Interpretacje
Podatnik będący małym przedsiębiorcą, wytwarzając budynek niemieszkalny na obszarze powiatu o średniej stopie bezrobocia przekraczającej 120% krajowej, jest uprawniony do ustalenia indywidualnej stawki amortyzacji oraz skrócenia okresu amortyzacji do 10 lat, zgodnie z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatnik będący mikroprzedsiębiorcą, realizujący inwestycję na obszarze gminy w powiecie o bezrobociu przekraczającym 120% krajowej stopy, ma prawo do ustalenia dziesięcioletniego okresu amortyzacji dla środka trwałego zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy PIT; brak możliwości ustalenia pięcioletniego okresu z powodu nieprzekroczenia 170%.
W odniesieniu do budynków i budowli użytkowanych w warunkach pogorszonych lub złych, podatnikom przysługuje prawo do podwyższenia stawek amortyzacyjnych na podstawie art. 16i ust. 2 pkt 1 lit. a i b ustawy o CIT, jeżeli przyspieszone ich zużycie wynika z warunków eksploatacji, takich jak działanie niszczących środków chemicznych czy ciągłe działanie pary wodnej, wilgotności i wibracji.
Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, modyfikacja stawek amortyzacyjnych nie może być retroaktywna, a powinna się rozpoczynać od początku każdego następnego roku podatkowego, co wyklucza możliwość ich zmiany wstecz w celu korekty kosztów podatkowych.
Podatnik nie może zastosować indywidualnej stawki amortyzacji 10% dla nieruchomości po przebudowie, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 UPDOF, ponieważ własnością środków trwałych są inne podmioty i nie przewiduje ich użytkowania zgodnego z wymogami legislacyjnymi.
Podatnik nie jest uprawniony do zastosowania 10% stawki amortyzacyjnej dla nabytego lokalu użytkowego, jako że nie spełnia wymogów art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Preferencyjna stawka może być ustalona zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy, przy założeniu potwierdzenia wcześniejszego użytkowania przez 60 miesięcy.
Jednorazowa amortyzacja środków trwałych, nabytych w ramach pomocy de minimis, możliwa jest w stosunku do środków finansowanych pożyczką stanowiącą również pomoc de minimis, o ile nie dochodzi do podwójnego rozliczenia tej samej formy pomocy.
Podatnik ma prawo zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną w wysokości 33% dla używanego i wpisanego do rejestru zabytków budynku niemieszkalnego sklasyfikowanego pod symbolem 109 KŚT, po raz pierwszy wprowadzonego do jego ewidencji środków trwałych, gdyż spełnia warunki określone w art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatnicy mają prawo zwiększyć stawki amortyzacyjne dla pojazdów używanych intensywniej niż przeciętne, zgodnie z art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, jeśli wykorzystywane uprzywilejowaną działalność wykazuje intensywną eksploatację lub wymaga szczególnej sprawności technicznej.
Motocykle, jako pojazdy samochodowe, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie kwalifikują się do jednorazowej amortyzacji zgodnie z art. 22k ust. 7, z uwagi na wyłączenie tych pojazdów z możliwości jednorazowych odpisów amortyzacyjnych zarezerwowanych dla małych podatników.
Zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla lokalu wykorzystywanego w działalności gospodarczej, według zasad określonych w art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. według stawki nie wyższej niż 10%.
1) Czy w stosunku do nabytego budynku podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacji w wysokości 10% w skali rocznej właściwej dla budynków używanych? 2) Czy w stosunku do nabytego budynku podatnikowi przysługuje prawo do skorzystania z indywidualnej stawki amortyzacji w maksymalnej wysokości do 33,33% w skali rocznej, gdzie okres amortyzacji nie może być krótszy niż
Czy w przedstawionym stanie faktycznym spółce jako wnioskodawcy przysługuje prawo do podwyższenia stawki amortyzacyjnej w stosunku do tak intensywnie eksploatowanych środków transportu?
Czy spółka cywilna, której wspólnikami są małżonkowie może stosować indywidualną stawkę amortyzacji 10 % dla budynku wprowadzonego po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych, jeżeli budynek stanowi wspólną własność małżonków od roku 1993? Czy ww. stawka będzie właściwą również po zwiększeniu wartości budynku z tytułu dokonanej rozbudowy?
Ze stanu faktycznego wynika, że Spółka zajmuje się urządzaniem i prowadzeniem gier na automatach o niskich wygranych. Automaty te wstawiane są do lokali rozmieszczonych na terenie całej Polski. Z właścicielami lokali Spółka podpisuje umowy na najem powierzchni. Automaty hazardowe są zaliczane do grupy 8 Klasyfikacji Środków Trwałych, a stawka amortyzacyjna wynosi 20 %.Pytanie Spółki brzmi:Czy używanie
Czy Spółka w roku obrotowym trwającym od października 2003 r. do września 2004 r. może w dalszym ciągu stosować tę samą stawkę amortyzacyjną na podstawie art. 16k ust. 4 ustawy dla nowo nabytych środków trwałych z grupy 3-6 klasyfikacji, czy też może ją stosować tylko do końca roku kalendarzowego?