Wydatki na nabycie nieużywanego towaru handlowego od podmiotu powiązanego, który nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i spełnia kryteria nowości, stanowią koszty kwalifikowane nowej inwestycji, umożliwiając przedsiębiorcy zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, pod warunkiem nabycia tych aktywów na warunkach rynkowych.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz dywersyfikacji produkcji nowa inwestycja uprawnia do zwolnienia z podatku wyłącznie dochody z produktów uprzednio nieprodukowanych, powstałych w wyniku inwestycji objętej decyzją o wsparciu.

Jeżeli podatnik prowadzi ewidencję rachunkową umożliwiającą precyzyjne określenie dochodu z działalności objętej uchyloną decyzją o wsparciu oraz kwoty niezapłaconego podatku, może zastosować art. 17 ust. 6 pkt 1 lit. b Ustawy CIT przy rozliczeniu podatkowym, niezależnie od posiadania więcej niż jednej decyzji o wsparciu.

Koszty wdrożenia systemu informatycznego i nabycia licencji kwalifikować należy jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, z okresem amortyzacji nie krótszym niż 24 miesiące, co wynika z przepisów art. 16b ust. 1 pkt 5 oraz art. 16m ust. 1 ustawy o CIT.

Korekty cen transferowych dotyczące działalności produkcyjnej objętej zakresem decyzji o wsparciu, powinny być rozpoznane w okresie, którego dotyczą, i przypisane do działalności zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Zwolnienie podatkowe z tytułu nowej inwestycji w ramach wsparcia Specjalnej Strefy Ekonomicznej przysługuje wspólnikowi po uzyskaniu dochodów z tej inwestycji przy faktycznym poniesieniu kosztów, przy zachowaniu zasady kasowej dotyczącej wydatków kwalifikowanych.

Nieuzyskanie dochodu w ramach inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, skutkujące niekorzystaniem ze zwolnienia na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o p.d.o.p., umożliwia zastosowanie wyłączenia z obowiązku sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych zgodnie z art. 11n pkt 1 ustawy o p.d.o.p.

Wydatki poniesione na nabycie nieruchomości gruntowej od podmiotu powiązanego, jako koszty kwalifikowane, wpływają na wysokość pomocy publicznej w postaci zwolnienia od podatku dochodowego w zakresie nowej inwestycji w świetle decyzji o wsparciu, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Podatnik uzyskuje prawo do korzystania ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT od miesiąca, w którym zrealizowana inwestycja zacznie generować przychód, niezależnie od wcześniejszego ponoszenia kosztów kwalifikowanych.

Uzyskanie przez spółkę Z decyzji o wsparciu w trakcie członkostwa w PGK, bez korzystania ze zwolnienia podatkowego przed zakończeniem PGK, nie narusza art. 1a ust. 2 pkt 3 lit. a ustawy o CIT i nie prowadzi do utraty statusu PGK.

Wydatki na infrastrukturę okołoprodukcyjną, taką jak magazyn wysokiego składowania i zagospodarowanie terenu, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu Rozporządzenia WNI, wpływające na wysokość zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Dochody uzyskane ze sprzedaży wyrobów gotowych, powstałych przy udziale podwykonawców, są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jeżeli usługi te mają charakter pomocniczy, a główna działalność gospodarcza odbywa się w miejscu nowej inwestycji objętego decyzją o wsparciu.

Dochody związane z transportem i polimerami nie mogą być uznane za zwolnione od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, jeśli nie wynikają bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej w ramach nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu.

Spółce przysługuje zwolnienie podatkowe od dochodów z nowej inwestycji, pomimo zmniejszenia całkowitej produkcji, gdyż prawo do zwolnienia nie zależy od zwiększenia produkcji, ale od uzyskania dochodów związanych z realizacją inwestycji, o której mowa w decyzji o wsparciu.

Ewidencja rachunkowa dla działalności gospodarczej prowadzonej w Specjalnej Strefie Ekonomicznej oraz na podstawie decyzji o wsparciu musi być prowadzona odrębnie, a rozliczanie pomocy publicznej wymaga wydzielenia dochodów zgodnie z poszczególnymi podstawami prawnymi, tj. zezwoleń strefowych i decyzji o wsparciu.

Dochód uzyskany z działalności prowadzonej do 31 grudnia 2026 r. na terenie SSE, zwolniony podatkowo na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, pozostaje takim niezależnie od terminu złożenia deklaracji podatkowej po tym okresie.

W przypadku podziału przez wydzielenie, gdy majątek wydzielany oraz pozostający w spółce stanowi zorganizowane części przedsiębiorstwa, nowo utworzona spółka wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki związane z Zezwoleniem oraz Decyzją o wsparciu.

Cena zakupu netto nieruchomości od podmiotu powiązanego, w ramach decyzji o wsparciu nowej inwestycji, może być uznana za koszt kwalifikowany, zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia o WNI, jeśli spełnia wymogi kwalifikowalności przewidziane w przepisach podatkowych.

Pomoc publiczna w formie zwolnień podatkowych wynikających z zezwoleń strefowych oraz z decyzji o wsparciu powinna być rozliczana odrębnie dla każdego dokumentu, a nie chronologicznie według ich dat wydania. Dochody z działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i na podstawie decyzji o wsparciu nie podlegają łączeniu.

Kary umowne mogą być alokowane do źródła przychodów podlegającego opodatkowaniu lub zwolnieniu stosując klucz przychodowy, o którym mowa w art. 15 ust. 2 i 2a u.p.d.o.p., jeżeli przypisanie ich do konkretnego źródła przychodu jest niemożliwe.

Spółka jest zobowiązana rozpocząć korzystanie ze zwolnienia podatkowego począwszy od miesiąca, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji określony w decyzji o wsparciu, tj. od lutego 2025 roku, jak stanowi § 9 ust. 1 Rozporządzenia o WNI.

Poniesione na budynku socjalno-biurowym oraz związane z nabyciem wyposażenia i urządzeń wydatki stanowią kwalifikowane koszty nowej inwestycji w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT oraz przepisów ustawy p.s.i. i rozporządzenia pomocowego, co uprawnia Wnioskodawcę do zwolnienia podatkowego w zakresie określonym w decyzji o wsparciu.

Koszty uzyskania przychodów, których nie można jednoznacznie przypisać do działalności zwolnionej lub opodatkowanej, powinny być alokowane stosownie do proporcji przychodów zwolnionych i opodatkowanych w ogólnej kwocie przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o CIT.

Podatnikowi, prowadzącemu działalność cząstkowo zwolnioną z CIT, przysługuje prawo do odliczenia kosztów kwalifikowanych ulgi B+R, o ile koszty te są alokowane wyłącznie do opodatkowanych dochodów, zgodnie z art. 18d ust. 6 ustawy o CIT.