Opłaty za aplikację radcowską, ponoszone w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych w działalności gospodarczej, uznaje się za koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile są one właściwie udokumentowane i mają adekwatny związek przyczynowy z przychodami działalności.
Wydatek na zakup samochodu osobowego oraz koszty eksploatacji obu pojazdów, wykorzystywanych w sposób mieszany, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem wykazania związku z uzyskaniem przychodu i prawidłowego udokumentowania wydatków, zgodnie z art. 22 ust. 1 i art. 23 ust. 1 pkt 46a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki poniesione na egzamin radcowski oraz wpis na listę radców prawnych mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia kancelarii, pod warunkiem ich racjonalnego związku z gospodarczo uzasadnionymi przychodami.
Brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych w celu uzyskania uprawnień do wykonywania zawodu radcy prawnego ze względu na poniesienie ich przed rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej.
Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Czy wynagrodzenie za pełnienie funkcji kuratora dla nieobecnego w postępowaniu administracyjnym, wypłacane radcy prawnemu/adwokatowi prowadzącemu jednoosobową działalność gospodarczą należy zakwalifikować jako przychód osiągany z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i pobrać od takiego wynagrodzenia zaliczkę na podatek dochodowy
Kwalifikacja do źródła przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu.