Nieuzyskanie dochodu w ramach inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, skutkujące niekorzystaniem ze zwolnienia na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o p.d.o.p., umożliwia zastosowanie wyłączenia z obowiązku sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych zgodnie z art. 11n pkt 1 ustawy o p.d.o.p.
Podatnik uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT od miesiąca, w którym zrealizowana inwestycja zacznie generować przychód, niezależnie od wcześniejszego ponoszenia kosztów kwalifikowanych.
Spółce przysługuje zwolnienie podatkowe od dochodów z nowej inwestycji, pomimo zmniejszenia całkowitej produkcji, gdyż prawo do zwolnienia nie zależy od zwiększenia produkcji, ale od uzyskania dochodów związanych z realizacją inwestycji, o której mowa w decyzji o wsparciu.
Poniesione na budynku socjalno-biurowym oraz związane z nabyciem wyposażenia i urządzeń wydatki stanowią kwalifikowane koszty nowej inwestycji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz przepisów ustawy p.s.i. i rozporządzenia pomocowego, co uprawnia Wnioskodawcę do zwolnienia podatkowego w zakresie określonym w decyzji o wsparciu.
Koszty dzierżawy nieruchomości od podmiotów powiązanych mogą stanowić koszty kwalifikowane dla celów uzyskania pomocy publicznej w formie zwolnienia podatkowego, pod warunkiem spełnienia określonych w przepisach wymogów dotyczących długości umowy czy miejsca realizacji inwestycji.
Reżim pomocy publicznej dopuszcza zaliczanie do kosztów kwalifikowanych wydatków na elementy inwestycji, takie jak zaplecze socjalne, jedynie po spełnieniu warunku ich wpisania do ewidencji środków trwałych. Ponadto, dla dochodów niekorzystających ze zwolnień istnieje obowiązek regularnej kalkulacji zaliczek na podatek w trakcie roku podatkowego.
Podatnik jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a UPDOP od miesiąca poniesienia kosztów kwalifikowanych w ramach inwestycji realizowanej w oparciu o decyzję o wsparciu, niezależnie od momentu uzyskania dochodu z tej inwestycji.
Koszty związane z budową budynku socjalno-biurowego, instalacji oraz fotowoltaiki na potrzeby nowej inwestycji, objęte są pomocą publiczną jako koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i zwolnione na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
Podatnik jest uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z CIT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy CIT, począwszy od miesiąca osiągnięcia przychodu z nowej inwestycji, spełniając warunki Decyzji o wsparciu, niezależnie od wskazanej w niej formalnej daty zakończenia inwestycji.
Zmiana statusu przedsiębiorcy w toku realizacji inwestycji w Polskiej Strefie Inwestycji, po wydaniu decyzji o wsparciu, nie wpływa na wskaźnik intensywności pomocy publicznej ani wysokość przysługującego zwolnienia z podatku CIT, ustalaną na dzień przyznania pomocy.
Dochody z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji, polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnych istniejącego zakładu, mogą być zwolnione z podatku dochodowego w oparciu o udział tych dochodów w ogólnych wynikach finansowych zakładu, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
Zwolnienie z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT dotyczy wyłącznie dochodu uzyskanego z realizacji nowej inwestycji, wyodrębnionego zgodnie z kryteriami funkcjonalnymi i ekonomicznymi, a wspólne koszty alokuje się wg klucza przychodowego.
W przypadku posiadania przez przedsiębiorcę dwóch decyzji o wsparciu, każda z decyzji musi być rozliczana w kolejności jej wydania, zgodnie z art. 13 ust. 6 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji; przedsiębiorca nie może korzystać z udzielonego wsparcia równolegle dla różnych inwestycji, jeśli obie decyzje dotyczą różnych obszarów technologicznych.
Momentem poniesienia wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP jest moment faktycznej zapłaty zgodnie z zasadą kasową. Płatności częściowe są uznane za poniesione z chwilą ich faktycznej realizacji, zaś zaliczki w momencie uiszczenia pełnej należności.
Wydatek na nabycie maszyn i urządzeń od podmiotu powiązanego, dokonany po cenie rynkowej, może stanowić koszt kwalifikowany nowej inwestycji w rozumieniu § 8 rozporządzenia ws. pomocy publicznej, na cel zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p., pod warunkiem spełnienia przesłanek formalnych i materiałowych określonych w prawie podatkowym.
Podatnik posiada prawo do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia podatkowego od miesiąca poniesienia kosztów kwalifikowanych inwestycji po uzyskaniu decyzji o wsparciu, niezależnie od oddania środków trwałych do używania; jednakże nie może dowolnie decydować o momencie rozpoczęcia korzystania z tego zwolnienia w ramach jego okresu obowiązywania.
Podatnik jest uprawniony do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, począwszy od miesiąca, w którym wykazano pierwszy przychód (dochód) z nowej inwestycji realizowanej na podstawie decyzji o wsparciu, niezależnie od daty poniesienia pierwszych kosztów kwalifikowanych.
Do momentu zakończenia inwestycji określonego w decyzji o wsparciu, dochody i koszty działalności inwestycyjnej kwalifikują jako opodatkowane, a spółka może korzystać z ulg o ile koszty nie zmniejszają dochodu zwolnionego. Straty przed zakończeniem inwestycji rozlicza się według generalnych reguł CIT.
Dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy ekonomicznej mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego jedynie w zakresie, w jakim są generowane przez nową inwestycję opisano w decyzji o wsparciu, a nie wyłącznie na podstawie poniesienia kosztów kwalifikowanych.
Zwrotne koszty kwalifikowane na nowe inwestycje, które uzależniają prawo do zwolnienia podatkowego, muszą zostać faktycznie poniesione i ujawnione jako środki trwałe w ewidencji. Zwolnienie może być realizowane od momentu generowania dochodów z działalności powstałej na podstawie tych inwestycji, a nie wyłącznie na etapie ponoszenia kosztów.
Zwolnienie podatkowe na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT przysługuje od miesiąca poniesienia kosztów kwalifikowanych po decyzji o wsparciu, lecz wielkość dochodu wolnego od podatku w danym roku jest uzależniona od wysokości tych kosztów.
Dochód uzyskany z komplementarnej działalności gospodarczej w ramach wspieranej inwestycji, proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku i przypadającej części limitu wsparcia, może korzystać ze zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63b Ustawy PIT.
Wydatki poniesione na budowę budynku, w tym przestrzeni biurowej związanej z działalnością produkcyjną określoną w decyzji o wsparciu, mogą być traktowane jako koszty kwalifikowane inwestycji, zwiększające limit pomocy publicznej, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o PDOP.
Z dniem zakończenia inwestycji wskazanym w DOW, spółka nie jest zobowiązana do wpłacania zaliczek na podatek dochodowy z tytułu dochodu zwolnionego, a ulga B+R przysługuje do kosztów poniesionych przed tym dniem, z zastrzeżeniem braku ich uwzględnienia w dochodach zwolnionych.