Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.
Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając wszystkie warunki ustawowe, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co zwalnia z podatku dochodowego przychody do określonej wysokości przez cztery lata podatkowe.
Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 PDOF, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r., pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek dotyczących rezydencji, dokumentacji oraz niekorzystania wcześniej z ulgi; jej stosowanie odbywa się w czterech kolejnych latach podatkowych od tego przeniesienia.
Podatnik przenosząc miejsce zamieszkania do Polski po pobycie w UE przez co najmniej trzy lata, spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, nawet przy wcześniejszym składaniu PIT-36 z załącznikiem ZG w Polsce, o ile miejsce zamieszkania było poza RP.
Wnioskodawczyni jest uprawniona do skorzystania z ulgi określonej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przeniosła centrum interesów życiowych do Polski, co spełnia wymagania nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Podatnik pracujący czasowo za granicą, który formalnie utrzymuje miejsce zamieszkania i centrum interesów życiowych w kraju, nie nabywa prawa do ulgi na powrót, przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; nie następuje bowiem zmiana rezydencji podatkowej, co wyłącza warunki zwolnienia.
Podatnik, wnioskujący o ulgę na powrót, musi przedstawić dokumenty potwierdzające nieprzerwane miejsce zamieszkania poza Polską w wymaganych przepisami okresach; brak takich dokumentów uniemożliwia przyznanie zwolnienia podatkowego.
Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego może być zastosowane, jeśli hipoteka zostanie ustanowiona przed ugodą. Zwrot kwoty w ramach rozliczenia kredytu nie stanowi przychodu. Umorzenia związane z miejscem postojowym i refinansowaniem kosztów nie podlegają zaniechaniu.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od przychodu z umorzenia wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego znajdzie zastosowanie wyłącznie do jednej wybranej inwestycji mieszkaniowej, której realizacja była celem kredytu. Kredyt dotyczący dwóch inwestycji uniemożliwia zaniechanie dla całego umorzenia, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów.
Emerytura osoby, która mimo czasowego pobytu w Hiszpanii, zachowuje swoje centrum interesów życiowych w Polsce, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT oraz regulacjami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Otrzymana w grudniu 2024 r. zaliczka stypendium stanowi przychód podatkowy za 2024 rok, podlegający opodatkowaniu w Polsce, z uwagi na rezydencję podatkową w tym okresie, i nie korzysta ze zwolnienia, gdyż w 2024 r. podatnik nie przebywał czasowo za granicą na stypendium.
Podatnik, który po przeprowadzce z kraju Unii Europejskiej do Polski spełnia ustawowe kryteria, może skorzystać z ulgi na powrót do kwoty 85 528 zł w czterech kolejnych latach podatkowych, jako że warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego, okresu braku zamieszkania w Polsce oraz należytej dokumentacji są spełnione.
Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.
Opodatkowanie wynagrodzenia zmiennego naliczanego w oparciu o zysk spółki.
Prawo do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.