W przypadku dostaw realizowanych na zasadach Incoterms EXW, obowiązek podatkowy w podatku VAT powstaje z chwilą udostępnienia towaru nabywcy do odbioru. Dostawa może zostać uznana za wewnątrzwspólnotową, jeśli towar rzeczywiście opuści terytorium Polski oraz zostaną spełnione wymogi dokumentacyjne.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych w części nieprzekraczającej wysokości przysługujących pracownikom diet, pod warunkiem że wyjazdy związane są bezpośrednio z realizacją prowadzonej działalności gospodarczej.

Pomoc de minimis z ARiMR przeznaczona na refundację kosztów zakupu i instalacji tachografów nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, gdyż nie jest związana z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi i nie wpływa bezpośrednio na cenę dostaw towarów lub świadczeń usług.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu i utrzymania konia pociągowego, który jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT w ramach działalności gospodarczej, pod warunkiem braku przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o VAT.

Dla zastosowania stawki 0% VAT na usługi transportu międzynarodowego, podatnik musi posiadać dokumenty jednoznacznie potwierdzające przekroczenie granicy z państwem trzecim; brak takich dokumentów uniemożliwia obniżenie stawki podatku.

Sprzedaż pojazdu jako wewnątrzwspólnotowa dostawa nie uprawnia do stawki 0% VAT bez spełnienia formalności przewozowych; import towaru do Polski poprzez Niemcy zobowiązuje do rozliczenia VAT i deklaracji VAT-23.

Dotacje celowe od gmin oraz dopłaty z Funduszu Rozwoju Przewozów Autobusowych na finansowanie publicznego transportu zbiorowego przez powiat nie podlegają opodatkowaniu VAT, gdyż nie mają bezpośredniego wpływu na cenę usług transportowych, stanowiąc jedynie rekompensatę ogólnych kosztów działalności.

Dotacje celowe z tytułu pokrycia kosztów organizacji publicznego transportu zbiorowego, nie związane bezpośrednio z ceną za konkretne usługi przewozowe, nie stanowią podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Użycie roweru elektrycznego do celów związanych z działalnością gospodarczą pozwala na odliczenie VAT od jego zakupu, z zastrzeżeniem wykorzystania roweru do opodatkowanej działalności. Nie występuje warunek bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi; wystarczający jest pośredni związek, pod warunkiem, że rower jest środkiem trwałym służącym czynnościom opodatkowanym.

Dostawa towarów w systemie wysyłkowym korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej, o ile wysyłka odbywa się wyłącznie za pośrednictwem poczty bądź firm kurierskich. Usługi logistyczne świadczone przez podmioty zewnętrzne nie spełniają tego wymogu, co obliguje do prowadzenia ewidencji fiskalnej.

Koszty związane z dodatkowymi czynnościami pomocniczymi, transportem i przechowywaniem wyrobów, mogą być uznane za jedną działalność zwolnioną. Wynagrodzenie z projektów kompleksowych może być częściowo zwolnione przy użyciu proporcji przychodów zwolnionych. Koszty wspólne powinny być alokowane przy użyciu klucza przychodowego.

Dla stosowania stawki VAT 0% na usługi transportu międzynarodowego wystarczającą podstawą jest posiadanie dokumentacji, która jednoznacznie potwierdza międzynarodowy charakter przewozu i przekroczenie granicy z państwem trzecim, zgodnie z art. 83 ust. 5 ustawy o VAT.

Dochody związane z transportem i polimerami nie mogą być uznane za zwolnione od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jeśli nie wynikają bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu.

Dochody uzyskane z pracy najemnej na statku morskim eksploatowanym międzynarodowo przez przedsiębiorstwo z zarządem w Danii podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Danii i są zwolnione z opodatkowania w Polsce, lecz uwzględniane dla ustalenia stopy procentowej podatku od innych dochodów, stosując metodę wyłączenia z progresją.

Kary umowne i odszkodowania poniesione z tytułu niezawinionej utraty, uszkodzenia przesyłki i nieterminowego dostarczenia towarów mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodu. Wyłączenie z kosztów podatkowych przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT nie dotyczy takich odszkodowań, jeżeli ich poniesienie ma na celu zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, o ile nie przekraczają one wysokości diet przysługujących pracownikom, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Obowiązek podatkowy z tytułu usług transportu międzynarodowego, świadczonych ciągle i powtarzalnie, powstaje z upływem okresu rozliczeniowego, niezależnie od terminu otrzymania not rozliczeniowych i zapłaty przez wykonawcę usług.

Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, pod warunkiem że ich wysokość nie przekracza limitów obowiązujących dla pracowników, jak określono w odrębnych przepisach.

Spółka nie jest uprawniona do zastosowania stawki 0% VAT dla usług transportu towarów poza terytorium kraju w przypadku braku dokumentu potwierdzającego wliczenie wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu, zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT.

Opłaty administracyjne ponoszone przez pełnomocnika klienta w zagranicznych postępowaniach administracyjnych nie stanowią dochodu z wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą na potrzeby estońskiego CIT, jednakże nie mogą być zaliczane jako koszty podatkowe ze względu na szczególny charakter ryczałtowego systemu opodatkowania.

Stanowisko płatnika jest nieprawidłowe; od 19 sierpnia 2023 r. nie można stosować ulgi 30% diety do wynagrodzenia kierowców międzynarodowych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy CIT, lecz należy uwzględniać kwotę równoważną 20 euro za każdy dzień pobytu za granicą.

Dotacje otrzymane od Gminy ościennej i Wojewody z tytułu organizacji publicznego transportu zbiorowego nie stanowią podstawy do opodatkowania VAT, gdyż brak jest bezpośredniego związku między dotacjami a konkretnymi usługami, co wyklucza ich uznanie za wynagrodzenie za świadczenie usług.

Środki transportu wynajmowane przez spółkę od kontrahentów duńskich uznaje się za "urządzenia przemysłowe" w myśl art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Tym samym spółka jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła od należności z tytułu najmu tych urządzeń.