Sprzedaż własnych wierzytelności przez Spółkę w ramach umów faktoringowych stanowi odrębną kategorię przychodu podatkowego, który nie wpływa jako zysk kapitałowy. Wynagrodzenie na rzecz faktorów jest zgodne z przepisami CIT jako koszt pośredni. Przychód ze zbycia wierzytelności może obniżać podstawę minimalnego podatku dochodowego.

Koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, których faktura zostaje otrzymana w roku następującym po roku zakończenia okresu, którego dotyczą, są uznawane za poniesione w momencie ich technicznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT, pomimo możliwego retorspektywnego rachunkowego ujęcia w roku poprzedzającym.

Dodatkowe wpłaty dokonywane przez kredytodawców na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, zgodnie z ustawą o finansowaniu społecznościowym, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty pośrednie, nie podlegające wyłączeniu z art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego na nabycie akcji własnych od podmiotów niepowiązanych mogą stanowić koszty uzyskania przychodu pod warunkiem poszanowania limitów i nieprzeznaczenia na umorzenie akcji, przy czym alokacja do źródła przychodów powinna być ustalana indywidualnie zgodnie z rzeczywistym celem nabycia.

Koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością są potrącalne w dniu ich faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, co znajduje zastosowanie zgodnie z art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT, niezależnie od rachunkowego przyporządkowania kosztu do wcześniejszego okresu rozliczeniowego.

Koszty pośrednie, aby mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w CIT, powinny być potrącane w momencie faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, niezależnie od ujęcia rachunkowego, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Wydatki poniesione przez X sp. z o.o. na programy motywacyjne LTIP i IPO Bonus, obejmujące pracowników, menedżerów, franczyzobiorców i partnerów biznesowych, mogą zostać uznane jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiąc koszty pośrednie, niemające związku z przychodami z zysków kapitałowych.

Zwrot kosztów pośrednich związanych z wydłużeniem czasu realizacji kontraktu budowlanego stanowi opodatkowane VAT wynagrodzenie za usługę, nie zaś odszkodowanie. Obciążenie kosztami winno być udokumentowane fakturą VAT, gdyż nie występuje tu czynny związek odszkodowawczy.

Opłaty związane z usługami faktoringowymi, ponoszone przez faktoranta, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącane w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wynagrodzenie dla dostawcy systemu kafeteryjnego stanowi koszt uzyskania przychodu inny niż bezpośrednio związany z przychodami, uznawany w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Takie wydatki przyczyniają się do ogólnego funkcjonowania spółki, poprawiając efektywność i motywację pracowników.

Składka na Deweloperski Fundusz Gwarancyjny stanowi koszt bezpośrednio związany z przychodami uzyskiwanymi przez dewelopera, w związku z czym winna być ujmowana jako koszt uzyskania przychodów zgodnie z zasadami potrącalności sprzyjającymi kosztom bezpośrednim, zgodnie z art. 15 ust. 4, 4b, 4c updop.

Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od Wydatków Transakcyjnych w ramach art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, gdyż pozostają one w pośrednim związku z prowadzoną działalnością opodatkowaną.

Ustalenia: - czy comiesięczne opłaty (wpłaty) wnoszone na Fundusz Konsorcjum przez Konsorcjantów stanowią przychód w rozumieniu przepisów ustawy CIT dla Lidera Konsorcjum, - czy comiesięczne opłaty (wpłaty) wnoszone na Fundusz Konsorcjum przez Konsorcjantów będą stanowiły koszt uzyskania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy CIT dla poszczególnych Konsorcjantów, - czy wynagrodzenia w formie umowy

Faktyczna data dokonania zapisu w księgach rachunkowych (tj. ujęcie danego wydatku „jako koszt” w księgach rachunkowych – ujęcie wydatku na koncie kosztowym) nie może zmieniać kwalifikacji danego wydatku i wpływać na moment zaliczenia go jako kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4e ustawy o CIT. Podkreślić należy, że zapisy dokonywane w księgach nie mogą tworzyć, ani też modyfikować

Podjęcia uchwały przez Zarząd Spółki o zwiększeniu odpisu na Fundusz, w celu dostosowania jego wysokości do realnych kosztów likwidacji zakładów górniczych, ten zwiększony odpis na Fundusz, podobnie jak odpis w wysokości minimalnej, stanowił będzie dla Spółki podatkowy koszt uzyskania przychodów w związku z art. 128 ust. 4 i ust. 8 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Odpis na fundusz stanowił będzie

Możliwość zaliczenia oraz momentu poniesienia wydatków z tytułu wnoszonych wkładów finansowych na realizację Projektu.

Skutki podatkowe związane z połączeniem spółek dokonanym metodą łączenia udziałów bez zamykania ksiąg rachunkowych.

Moment zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków wynikających z nieopłaconych faktur.

Uznanie zapłaty miesięcznej opłaty okresowej w podwyższonej wysokości za koszt uzyskania przychodu podlegający potrąceniu w dacie poniesienia i brak obowiązku podziału opłaty okresowej leasingu na „część kapitałową” i „część odsetkową” oraz potraktowanie całej raty leasingu operacyjnego jako koszt uzyskania przychodu - tj. bez stosowania limitu z art. 15c ustawy o CIT.

Czy koszty usług świadczonych przez Spółkę C za okres począwszy od 2018 r., którymi Spółka została obciążona na podstawie faktur wystawionych przez Spółkę C, mogą być przez Wnioskodawcę uznane za koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT; - Czy koszty te powinny zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do pośrednich kosztów uzyskania przychodu i być ujmowane w dacie ich poniesienia