wyłącznie do celów działalności gospodarczej, w okolicznościach opisanych we wniosku, może być uznany za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Środki z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, jako dotacja unijna, są wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT. Różnica między wsparciem a kosztami nie jest dochodem do opodatkowania. Odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, finansowanych wsparciem, nie są kosztem uzyskania przychodów, chyba że podatnik złoży stosowne oświadczenie o ich zaliczeniu
Wyłącznie koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, które odpowiadają definicjom z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, mogą powiększać ich wartość początkową. Koszty pośrednie, niezwiązane bezpośrednio z procesem tworzenia środków trwałych, powinny być rozliczne zgodnie z zasadami dotyczącymi kosztów pośrednich.
Wydatki na nabycie uprawnień do emisji CO2 dla pokrycia działalności A Sp. z o.o. stanowią koszty uzyskania przychodów związane bezpośrednio z przychodami, które należy rozpoznawać w momencie umorzenia uprawnień, stosownie do artykułów 15 ust. 4 oraz 4b-4c ustawy o CIT, w związku z czym moment potrącalności określa się według roku osiągnięcia odpowiadających im przychodów.
Wydatki na nabycie i eksploatację przyczepy kempingowej stanowiącej mobilne biuro mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz podlegać jednorazowej amortyzacji bez ograniczeń charakterystycznych dla samochodów osobowych, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 22k ust. 7 ustawy o PIT.
Spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje bilansowych odpisów amortyzacyjnych od nieruchomości zaliczonych do grupy 1 KŚT, nie jest uprawniona do ich amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.
Działalność badawczo-rozwojowa polegająca na opracowywaniu nowych lub zmienionych receptur produkcyjnych oraz optymalizacji procesów może spełniać przesłanki do uznania za działalność B+R w rozumieniu ustawy o CIT, tym samym umożliwiając odliczenie kosztów kwalifikowanych, z uwzględnieniem właściwego przyporządkowania kosztów według rzeczywistego zaangażowania w działalność B+R.
Zaliczenie kosztów na cele ulgi badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT wymaga, aby ponoszone koszty były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością B+R. Wydatki na aparaturę muszą być związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową; koszty dzielone z inną działalnością nie mogą być w całości uznane za kwalifikowane.
Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.
Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.