Spółka niemiecka, prowadząc działalność w Polsce przez lokalne biuro i zatrudniając pracowników, spełnia przesłanki stałego miejsca prowadzenia działalności na mocy przepisów VAT, co zobowiązuje ją do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur.

Spółka A. GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów podatkowych oraz stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż nie spełnia kryteriów stałości oraz odpowiedniej organizacji personalnej i technicznej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 25 Ustawy o CIT oraz art. 5 ust. 1 pkt 3 UFR, przychody Fundacji z tytułu inwestycji w fundusz inwestycyjny, działający jako AIF, są zwolnione z opodatkowania podatkiem CIT, o ile nie wykraczają poza dozwolony zakres działalności fundacji rodzinnej.

Spółka niemiecka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, co wyłącza obowiązek wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur.

Spółka z siedzibą poza granicami Polski, nieposiadająca na jej terytorium stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest zobowiązana do wystawiania faktur ustrukturyzowanych za pomocą Krajowego Systemu e-Faktur.

Podatnik nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, jeśli brak jest wystarczającej struktury personalnej i technicznej pod jego kontrolą. Wobec czego, przy braku takiego miejsca, nie jest zobowiązany do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur.

Spółka mająca siedzibę w USA, działająca jako główny dystrybutor dóbr w Polsce, która nie dysponuje na terytorium Polski wystarczającą i odpowiednio trwałą strukturą personalno-technologiczną, zgodnie z przepisami oraz orzecznictwem TSUE, nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce i nie jest zobowiązana do stosowania KSeF.

Sprzedaż towarów przez zagraniczną spółkę z magazynu w Polsce nie stanowi stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla celów VAT, gdy kontrola nad zapleczem jest ograniczona do usług third-party. Natomiast świadczenie usług wsparcia przez polski oddział spółki tworzy takie miejsce dla celów podatkowych, podlegając obowiązkom e-Faktur KSeF.

Spółka czeska, będąca podatnikiem VAT w Polsce, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, a tym samym nie jest objęta obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych poprzez Krajowy System e-Faktur na podstawie art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT.

Podmiot zagraniczny zarejestrowany dla celów VAT w Polsce, lecz nieposiadający w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności, jest zwolniony z obowiązku wystawiania faktur w ramach KSeF; zachowuje też prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, jeśli faktury spełniają materialne wymogi ustawy o VAT.

Zagraniczny podatnik nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w przypadku gdy brak jest odpowiedniej struktury personalnej i technicznej na terenie kraju, ograniczając się jedynie do formalnej rejestracji oddziału dla celów regulacyjnych, co wyklucza obowiązek stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF).

Szwedzka spółka, działająca poprzez zewnętrznego usługodawcę w Polsce, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terenie Polski w świetle art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w Krajowym Systemie e-Faktur.

Przedsiębiorca zagraniczny, który w Polsce nie dysponuje stałą strukturą personalną ani techniczną pozwalającą na niezależne prowadzenie działalności, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium RP i nie jest zobowiązany do korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur.

Podatnik zagraniczny nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce przy braku własnych zasobów personalnych i technicznych, realizując działalność poprzez niezależnych podwykonawców; co wyklucza obowiązek wystawiania faktur w KSeF.

Spółka A. GMBH & CO. KG nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, ponieważ brak jest odpowiedniego zaplecza personalnego i technicznego, co skutkuje brakiem obowiązku stosowania Krajowego Systemu e-Faktur oraz brakiem opodatkowania świadczeń usługowych na terytorium Polski.

Spółka zagraniczna, która nie posiada w Polsce odpowiednich zasobów personalnych i technicznych umożliwiających samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej w sposób stały, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, a zatem nie jest zobowiązana do wystawiania i otrzymywania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Spółka z siedzibą w Wielkiej Brytanii, nieposiadająca odpowiedniej stałości struktury personalnej i technicznej na terytorium Polski, nie dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w myśl art. 11 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011; w związku z tym, brak jest obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez KSeF.

Spółka niemiecka, nie posiadając w Polsce wystarczającej struktury personalno-technicznej ani kontroli nad lokalnym zapleczem dostawców, nie tworzy stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i rozporządzenia UE nr 282/2011, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania faktur przez Krajowy System e-Faktur (KSeF).

A. GmbH nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a więc usługi nabywane od B. oraz dostawy urządzeń i nadzór nad ich montażem nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce oraz obowiązkowi wystawiania ustrukturyzowanych faktur w systemie KSeF, zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.

Niemiecka spółka GmbH, w kontekście planowanych zmian operacyjnych w Polsce, nie będzie posiadać stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce dla celów VAT, co wyklucza obowiązek stosowania Krajowego Systemu e-Faktur oraz lokalne opodatkowanie nabywanych usług logistycznych przez polską spółkę.

Podmiot nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, gdy brak odpowiedniej struktury zasobów personalnych i technicznych charakteryzujących się stałością i niezależnością; w konsekwencji nie zachodzi obowiązek wystawiania faktur przez KSeF.

Spółka niemiecka nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady oraz art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, co wyklucza obowiązek wystawiania od 1 kwietnia 2026 r. faktur ustrukturyzowanych w systemie KSeF.

Spółka niemiecka, korzystająca z usług magazynowych i logistycznych podmiotu trzeciego w Polsce, nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia 282/2011 oraz art. 28b ust. 2 ustawy o VAT, przez co nie jest zobowiązana do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF) od 1 lutego 2026 roku.

Spółka zagraniczna, nie dysponując w Polsce wystarczającym zapleczem personalnym i technicznym umożliwiającym faktyczne prowadzenie działalności gospodarczej, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, co zwalnia ją z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w systemie KSeF.