Podatnicy są uprawnieni do jednostronnego obniżenia stawek amortyzacyjnych środków trwałych, a także do późniejszego ich podwyższenia do poziomu nie wyższego niż stawki określone w Wykazie, z zastrzeżeniem terminowego wprowadzenia zmian zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT.

Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

Podatnik ma prawo podwyższyć stawki amortyzacyjne do ustalonego współczynnika w dowolnym momencie, gdy tylko spełnione są przesłanki uzasadniające ich użycie, bez konieczności tymczasowego powrotu do stawek podstawowych.

Podatnik posiada prawo do zastosowania stawek podwyższonych w amortyzacji środków trwałych, gdy spełnione są przesłanki ich podwyższenia. Podjęcie decyzji o ich użyciu może nastąpić w dowolnym momencie, bez konieczności uprzedniego przywrócenia stawek podstawowych, o ile spełnione są wszystkie warunki przewidziane ustawowo.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Podatnikom przysługuje prawo do elastycznego stosowania stawek amortyzacyjnych, w tym ich obniżania do 0%, za lata minione, zaś korekta deklaracji CIT-8 jest zgodna z przepisami, o ile mieści się w granicach terminu przedawnienia, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT.

Budowla nietrwale związana z gruntem może być amortyzowana według stawki 10% jako obiekt wolnostojący z grupy 8 KŚT, zaś korekty błędnej wcześniejszej amortyzacji dokonuje się „wstecz”, przy właściwie wyodrębnionych składnikach środków trwałych.

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, nie jest dopuszczalne dokonywanie retrospektywnej korekty stawek amortyzacyjnych za minione okresy podatkowe, ze skutkiem wstecznym. Zmiana stawek może być dokonana wyłącznie od początku kolejnego roku podatkowego, przy czym nie ma możliwości ich modyfikacji w odniesieniu do lat poprzedzających bieżący rok podatkowy.

Przyczepa kempingowa, wykorzystywana jako mobilne biuro w działalności gospodarczej, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, a jej amortyzacja obliczana metodą jednorazową bądź indywidualną, o ile przyczepa nie jest samochodem osobowym, a podatnik spełnia kryteria małego podatnika zgodnie z ustawą o PIT.

Podatnik jest uprawniony do zastosowania obniżonej stawki amortyzacyjnej do dowolnej wysokości dla wybranych środków trwałych metodą liniową, również retroaktywnie wobec lat podatkowych, które nie uległy przedawnieniu oraz może podwyższyć stawkę do poziomu z Wykazu stawek, zgodnie z art. 16i ust. 1 i 5 ustawy o CIT, bez wyraźnych ograniczeń czasowych.

Zmiana stawek amortyzacyjnych środków trwałych dla działalności strefowej jest dopuszczalna, pod warunkiem, że środki te były w ewidencji przed 2021 r. Spółka nie ma obowiązku dostosowania ich do okresu ekonomicznej użyteczności. Nieuprawnione jest stosowanie korekt wstecznych dotyczących tych odpisów.

Podatnik jest uprawniony do obniżenia stawki amortyzacji podatkowej do dowolnej wysokości, także retroaktywnie, dla środków trwałych opodatkowanych metodą liniową, zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, o ile nie upłynął okres przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Podatnik ma prawo do obniżenia stawek amortyzacyjnych na mocy art. 16i ust. 5 ustawy CIT zarówno retroaktywnie, jak i prospektywnie, co potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych, które zapewniają elastyczność w dostosowywaniu stawek do zmian gospodarczych, takich jak pandemia COVID-19.

Zmiana stawek amortyzacyjnych przewidziana w art. 16i ust. 5 ustawy o CIT nie uprawnia podatników do modyfikacji stawek wstecznie za zakończone lata podatkowe.

Podatnik, eksploatujący budynki, budowle oraz urządzenia w warunkach pogorszonych lub używający ich intensywnie, ma prawo do zastosowania podwyższonych stawek amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i ustawy o CIT, stosując współczynniki do wartości określonych przez ustawodawcę.

W przypadku środków trwałych, które nie są trwale związane z innymi obiektami, amortyzacji podlegają oddzielnie z zastosowaniem różnych stawek zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych. Podatnik może dokonać wstecznej korekty stawek amortyzacyjnych w granicach przedawnienia zobowiązań podatkowych, jeżeli pierwotnie do rozliczenia przyjęto niewłaściwe stawki zgodne z art. 16a ustawy o podatku dochodowym

Podatnik ma prawo, na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy CIT, obniżać i zwiększać stawki amortyzacyjne środków trwałych, amortyzowanych metodą liniową, do dowolnego poziomu powyżej 0%, przy zachowaniu wskazanych terminów, bez naruszania zasad zmiany metod amortyzacji.

Podatnik ma prawo dokonywać zmiany stawek amortyzacyjnych środków trwałych amortyzowanych metodą liniową na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT. Możliwe jest kilkukrotne obniżanie i podwyższanie stawek w zakresie określonym w Wykazie, przy zachowaniu terminów przewidzianych w przepisach podatkowych.

Podatnik ma prawo do wielokrotnego obniżenia lub zwiększenia stawek amortyzacyjnych stosowanych dla środków trwałych na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, przy zachowaniu przewidzianych terminów i limitów, co nie podlega ograniczeniom co do częstotliwości zmian stawek.

Podatnicy mają prawo podwyższyć stawkę amortyzacji środków transportu do współczynnika 1,4, jeżeli pojazdy te są użytkowane intensywnie lub wymagają szczególnej sprawności technicznej, zgodnie z art. 16i ust. 2 pkt 2 uCIT, co potwierdza możliwość stosowania podwyższonych odpisów amortyzacyjnych dla pojazdów w działalności medycznej.

Podatnik nie jest uprawniony do retrospektywnego obniżenia stawek amortyzacyjnych za lata podatkowe zakończone oraz w trakcie bieżącego roku podatkowego, lecz może to uczynić od początku przyszłego roku podatkowego; obniżenie stawki do 0% jest dozwolone.

Podatnicy mogą obniżać stawki amortyzacyjne dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., nawet jeśli są wykorzystywane w działalności zwolnionej z CIT, bez względu na ograniczenia czasowe wynikające z art. 16i ust. 8 ustawy CIT.

Zmiana stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych, wykorzystywanych w działalności zwolnionej z opodatkowania, przez ich obniżenie w odniesieniu do lat wcześniejszych jest niedopuszczalna, przy czym korekta musi być dokonana na początku nowego roku podatkowego.

Spółka miała uprawnienie na mocy art. 16i ust. 5 ustawy o CIT do obniżenia, a następnie modyfikacji, stawek amortyzacyjnych do dowolnej wysokości powyżej 0% dla środków trwałych wprowadzonych do ewidencji przed 1 stycznia 2021 r., niezależnie od działań ulepszających, przy braku wymogu powiązania z okresem użyteczności ekonomicznej.