Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.
W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
Działalność wnioskodawcy w zakresie projektów badawczo-rozwojowych spełnia ustawową definicję działalności B+R zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, umożliwiając tym samym korzystanie z ulgi B+R, co obejmuje także koszty materiałów i licencji niezbędnych dla tej działalności.
Czas poświęcony na realizację procesu homologacji nie stanowi czasu przeznaczonego na działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a tym samym nie może być uwzględniony przy kalkulacji kosztów pracowniczych kosztów kwalifikowanych zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
Za koszty kwalifikowane uznaje się wydatki na surowce i materiały związane z działalnością badawczo-rozwojową, co uprawnia do ulgi B+R zgodnie z art. 26e ustawy o PIT. Wydatek na nabycie licencji niewyłącznej na know-how nie stanowi kosztu kwalifikowanego w myśl art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT.
Na gruncie art. 18d ustawy o CIT, spółka prowadząca działalność IT uprawniona jest do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, pod warunkiem, że działalność ta ma charakter twórczy i spełnia kryteria działalności B+R zdefiniowane ustawą o CIT, jednak wyodrębnienie czasu pracy musi być zgodne z przyznanymi uprawnieniami, bez nadużycia prawne.
Wydanie interpretacji indywidualnej - dotyczy ulgi badawczo-rozwojowej i ustalenia kwestii Honorarium Autorskiego