Wydatki na prace wykończeniowe (fit-out) nie stanowią inwestycji w obcy środek trwały i są rozpoznawane jako koszty uzyskania przychodu o charakterze pośrednim w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
Zaliczenie kosztów na cele ulgi badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 18d ustawy o CIT wymaga, aby ponoszone koszty były bezpośrednio i wyłącznie związane z działalnością B+R. Wydatki na aparaturę muszą być związane wyłącznie z działalnością badawczo-rozwojową; koszty dzielone z inną działalnością nie mogą być w całości uznane za kwalifikowane.
Działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy spełnia ustawowe kryteria uzyskania oceny jako działalność kwalifikująca się do ulgi B+R, na podstawie art. 4a pkt 26-28 oraz art. 18d CIT, umożliwiając odliczenie odpowiadających kosztów zgodnie z przepisami prawa.
Koszty wdrożenia Oprogramowania, z wyłączeniem kosztów operacyjnych i bieżącego utrzymania, jako usługi związane z jego przystosowaniem, zwiększają wartość początkową WNP, podlegającą amortyzacji podatkowej zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT; jednocześnie mogą być one zaliczone do kosztów kwalifikowanych inwestycji zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia WNI.
Środki z KPO przyznane jako bezzwrotne wsparcie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast odpisy amortyzacyjne od środków trwałych sfinansowanych tym wsparciem należy korygować proporcjonalnie, a korektę dokonać w roku otrzymania dofinansowania.
Dopuszczalne jest archiwizowanie i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, pod warunkiem zapewnienia ich autentyczności, integralności oraz czytelności, co pozwala na zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy jednoczesnym zapewnieniu ich integralności, autentyczności i dostępności, spełnia warunki formalne i merytoryczne niezbędne do uznania ich za dowody podatkowe, co uprawnia do zaliczania odpowiednio udokumentowanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Archiwizowanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, bez konieczności ich papierowej postaci, jest dopuszczalne jako zgodne z ustawą o CIT, pod warunkiem spełnienia wymagań ustawowych dotyczących ewidencji rachunkowej i zabezpieczenia danych przed utratą lub zniekształceniem.
Nabycie nieruchomości przez dotychczasowego dzierżawcę bez rozliczenia dokonanych nakładów nie skutkuje powstaniem nieodpłatnego przychodu podlegającego opodatkowaniu CIT. Dzierżawca zachowuje prawo do kontynuowania amortyzacji, a przychodem sprzedającego jest cena sprzedaży nieuwzględniająca nakładów.
Transakcja wniesienia udziałów przez spółkę komandytową do spółki C w 2015 roku nie stanowiła wymiany udziałów w rozumieniu art. 12 ust. 4d ustawy o CIT, co wyklucza zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 8d tej ustawy do ustalenia kosztów uzyskania przychodów. Zastosować należy zasady ogólne ustalania kosztów.
Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.
W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.
Koszty przewalutowania ponoszone przy działalności arbitrażowej kryptowalutami nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, podczas gdy inne bezpośrednio związane opłaty transakcyjne i przelewy mogą być uznane za takie koszty, o ile są prawidłowo udokumentowane.
Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, wydatki poniesione ze wspólnego majątku małżonków na zakup akcji mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu w przypadku ich sprzedaży, niezależnie od formalnej przynależności akcji do rachunku maklerskiego jednego z małżonków.
Wartość nominalna kwoty WAN przenoszonej w ramach Podziału powinna być uznana za koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji podziałowych, jeśli reprezentuje środki własne Banku Dzielonego i nie jest obarczona obowiązkiem zwrotu, a jej ewidencja jest zgodna z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT.
Opłaty za zarządzanie portfelem inwestycyjnym, przy braku możliwości ich przypisania do konkretnych przychodów, mogą być uznane za pośrednie koszty uzyskania przychodów podlegające rozliczeniu w proporcji do przychodów opodatkowanych na podstawie art. 30b ustawy o PIT.
W przypadku korekt dochodowości pomiędzy podmiotami powiązanymi, zmierzających do wyrównania poziomu rentowności na poziomie rynkowym, płatności z tego tytułu stanowią przychód podatkowy dla otrzymującego oraz koszt uzyskania przychodu dla płacącego, pod warunkiem zgodności z art. 11e ustawy o CIT.
Odrębne ograniczenia kosztowe na opłaty leasingowe i amortyzację po wykupie samochodu osobowego nie kumulują się; stosowane są niezależnie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a oraz pkt 4 ustawy o CIT.
Koszty wynagrodzeń pracowników oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych wyłącznie do działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o PIT, o ile zostały odpowiednio wyodrębnione w księgach rachunkowych.
Mechanizm podzielonej płatności umożliwia korektę kosztów uzyskania przychodów poprzez ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli pierwotne płatności dokonano wadliwie, bez mechanizmu. Konsekwentna ponowna zapłata podatku VAT zgodnie z zasadami mechanizmu pozwala na uznanie wydatków za koszty podatkowe, co potwierdza prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy.
Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.
Klasyfikacja lokalu jako niemieszkalnego nie pozbawia podatnika prawa do amortyzacji tego środka trwałego, o ile jest on wykorzystywany w działalności gospodarczej; klasyfikacja gminna dla potrzeb podatku od nieruchomości nie determinuje możliwości amortyzacji.
Licencje, nabyte i wykorzystywane przez Spółkę już na etapie projektowania, mogą zostać uznane za wartości niematerialne i prawne, wprowadzone do ewidencji i podlegające amortyzacji od miesiąca następującego po ich ujawnieniu, jednak do zakończenia instalacji odpisy amortyzacyjne powinny zwiększać wartość początkową środków trwałych.
Koszty związane z emisją akcji, poza bezpośrednimi kosztami podwyższenia kapitału zakładowego, mogą być traktowane jako koszty uzyskania przychodów, jeżeli nie mają bezpośredniego związku z przychodami zwolnionymi z opodatkowania, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT, i są alokowane zgodnie z proporcją przychodową.