Interpretacje
Wykonywanie pracy za granicą nie przesądza o zmianie centrum interesów życiowych z Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce; ulga na powrót nie przysługuje bez zmiany rezydencji podatkowej na Polskę.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po długotrwałym pobycie za granicą i spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na dochody uzyskane z pracy, do określonego limitu dochodu.
Nabycie akcji na podstawie umowy o pracę, niebędące realnym programem motywacyjnym, stanowi przychód w momencie objęcia, podlegający opodatkowaniu w Polsce; stosuje się metodę odliczenia proporcjonalnego dla podatku zagranicznego. Skorzystanie z ulgi na powrót jest możliwe, o ile spełnione są warunki określone w art. 21 ustawy o podatku dochodowym.
Zwolnienie podatkowe określone jako "ulga na powrót" przysługuje podatnikowi, który dokumentuje certyfikatem rezydencji lub innym dowodem miejsce zamieszkania dla celów podatkowych za granicą przez wymagany okres w przepisach prawa.
Podatnik, który zmienia miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, spełniwszy określone warunki i przedkładając stosowną dokumentację potwierdzającą brak wcześniejszego zamieszkania w Polsce, może korzystać z "ulgi na powrót" na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z osiąganymi dochodami w latach
Wnioskodawcy przysługuje ulga na powrót przewidziana w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż spełnia wszystkie ustawowe przesłanki związane z powrotem do Polski, przeniesieniem centrum interesów życiowych i dokumentacją potwierdzającą zagraniczne miejsce zamieszkania.
Podatnik, który nie przeniósł rzeczywistego centrum interesów życiowych poza granice Polski, a wrócił do kraju z migracji zarobkowej, nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót. Kluczowym warunkiem jest faktyczna zmiana miejsca zamieszkania wpływająca na rezydencję podatkową, której podatnik w przedstawionym stanie faktycznym nie spełnił.
Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.
Przeniesienie miejsca zamieszkania na teren Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r. przez osobę posiadającą polskie obywatelstwo, która wcześniej nie korzystała z ulgi na powrót, uprawnia do zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile warunki określone w ustawie są spełnione.
Osoba fizyczna, która przeniosła swoje centrum interesów życiowych do Polski po długoterminowym pobycie za granicą, spełniająca kryteria rezydencji podatkowej w Polsce, uprawniona jest do skorzystania z ulgi na powrót. Zwolnienie dotyczy przychodów z pracy w Polsce, podlegającym limitowi dochodu wymienionemu w art. 21 ust. 44 PIT.
Podatniczce, która przeniosła miejsce zamieszkania do Polski na podstawie Karty Polaka, przysługuje ulga podatkowa "Ulga na powrót" zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, gdy spełnia wymogi nieograniczonego obowiązku podatkowego, brak miejsca zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających przeniesienie oraz posiadania wymaganych dokumentów rezydencji.
W ramach wspólnego zeznania PIT małżonkowie nie mogą korzystać z podwójnej ulgi na powrót, jeśli jeden z małżonków nie osiąga przychodów kwalifikujących się do zwolnienia z ulgi na powrót.
Przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium RP przez obywatela UE, który przez co najmniej trzy lata nie zamieszkiwał wcześniej w Polsce, uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót z uwzględnieniem granicznego limitu dochodowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, z zastrzeżeniem spełnienia warunków formalnych potwierdzających miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.
Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.