Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości opodatkowuje się jako różnicę między przychodem ze sprzedaży, a kosztami uzyskania przychodu, obejmującymi nabycie i udokumentowane nakłady na nieruchomość poniesione podczas jej posiadania, zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot nadpłaty kredytu przez bank w ramach ugody nie prowadzi do powstania przychodu podatkowego; opodatkowaniu podlega wyłącznie nadwyżka wypłacona ponad kwotę nadpłaty, stanowiąca rzeczywiste przysporzenie majątkowe.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od przychodów z umorzenia kredytu konsolidacyjnego ma zastosowanie wyłącznie do tej części kredytu, która bezpośrednio służyła celom mieszkaniowym, takim jak remont nieruchomości, zgodnie z warunkami rozporządzenia Ministra Finansów.

Umorzenie kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe częściowo korzysta z zaniechania poboru podatku, pod warunkiem, że nie obejmuje kwot przeznaczonych na inne cele; ugodowe zwroty środków z banku nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż nie zwiększają definitywnie majątku podatnika.

Kwota wypłacona przez bank w ramach ugody, zwracająca nienależnie pobrane świadczenia kredytowe, nie stanowi przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot nienależnego świadczenia, wynikający z ugody dotyczącej nieważnej umowy kredytu, nie stanowi przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku stwierdzenia nieważności umowy kredytu, podatnik jest zobowiązany doliczyć do dochodu kwoty uprzednio odliczone od dochodu jako ulga odsetkowa, jeśli zwrot tych kwot nastąpił w wyniku wyroku unieważniającego umowę (art. 45 ust. 3a ustawy PIT), niezależnie od restytucyjnej natury wyroku.

Kwota uzyskana z umorzenia części kredytu w drodze ugody stanowi przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu, jednakże częściowo objęty zaniechaniem poboru podatku, jeśli spełnia kryteria dotyczące kredytu na cele mieszkaniowe według obowiązujących rozporządzeń.

Zaniechanie poboru podatku od umorzonych wierzytelności kredytu hipotecznego obejmuje jedynie część związaną z wydatkami na cele mieszkaniowe opisanymi w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; zatem umorzenie kredytu w części dotyczącej innych wydatków podlega opodatkowaniu.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, które spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów, nie stanowi podstawy do poboru podatku dochodowego od osób fizycznych; dodatkowo, zwrot nadpłaconej kwoty kredytu pozostaje neutralny podatkowo, gdyż nie generuje dochodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzona kwota wierzytelności kredytu refinansowego stanowi przychód podlegający PIT, jednak zaniechanie poboru podatku PIT odnosi się tylko do części umorzenia odpowiadającej celom mieszkaniowym określonym w ustawie PIT.

Umorzenie przez bank kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 2015 r., stanowi przychód, podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie dotyczy wyłącznie umorzonych kwot, a nie obejmuje innych przychodów uzyskanych w wyniku ugody.

Środki zwrócone przez bank na mocy ugody, rozliczające przedterminową spłatę kredytu, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że nie prowadzą do przysporzenia majątkowego podatników.

Odsetki za nieterminowy zwrot nienależnie pobranych rat kredytowych, jako świadczenia niepodlegające opodatkowaniu, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.

Dodatkowe wpłaty do Funduszu Wsparcia Kredytobiorców, określone w art. 89 ust. 1 ustawy o finansowaniu, nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o CIT i mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodów banku.

Bateryjny Magazyn Energii (BESS) stanowi długoterminowy projekt infrastruktury publicznej o ogólnym interesie publicznym, co uzasadnia wyłączenie nadwyżki kosztów finansowania dłużnego z limitowania według art. 15c ustawy o CIT.

Zwrot przez bank części rat kapitałowo-odsetkowych uzyskanych w ramach ugody kredytowej nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego u podatnika.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku tylko w części, w jakiej środki kredytowe zostały przeznaczone na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej - budowy własnego budynku mieszkalnego.

Zwrot przez bank nienależnie pobranych środków w formie rat kapitałowo-odsetkowych nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i jest podatkowo obojętny dla kredytobiorcy.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na cele mieszkaniowe, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w rozporządzeniu resortu finansów, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu dochodu od osób fizycznych. Pojęcie inwestycji mieszkaniowej nie jest zależne od faktycznego rozpoczęcia budowy.

Umorzenie części kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe na mocy ugody i wypłata dodatkowej kwoty tytułem zwrotu nadpłaconego kapitału nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, ani koniecznością zwrotu ulgi odsetkowej.

Kwota zwrócona w ramach ugody z bankiem, będąca nadpłatą kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, gdyż jej otrzymanie nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Zwrot przez bank, w wyniku ugody, środków uprzednio spłaconych przez kredytobiorcę, który nie stanowi nadpłaty kredytu, lecz wynika z utrzymania w mocy umowy kredytowej, stanowi przychód podatkowy wnioskodawcy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków pieniężnych, otrzymanych w wyniku ugody dotyczącej kredytu hipotecznego, które wcześniej były wpłacone przy spłacie rat kredytowych i stały się nienależne bankowi, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie generuje obowiązku podatkowego dla kredytobiorcy.