Podatnik, który nie posiada obywatelstwa polskiego, obywatelstwa państwa UE, EOG lub Szwajcarii ani Karty Polaka, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, jeżeli w okresie określonym w art. 21 ust. 43 pkt 2 ustawy o PIT nie mieszkał nieprzerwanie w państwie wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b tiret pierwszego. Cel preferencji nie uzasadnia odstąpienia od jednoznacznego brzmienia tego warunku.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając wszystkie warunki ustawowe, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co zwalnia z podatku dochodowego przychody do określonej wysokości przez cztery lata podatkowe.
Podatnik przenosząc miejsce zamieszkania do Polski po pobycie w UE przez co najmniej trzy lata, spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, nawet przy wcześniejszym składaniu PIT-36 z załącznikiem ZG w Polsce, o ile miejsce zamieszkania było poza RP.
Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Podatnik, wnioskujący o ulgę na powrót, musi przedstawić dokumenty potwierdzające nieprzerwane miejsce zamieszkania poza Polską w wymaganych przepisami okresach; brak takich dokumentów uniemożliwia przyznanie zwolnienia podatkowego.
Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.
Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.
Prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.