Zwolnienie podatkowe z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT obejmuje jedynie dochody przeznaczone na cele statutowe odpowiadające preferencjom ustawodawcy; działania Fundacji w zakresie aktywizacji seniorów kwalifikują się do zwolnienia jako pomoc społeczna, inne nie.

Dochody uzyskane ze sprzedaży wyrobów gotowych, powstałych przy udziale podwykonawców, są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jeżeli usługi te mają charakter pomocniczy, a główna działalność gospodarcza odbywa się w miejscu nowej inwestycji objętego decyzją o wsparciu.

Udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej i poradnictwa obywatelskiego na rzecz powiatu, nie stanowi samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej podlegającej podatkowi VAT, lecz działalność wykonywaną osobiście. Dokumentacja wynagrodzenia powinna odbywać się poprzez noty księgowe, a nie faktury VAT.

Pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznana funkcjonariuszowi SOP nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 49a ustawy PIT, lecz stanowi przychód ze stosunku służbowego podlegający opodatkowaniu.

Świadczenie przez adwokata nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy z Powiatem, w której Powiat ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich, nie stanowi działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, z uwagi na brak samodzielności i ponoszenia ryzyka ekonomicznego przez adwokata.

Świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umów zlecenia nie stanowi samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż zleceniobiorca działa w warunkach określonych przez zleceniodawcę, nie ponosi ryzyka ekonomicznego, a odpowiedzialność wobec osób trzecich ponosi zleceniodawca.

Środki finansowe uzyskane z bezzwrotnego grantu unijnego nie podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT, gdyż nie spełniają wymaganych warunków dotyczących polskich umów rządowych oraz bezpośredniej realizacji celu programu.

Wypłacany dyrektorowi jednostki pomocy społecznej ryczałt z tytułu używania prywatnego samochodu do celów służbowych stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ możliwość zwrotu nie wynika wprost z odpowiednich przepisów innych ustaw.

Usługi nieodpłatnej pomocy prawnej świadczone przez radcę prawnego na mocy umowy z powiatem, z uwagi na sposób wynagrodzenia i brak samodzielności ekonomicznej, nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku VAT, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej przez radcę prawnego na podstawie umowy z gminą nie mieści się w definicji działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż nie spełnia warunków samodzielności, odpowiedzialności oraz ryzyka ekonomicznego w rozumieniu ustawy VAT.

Świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej i mediacji na podstawie umów z podmiotami publicznymi i stowarzyszeniami nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej VAT (art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT), ponieważ brak spełnienia przesłanek samodzielności ekonomicznej i odpowiedzialności prawnej. Usługi te powinny być dokumentowane notami księgowymi, a korekta podatku VAT jest możliwa tylko w

Świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej przez radcę prawnego na podstawie umów z Powiatem i organizacją pozarządową nie stanowi samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, ani nie wymaga dokumentowania fakturą.

Sprzedaż na złom samochodu wykorzystywanego przez jednostkę samorządu terytorialnego wyłącznie do działań statutowych nie podlega opodatkowaniu VAT, gdy gmina nie działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.

Otrzymane środki na podjęcie działalności gospodarczej są zwolnione od opodatkowania, a wydatki na zakup wyposażenia, finansowane z tych środków, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, o ile zostały poniesione w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Świadczenie przez radcę prawnego usług nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach działalności gospodarczej, mimo braku ekonomicznego wynagrodzenia, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako działalność zarobkowa, pod warunkiem nieprzeniesienia odpowiedzialności na zleceniodawcę.

Moment poniesienia wydatku inwestycyjnego kwalifikowanego do obliczania pomocy publicznej, zgodnie z § 10 Rozporządzenia o WNI, wymaga zarówno rzeczywistej zapłaty, jak i ujęcia środka trwałego w ewidencji. Zatem koszt uznaje się za poniesiony tylko po spełnieniu tych dwóch warunków.

Koszty związane z budową budynku socjalno-biurowego, instalacji oraz fotowoltaiki na potrzeby nowej inwestycji, objęte są pomocą publiczną jako koszty kwalifikowane w rozumieniu ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji i zwolnione na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Motocykl jako pojazd samochodowy, zgodnie z definicją ustawową, klasyfikowany jest jako samochód osobowy, co wyklucza jego jednorazową amortyzację według art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nawet gdy jest używany tylko w działalności gospodarczej.

Środki pieniężne pobierane i następnie przekazywane przez podatnika do Zarządcy Rozliczeń, w ramach realizacji Obowiązku 1, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wchodzą definitywnie do majątku podatnika, lecz mają charakter tymczasowy i są przeznaczone do dalszej transferencji.

Wydatki poniesione na zakup wyposażenia, sfinansowanego ze środków dotacji zwolnionej z opodatkowania, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile zakupy te mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i są prawidłowo udokumentowane.

Zmiana statusu przedsiębiorcy ze średniego na dużego w trakcie inwestycji na podstawie wydanej Decyzji o wsparciu nie wpływa na wysokość wskaźnika intensywności pomocy publicznej ani nie ogranicza prawa do kwalifikowania wydatków na używane środki trwałe.

Stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na działalność w SSE zgodnie z art. 19 ust. 5 pkt 3 UoSSE, nie obliguje do zwrotu pomocy publicznej. Po wygaśnięciu zezwolenia, spółka, spełniając wymogi, może wybrać opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. „CIT estoński”) w bieżącym roku podatkowym.

Jednorazowa amortyzacja środków trwałych, nabytych w ramach pomocy de minimis, możliwa jest w stosunku do środków finansowanych pożyczką stanowiącą również pomoc de minimis, o ile nie dochodzi do podwójnego rozliczenia tej samej formy pomocy.

Podatnik, który wykorzystał w pełni przyznany limit pomocy publicznej w ramach decyzji o wsparciu, przestaje osiągać dochody zwolnione z opodatkowania na jej podstawie, o ile decyzja nie wygeneruje nowych dochodów, może w tym samym roku kalendarzowym wybrać Estoński CIT.