Rekompensaty przyznawane z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 nie stanowią dotacji zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a zatem nie mogą prowadzić do wyłączenia wydatków z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

Pozycje upustu oraz otrzymywana rekompensata wypłacane w kontekście ustawowych środków nadzwyczajnych, nie wpływają na podstawę opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży energii elektrycznej; upust i rekompensata nie stanowią składników, które obniżają lub powiększają podstawę opodatkowania.

Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu świadczenia usług polegających na ograniczeniu produkcji energii powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej, a nie w dacie złożenia Oświadczenia akceptującego wysokość przyznanej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej farm fotowoltaicznych na skutek polecenia administracyjnego powstaje w momencie otrzymania Informacji Rozliczeniowej określającej wysokość tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej. Moment wykonania usługi, w rozumieniu art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zachodzi dopiero z chwilą znanym jest wysokość rekompensaty, co następuje poprzez uzyskanie informacji rozliczeniowej.

Moment powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu otrzymania Rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej następuje w dacie otrzymania Informacji Rozliczeniowej, która umożliwia określenie podstawy opodatkowania.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu rekompensat za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z dniem otrzymania informacji rozliczeniowej, ustalając tym samym moment faktycznego wykonania usługi na gruncie prawa podatkowego (art. 19a ust. 1 ustawy o VAT).

Obowiązek podatkowy z tytułu rekompensaty finansowej za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania przez podatnika informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, a nie w momencie złożenia oświadczenia o akceptacji tej rekompensaty.

Obowiązek podatkowy w VAT związany z otrzymaniem rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora energetycznego określającej wysokość rekompensaty, gdyż wówczas znana jest podstawa opodatkowania, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług związany z przyznaną rekompensatą za redukcję produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej, jako że dopiero wtedy jest możliwe ustalenie podstawy opodatkowania, co zgodne jest z ogólną zasadą określoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w związku z przyznaną rekompensatą powstaje z chwilą otrzymania informacji rozliczeniowej, a nie z datą złożenia oświadczenia potwierdzającego wysokość rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu otrzymania rekompensaty za zaniżenie produkcji energii elektrycznej powstaje z dniem otrzymania informacji rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, jako że dopiero wtedy znana jest wysokość należnej rekompensaty, stanowiąca podstawę opodatkowania.

Momentem powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z tytułu przyznanej rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej jest dzień otrzymania Informacji Rozliczeniowej od operatora systemu elektroenergetycznego, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu otrzymanej rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej w rozumieniu ustawy o VAT występuje w dniu otrzymania informacji rozliczeniowej dotyczącej rekompensaty. Jest to moment uznawany za wykonanie usługi, gdzie staje się znana podstawa opodatkowania.

Obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu rekompensaty za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje w momencie otrzymania informacji rozliczeniowej, wskazującej dokładną kwotę rekompensaty, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT. Złożenie oświadczenia o akceptacji nie wyznacza momentu powstania tego obowiązku.

Obowiązek podatkowy w VAT związany z przyznaną rekompensatą za ograniczenie produkcji energii elektrycznej powstaje z chwilą otrzymania przez wnioskodawcę informacji rozliczeniowej, określającej należną rekompensatę.

Zaliczki na rekompensaty oraz rekompensaty dla podmiotów uprawnionych wynikające z ustawy o maksymalnych cenach energii elektrycznej, stanowią wyjątek od zasady opodatkowania VAT. Nie są traktowane jako dotacje wpływające na podstawę opodatkowania według ustawy o VAT i nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Rekompensaty przyznawane na podstawie ustawy o środkach nadzwyczajnych, w świetle art. 10 ust. 2 tej ustawy, są wyłączone z podstawy opodatkowania VAT, mimo podobieństwa do dotacji, subwencji i innych dopłat wymienionych w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Otrzymane zaliczki (rekompensaty) w związku ze stosowaniem maksymalnej ceny energii elektrycznej, zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy o środkach nadzwyczajnych, nie stanowią dotacji podlegającej opodatkowaniu VAT, ponieważ art. 29a ust. 1 ustawy o VAT ich nie obejmuje.

Rekompensata za niewytworzenie energii, z tytułu redysponowania nierynkowego, stanowi opodatkowany przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, niekorzystający z dotacyjnych zwolnień podatkowych, powstający z chwilą jej otrzymania.

Rekompensata za ograniczenie produkcji energii elektrycznej w wykonaniu poleceń operatora systemu stanowi opodatkowane VAT odpłatne świadczenie usług, a obowiązek podatkowy powstaje z dniem otrzymania informacji o przyznanej rekompensacie. Opodatkowanie następuje na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Rekompensata przyznana spółce za ograniczenie produkcji energii na podstawie wydanego polecenia operatora systemu dystrybucji stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o CIT, który powinien być rozpoznany w momencie faktycznego otrzymania środków pieniężnych.