Począwszy od dnia 1 stycznia 2022 r. amortyzacji nie podlegają lokale mieszkalne nabywane przed tą datą, lecz odpisy amortyzacyjne mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów jedynie do 31 grudnia 2022 r., zgodnie z przepisem przejściowym ustawy zmieniającej, niezależnie od argumentów konstytucyjnych wnioskodawcy.

Z dniem 1 stycznia 2023 r., zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie przysługuje podatnikowi prawo do kontynuacji amortyzacji lokali mieszkalnych służących działalności gospodarczej ani prawo do zaliczania odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.

Amortyzacja lokali mieszkalnych nabytych przed 1 stycznia 2022 r. według zasad sprzed tej daty jest dopuszczalna. Wyłączenie ich z amortyzacji w nowelizacji narusza zasadę ochrony praw nabytych zgodnie z art. 2 Konstytucji RP.

Klasyfikacja lokalu jako niemieszkalnego nie pozbawia podatnika prawa do amortyzacji tego środka trwałego, o ile jest on wykorzystywany w działalności gospodarczej; klasyfikacja gminna dla potrzeb podatku od nieruchomości nie determinuje możliwości amortyzacji.

Lokal niemieszkalny wykorzystywany na cele krótkotrwałego zakwaterowania, mimo zmiany użytkowania, nie traci uprawnień do amortyzacji podatkowej, gdyż nie staje się lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 16c pkt 2a ustawy o CIT.

Podatnikowi prowadzącemu agencję pracy tymczasowej przysługuje prawo do odliczenia VAT od najmu lokali mieszkalnych, gdyż usługi te służą bezpośrednio czynnościom opodatkowanym. Prawo to nie obejmuje usług zakwaterowania i noclegowych, które stanowią usługę kompleksową, a nie są odsprzedawane jako samodzielne świadczenia.

Sprzedaż nieruchomości dokonana przed upływem pięciu lat od jej powrotnego nabycia, w wyniku rozwiązania umowy sprzedaży, skutkuje powstaniem dochodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych dla części budynku wykorzystywanej w działalności gospodarczej jest dopuszczalne, lecz zmiana metody amortyzacji na indywidualną jest niedopuszczalna dla środków trwałych wcześniej amortyzowanych metodą liniową.

Sprzedaż udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego nabytego w darowiźnie przed upływem pięciu lat od nabycia stanowi źródło przychodu wobec podatku dochodowego. Przeznaczenie przychodów na spłatę kredytu zaciągniętego przez inną osobę nie uprawnia do ulgi mieszkaniowej z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Czynności cywilnoprawne zbywania nieruchomości Skarbu Państwa przez Agencję Mienia Wojskowego, jako transakcji regulowanych przepisami o gospodarce nieruchomościami, są wyłączone z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. g ustawy o PCC.

Nieodpłatne przekazanie nieruchomości i akcji do Fundacji Rodzinnej przez podatnika, który jest jednocześnie członkiem zarządu spółki, stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT z uwagi na związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Po 2022 roku lokale mieszkalne używane w działalności gospodarczej nie podlegają amortyzacji jako koszty uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co obejmuje również lokale niewykorzystywane w najmie lub dzierżawie.

Stawka indywidualna amortyzacji dla lokalu niemieszkalnego po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji może być ustalona na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, a nie art. 22j ust. 4, jako że odnosi się do inwestycji w obcych środkach trwałych. Stanowisko wnioskodawcy uznane jest za nieprawidłowe z uwagi na błędne wskazanie podstawy prawnej.

Zgodnie z art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, lokale mieszkalne zaklasyfikowane jako środki trwałe, niezależnie od użytkowania w działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji podatkowej. Kwalifikacja lokali musi uwzględniać ich formalne przeznaczenie.

Z dniem 1 stycznia 2022 r. wyłączono możliwość amortyzacji budynków i lokali mieszkalnych, niezależnie od ich przeznaczenia, a dotychczasowe odpisy amortyzacyjne mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów jedynie do końca 2022 r. Postanowienia przepisów nie przewidują ochrony praw nabytych w tym zakresie.

Budynki i lokale mieszkalne, niezależnie od ich faktycznego wykorzystania na potrzeby działalności gospodarczej, podlegają wykluczeniu z amortyzacji podatkowej według ustawy PIT. Formalna klasyfikacja nieruchomości warunkuje uznanie odpisów amortyzacyjnych za koszty uzyskania przychodów.

Wydatki na adaptację i wyposażenie tarasu w postaci elektrycznie sterowanej pergoli mogą być zaliczone do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdy są dostosowane do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, co znajduje uzasadnienie w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia formalnych kryteriów dotyczących niepełnosprawności.

Dostawa wyodrębnionych lokali mieszkalnych w kamienicy wybudowanej w 1900 r., traktowanych jako towar handlowy, korzysta z zwolnienia z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, a następuje po upływie dwóch lat od tego zasiedlenia.

Podatnik jest uprawniony do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych odnoszących się do wykorzystywanej części nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów, przy zastosowaniu wybranej metody amortyzacji. Nie można jednako zastosować indywidualnej stawki amortyzacji po rozpoczęciu amortyzacji środka trwałego, nawet w razie jego ulepszenia.

Amortyzacji podatkowej nie podlegają budynki mieszkalne nabyte przed 2022 r., których amortyzacja rozpoczęła się przed wejściem w życie ustawy Polski Ład. Od 2023 r. odpisy amortyzacyjne od takich nieruchomości nie stanowią kosztu uzyskania przychodów (art. 16c ust. 2a ustawy o CIT).

Odpisy amortyzacyjne od budynków klasyfikowanych jako niemieszkalne, w rozumieniu Klasyfikacji Środków Trwałych, mogą być w całości zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, nawet jeśli modernizacja budynków została sfinansowana ze środków uzyskanych z dywidend.

Przepisy art. 22c ust. 2 ustawy o PIT wyłączają możliwość amortyzacji środków trwałych będących lokalami mieszkalnymi, wykorzystywanymi w działalności gospodarczej podatnika, bez względu na zapisy art. 22j ustawy o PIT dotyczące indywidualnych stawek amortyzacyjnych.

Wydatki poniesione na modernizację systemu ogrzewania z węglowego na gazowe, w celu przystosowania mieszkania do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, kwalifikują się jako wydatki na cele rehabilitacyjne podlegające odliczeniu, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Lokale mieszkalne, niezależnie od ich wykorzystania w działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji, a zatem odpisy amortyzacyjne od takich lokali nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.