Brak transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci do polskiego rejestru stanu cywilnego uniemożliwia uznanie ich związku za małżeństwo dla celów stosowania ustawy o podatku od spadków i darowizn, co wyłącza możliwość zaliczenia małżonka do grupy zerowej lub pierwszej podatkowej.

Małżonkowie tej samej płci, mający zawarte małżeństwo zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego UE, aby korzystać z przywilejów podatkowych przewidzianych w ustawie o podatku od spadków i darowizn muszą dokonać transkrypcji aktu małżeństwa do polskiego rejestru stanu cywilnego. Dopiero wtedy możliwe jest zaliczenie do korzystnej grupy podatkowej.

Małżonek tej samej płci zawierający małżeństwo zgodnie z prawem innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej nie uzyskuje statusu małżonka na gruncie polskiego prawa podatkowego bez dokonania transkrypcji tego związku do polskiego rejestru stanu cywilnego, co uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia podatkowego z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.