Wnioskodawca, świadczący usługi marketingowe promujące klienta jako pracodawcę w branży IT, nie prowadzi reklamy napojów alkoholowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, co wyłącza obowiązek zapłaty opłaty określonej w art. 132 ust. 1 tejże ustawy.

brak obowiązku zapłaty przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi opłaty w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wynikającej z tytułu wkładu finansowego otrzymywanego od Koproducenta w ramach umowy koprodukcji

w zakresie braku obowiązku zapłaty przez Wnioskodawcę opłaty w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 132 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Obowiązek zapłaty przez Wnioskodawcę opłaty w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 132 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi jedynie od wynagrodzenia za publiczną ekspozycję reklamy napojów alkoholowych, bez wynagrodzenia za usługi pomocnicze, sposób wyliczenia kwoty opłaty za publiczną ekspozycję reklamy napojów alkoholowych.

Obowiązek odprowadzenia opłaty w wysokości 10% podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 13 (indeks 2) ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi od kwoty z faktury sprzedaży za dzierżawę powierzchni reklamowej wystawionej na rzecz odbiorcy.

Obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13² ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - wysokości 10% podstawy opodatkowania świadczonych usług reklamowych

Na Wnioskodawcy ciąży obowiązek uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 132 ust. 1 cyt. ustawy w wysokości 10% podstawy opodatkowania świadczonych usług polegających na projektowaniu, implementacji i utrzymywaniu stron internetowych, na zlecenie producentów wysokoprocentowych napojów alkoholowych.

Wątpliwości Spółdzielni dotyczą kwestii, czy zakup atestowanego testera trzeźwości (posiadającego certyfikat) można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, jeśli regulamin pracy nie określa szczegółowo trybu postępowania na wypadek podejrzenia naruszenia obowiązku trzeźwości przez pracowników, a powołuje się jedynie na ustawę?