Interpretacje
Organ stwierdził, że wydatki pracownicze dokumentowane fakturami wystawionymi na pracowników, spełniające wymagania ustawy o rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Spółka ma prawo zaliczyć do kosztów pełne kwoty brutto tych wydatków, w tym VAT, w zakresie, w jakim nie przysługuje odliczenie podatku.
Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.
Wydatki na świadczenia dodatkowe udostępniane nieodpłatnie pracownikom, zwiększające ich efektywność i związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie stanowią wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą i nie podlegają opodatkowaniu CIT estońskim, jako że nie są ukrytymi zyskami w rozumieniu art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych przez pracowników i współpracowników, dokumentowanych nie bezpośrednio na dane spółki, lecz na pracowników, jeśli wydatki te spełniają przesłanki z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz są właściwie udokumentowane według przepisów ustawy o rachunkowości i Ordynacji podatkowej.
Zwroty kosztów przejazdów służbowych pracowników uczelni, odbywanych prywatnymi pojazdami elektrycznymi, hybrydowymi lub z napędem wodorowym, stanowią koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ustawy o CIT, bez zastosowania limitów przewidzianych dla pojazdów spalinowych.
Wydatki poniesione przez pracowników podczas podróży służbowych, opłacone służbową kartą kredytową i fakturowane na pracownika, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdy rozliczane są centralnie przez spółkę, dokumentowane i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Koszty zwrócone pracownikowi w związku z uczestnictwem w spotkaniach związkowych mogą zostać uznane za przychód z innych źródeł podlegający zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych do wysokości określonej w przepisach rozporządzenia dotyczących podróży służbowych osób niebędących pracownikami.
Wartość ponoszonych przez pracodawcę wydatków na noclegi, paliwo, spotkania biznesowe i diety dla pracowników mobilnych oraz w podróżach służbowych nie stanowi przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż świadczenia te nie stanowią przysporzenia majątkowego dla pracowników, służąc interesowi pracodawcy.
Darowizny w formie upominków przekazywane przez spółkę komandytową pracownikom nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a są objęte opodatkowaniem według przepisów o podatku od spadków i darowizn. Wobec tego na spółce nie ciąży obowiązek działania jako płatnik podatku dochodowego od tych świadczeń.
Prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje z tytułu zakupu kwiatów przekazywanych kontrahentom z uwagi na ich pośredni związek z działalnością opodatkowaną, lecz nie dotyczy to kwiatów wręczanych pracownikom, gdyż brak jest ich związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Wydatki ponoszone przez pracowników spółki, o ile spełniają warunki dotyczące rzetelności i kompletności dokumentacji, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, z wyjątkiem kosztów wyłączonych przez art. 16 ust. 1 tej ustawy, mimo iż dokumenty są wystawiane na pracownika.
Działalność w zakresie opracowywania modeli BIM, wykazująca cechy twórcze i systematyczne, kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, uprawniając do ulgi badawczo-rozwojowej, z zastrzeżeniem ścisłego stosowania się do zamkniętego katalogu kosztów kwalifikowanych.
Podatnik jest uprawniony do wykorzystania metody FIFO w rozliczaniu aktywów B+R w ramach ulgi na innowacyjnych pracowników w ciągu sześciu lat od roku nabycia prawa do ulgi. Prawo do żądania zwrotu nadpłaty nie przysługuje w sytuacji niewykorzystania ulgi w określonym okresie, chyba że istnieją odmienne regulacje prawne.
Kwota zwrotu kosztów noclegu przewyższająca limit rozporządzenia, za zgodą pracodawcy, nie stanowi przychodu pracownika i nie podlega opodatkowaniu, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na gruncie art. 18d ustawy o CIT, spółka prowadząca działalność IT uprawniona jest do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej, pod warunkiem, że działalność ta ma charakter twórczy i spełnia kryteria działalności B+R zdefiniowane ustawą o CIT, jednak wyodrębnienie czasu pracy musi być zgodne z przyznanymi uprawnieniami, bez nadużycia prawne.
Wydatki ponoszone przez spółkę na działalność badawczo-rozwojową, w tym materiały i wynagrodzenia, stanowią koszty kwalifikowane B+R. Koszty najmu pomieszczeń są jednak niekwalifikowane. Wydatki powinny być odliczane zgodnie z proporcją czasu pracy poświęconego na B+R. (Art. 18d CIT).
Czy poniesione wydatki na organizację Spotkań biznesowych powinny zostać zakwalifikowane jako wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą lub ukryte zyski i opodatkowane ryczałtem od dochodów spółek na podstawie art. 28m ust. 1 pkt 2 lub 3 ustawy o CIT. Czy wydatki poniesione na organizacje Spotkań zespołowych i integracyjnych powinny zostać zakwalifikowane jako wydatki niezwiązane z działalnością
Możliwości zastosowania przez płatnika zwolnienia przedmiotowego – dot. wynagrodzenia wypłacanego pracownikom za okres, w którym wykonują oni pracę poza granicami Polski i nie jest to dla nich podróż służbowa.
Czy Spółka w prawidłowy sposób skorzystała pierwszy raz w 2024 roku z obniżenia Zaliczek na PIT, o którym mowa w art. 18db CIT - w odniesieniu do Zaliczek na PIT pobranych od wynagrodzeń należnych za luty 2024 r., wypłaconych pracownikom i zleceniobiorcom w marcu 2024 r. (do dnia 10 marca 2024 r.), które zgodnie z ustawą o PIT zostały wpłacone do urzędu skarbowego w kwietniu 2024 r. (do dnia 20 kwietnia
Czy opisane we wniosku prace B+R wypełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa a art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych; - czy należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”) oraz składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r.
Wydatki poniesione przez Państwa celem opłacenia studiów lekarskich pracownika zatrudnionego na stanowisku asystentki medycznej nie będą mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.