Koszty przewalutowania ponoszone przy działalności arbitrażowej kryptowalutami nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, podczas gdy inne bezpośrednio związane opłaty transakcyjne i przelewy mogą być uznane za takie koszty, o ile są prawidłowo udokumentowane.

Straty poniesione z tytułu oszustwa inwestycyjnego nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych w kontekście rozliczenia podatkowego ze zbycia papierów wartościowych, z uwagi na brak bezpośredniego związku z nabyciem tych papierów.

Przysporzenie z tytułu usługi udostępnienia mocy obliczeniowej w ramach transakcji barterowej, uzyskane w kryptowalucie, stanowi przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu, przy czym koszty nabycia kryptowaluty są uznawane za koszty uzyskania przychodów.

Dotyczy ustalenia: - czy ponoszone przez Wnioskodawcę udokumentowane wydatki na nabycie waluty wirtualnej, w celu uzyskania przychodu z tytułu działalności operacyjnej, mogą być rozpatrywane jako koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z pominięciem art. 22d ust. 4 ww. ustawy; - czy zakładając, że Wnioskodawca uzyska w roku podatkowym przychód