Podatnik nie może ująć 20% kosztów energii elektrycznej z faktury domowej jako koszt używania elektrycznego samochodu osobowego na potrzeby działalności gospodarczej, jeśli może ustalić rzeczywiste zużycie prądu na ten cel, co warunkuje art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT.

Koszty zakupu, najmu lub użytkowania urządzeń ładujących, jak również koszty audytu energetycznego i montażu/demontażu tych urządzeń, nie podlegają ograniczeniu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 51 CIT, gdyż nie są to wydatki eksploatacyjne związane z używaniem samochodów.

Zwrot kosztów energii elektrycznej za ładowanie służbowego samochodu elektrycznego, używanego również prywatnie, nie stanowi dla pracownika dodatkowego przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 2a uPIT, zwalniając pracodawcę z obowiązku poboru zaliczki na podatek dochodowy.