W momencie sprzedaży nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, pełna wartość niezamortyzowana stanowi koszt uzyskania przychodu, niezależnie od części sfinansowanej dotacją. Nierozliczona wartość dotacji, wyksięgowana w związku ze sprzedażą, nie stanowi podatkowego przychodu do opodatkowania CIT.

Przy ustalaniu wskaźnika dochodowości na potrzeby art. 24ca ustawy o CIT możliwe jest wyłączenie kosztów amortyzacji środków trwałych będących własnością podatnika oraz wykorzystywanych na podstawie leasingu finansowego, co skutkuje wyłączeniem z opodatkowania podatkiem minimalnym zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 9 tej ustawy.

Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.

Wydatki poniesione na adaptację części budynku mieszkalnego będącego własnością współmałżonka do działalności gospodarczej należy uznać jako inwestycje w obcym środku trwałym, które nie podlegają bezpośredniemu zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem elementów wyposażenia o wartości jednostkowej nieprzekraczającej 10 000 zł.

Kosztem uzyskania przychodów mogą być jedynie te wydatki związane z nieruchomościami, które są przeznaczone na cele operacyjne i nie mają charakteru mieszkalnego, spełniające warunki art. 15 i 16a ustawy o CIT. Mieszkalne wydatki, nawet używane służbowo, nie podlegają amortyzacji zgodnie z art. 16c pkt 2a tej ustawy.

Dodatkowe wynagrodzenie zapłacone kontrahentom za prace dodatkowe związane z realizacją umowy powinno być zaliczone do wartości początkowej środków trwałych i wpływać na amortyzację podatkową, nie mając charakteru odszkodowawczego.

Hala napraw pojazdów nietrwale związana z gruntem może być amortyzowana 10% stawką, jeśli sklasyfikowana jest w grupie 8, podgrupie 80, rodzaju 806 KŚT, co znajduje oparcie w art. 22 ust. 1 i 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Twórcza działalność rozwijająca nowe lub ulepszone rozwiązania technologiczne, podejmowana systematycznie z zamiarem zwiększenia zasobów wiedzy, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej i uprawnia do ulgi B+R, z wyłączeniem działań nieposiadających charakteru twórczego, jak szkolenia personelu.

Spółka, rozliczając ulgę badawczo-rozwojową, jest uprawniona do odliczania kosztów kwalifikowanych w trakcie zaliczenia ich jako kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne, z uwzględnieniem limitów z art. 18d ustawy CIT, tj. 100% dla odpisów od kosztów prac zakończonych pozytywnie i 200% dla kosztów pracowniczych podlegających amortyzacji.

Wydatek na zakup zegarka mechanicznego, używanego wyłącznie do celów działalności gospodarczej, w okolicznościach opisanych we wniosku, może być uznany za koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na nabycie i eksploatację przyczepy kempingowej stanowiącej mobilne biuro mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz podlegać jednorazowej amortyzacji bez ograniczeń charakterystycznych dla samochodów osobowych, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 22k ust. 7 ustawy o PIT.

Działalność badawczo-rozwojowa polegająca na opracowywaniu nowych lub zmienionych receptur produkcyjnych oraz optymalizacji procesów może spełniać przesłanki do uznania za działalność B+R w rozumieniu ustawy o CIT, tym samym umożliwiając odliczenie kosztów kwalifikowanych, z uwzględnieniem właściwego przyporządkowania kosztów według rzeczywistego zaangażowania w działalność B+R.

Zaliczenie kosztów na cele ulgi badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT wymaga, aby ponoszone koszty były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością B+R. Wydatki na aparaturę muszą być związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową; koszty dzielone z inną działalnością nie mogą być w całości uznane za kwalifikowane.

Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.

Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.

Środki z KPO przyznane jako bezzwrotne wsparcie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych tym wsparciem należy korygować proporcjonalnie, a korektę dokonać w roku otrzymania dofinansowania.

Dopuszczalne jest archiwizowanie i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności oraz czytelności, co pozwala na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy jednoczesnym zapewnieniu ich integralności, autentyczności i dostępności, spełnia warunki formalne i merytoryczne niezbędne do uznania ich za dowody podatkowe, co uprawnia do zaliczania odpowiednio udokumentowanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, bez konieczności ich papierowej postaci, jest dopuszczalne jako zgodne z ustawą o CIT, pod warunkiem spełnienia wymagań ustawowych dotyczących ewidencji rachunkowej i zabezpieczenia danych przed utratą lub zniekształceniem.

Nabycie nieruchomości przez dotychczasowego dzierżawcę bez rozliczenia dokonanych nakładów nie skutkuje powstaniem nieodpłatnego przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT. Dzierżawca zachowuje prawo do kontynuowania amortyzacji, a przychodem sprzedającego jest cena sprzedaży nieuwzględniająca nakładów.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.

Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.