Pomoc publiczna przyznana na podstawie programu wsparcia przedsiębiorstw energochłonnych, o ile ma charakter rekompensaty, nie stanowi dotacji wolnej od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT.

Otrzymane bezzwrotne wsparcie finansowe w ramach programu rządowego nie stanowi dotacji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT i nie korzysta ze zwolnienia od opodatkowania jako przychód, lecz jest traktowane jako przysporzenie opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Pomoc publiczna przyznana na podstawie programów rządowych dla sektorów energochłonnych nie stanowi dotacji zwolnionej z CIT w myśl art. 17 ust. 1 pkt 47 Ustawy o CIT, lecz jest formą rekompensaty podatkowej, a zatem nie korzysta z przedmiotowego zwolnienia podatkowego.

Dostawa energii elektrycznej przez gminę do sieci stanowi odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT, a obowiązek podatkowy należy ustalać oddzielnie dla każdego z okresów rozliczeniowych przewidzianych w umowach. Podstawę opodatkowania dla tych dostaw stanowi suma wartości energii elektrycznej wprowadzanej do sieci.

Przychody z rozliczeń prosumenta energii odnawialnej z tytułu sprzedaży energii elektrycznej do sieci, wytworzonej w mikroinstalacji na własne potrzeby, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Spółka, jako podmiot zużywający energię elektryczną wyprodukowaną i zakupioną, nie ponosi obowiązku podatkowego ani ewidencyjnego z tytułu jej refakturowania, jeśli energia została już obciążona podatkiem akcyzowym na wcześniejszych etapach obrotu.

Spółka nie jest zobowiązana do ponownego zadeklarowania i opłacenia podatku akcyzowego na refakturowaną energię już opodatkowaną oraz nie musi uwzględniać tej energii w ewidencji ilościowej zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.

W sytuacji, gdy pomieszczenia budynku gminnego są wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej, czynności zwolnionych, jak i niepodlegających opodatkowaniu, gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT z zastosowaniem proporcji Urzędu Gminy oraz prewspółczynnika dotyczącego całej gminy, a nie jej pojedynczej jednostki organizacyjnej.

Wynagrodzenie z tytułu udzielonej dzierżawy części nieruchomości nie podlega zwolnieniu jako wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu, lecz jako przychód z najmu prywatnego podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym wg stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki.

Wydatki na energię elektryczną zużytą do ładowania samochodu osobowego o napędzie elektrycznym mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75%, pod warunkiem właściwego ich udokumentowania zgodnie z wymogami art. 23 ust. 1 pkt 46a oraz art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rekompensaty przyznawane z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 nie stanowią dotacji zwolnionej z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT, a zatem nie mogą prowadzić do wyłączenia wydatków z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 pkt 58 tej ustawy.

Pomoc publiczna związana z kosztami energii i gazu ziemnego przyznana w ramach SSE jest przychodem zwolnionym z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 Ustawy CIT, ale rekompensaty spoza tej działalności są opodatkowane zgodnie z ogólnymi zasadami.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Cena ujemna płacona przez producenta energii elektrycznej za jej odbiór w ramach mechanizmu rynku energii stanowi koszt uzyskania przychodów, zgodny z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jako koszty związane z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów z działalności gospodarczej.

Świadczenie publiczne z programu rządowego nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych jako dotacja, lecz stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, gdyż nie służy realizacji zadań publicznych, lecz rekompensuje wzrost kosztów działalności.

Koszty energii elektrycznej, dostępu do Internetu, transmisji danych oraz telefonii, alokowane do działalności badawczo-rozwojowej, stanowią zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu. Natomiast inne koszty niematerialne, takie jak kolokacja i usługi specjalne, nie są uznawane za kwalifikowane do ulgi B+R.

Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Skutki podatkowe sprzedaży nadwyżki energii elektrycznej wytworzonej z mikroinstalacji przez Wnioskodawcę ulegają wyłączeniu z PIT w przypadku zachowania statusu prosumenta, natomiast przyjęcie modelu hybrydowego skutkuje ich kwalifikacją jako przychody z "innych źródeł" opodatkowanych na zasadach ogólnych.

Zużycie energii elektrycznej produkowanej przez Gminę z własnych instalacji fotowoltaicznych o mocy nieprzekraczającej 1 MW, jako zużycie przez jednostkę nieposiadającą koncesji, może być objęte zwolnieniem z akcyzy, pod warunkiem braku przekroczenia norm generatorów 1 MW dla jednostek organizacyjnych gospodarki gminnej.

Dochód uzyskany przez spółdzielnię mieszkaniową z tytułu sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw efektywności energetycznej stanowi dochód z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi i w konsekwencji nie podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Spółdzielnia energetyczna, nieposiadająca koncesji i nabywająca energię elektryczną poza zastosowaniami wyłączeniowymi, jest nabywcą końcowym wg art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku akcyzowym, co wyklucza konieczność rejestracji i składania deklaracji akcyzowych przez nią, przy opodatkowaniu jej zakupów energii w momencie jej odbioru od członków.