Podatnik nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od części budynku mieszkalnego, który pomimo związku z działalnością turystyczną, zachowuje status budynku mieszkalnego jako całości niepodlegającej amortyzacji zgodnie z art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości nie uprawnia do zaliczenia niezamortyzowanej wartości nakładów do kosztów uzyskania przychodów, a przychód podatkowy z tytułu tej sprzedaży powstaje jednorazowo w dacie jej dokonania, niezależnie od ratalnego systemu płatności czy kompensaty wierzytelności.

Nakłady ponoszone na ulepszenie nieruchomości będącej współwłasnością nie mogą być uznane za inwestycje w obcy środek trwały, a ich amortyzacja powinna odpowiadać wysokości udziału podatnika w nieruchomości. Ponoszenie nakładów na środki własne wyklucza możliwość zaliczenia ich do inwestycji w obcych środkach trwałych.

Przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną zakwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jako sprzedaż majątku prywatnego. Czynności przygotowawcze, rozmiar przeprowadzonych remontów i zamierzone cele sprzedażowe wskazują na profesjonalny i ciągły charakter działań Wnioskodawcy

Wniesienie aportem budynku wraz z gruntem do spółki korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdy transakcja występuje po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia i nie nastąpiły ulepszenia budynku przekraczające 30% jego wartości.

Transakcja zbycia nieruchomości nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani ZCP zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, tym samym podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów. Sprzedający i nabywca mogą zrezygnować ze zwolnień podatkowych stosując pełne opodatkowanie całości nieruchomości.

W przypadku zaklasyfikowania budynku rekreacyjno-usługowego jako obiekt KŚT 109, zastosowanie znajduje stawka amortyzacyjna 10% zgodnie z wykazem stawek amortyzacyjnych, niezależnie od nazewnictwa używanego przez podatnika czy dewelopera.

Podstawą opodatkowania VAT dla wniesienia aportem nieruchomości jest wartość nominalna objętych za aport udziałów, a transakcja ta podlega opodatkowaniu VAT, co nie wymaga korekty odliczonych wydatków inwestycyjnych na budowę budynku.

Wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkania, mające na celu dostosowanie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności żony i syna Wnioskodawcy, podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 i ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli spełniają warunki określone w ustawie.

Ulepszony budynek usługowy, zaklasyfikowany do rodzaju 109 KŚT, może podlegać amortyzacji według indywidualnej stawki wynoszącej maksymalnie 33,33% rocznie, jeśli został użyty przez inny podmiot ponad 60 miesięcy i ulepszony o wartość przekraczającą 30% jego wartości początkowej, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT.

Wynagrodzenie za budynek usługowo-handlowy, przyznane w wyniku wygaśnięcia prawa użytkowania wieczystego, stanowi przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu, a nie odszkodowanie zwolnione z opodatkowania. Niezamortyzowana wartość początkowa budynku może być kosztami uzyskania przychodów, lecz nie wartość prawa użytkowania wieczystego gruntu.

Wydatki poniesione na zakup kontenera socjalnego oraz materiałów budowlanych i usług związanych z jego adaptacją nie stanowią wydatków na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy PIT, i nie uprawniają do ulgi podatkowej na zasadach art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT.

Gmina ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z działalnością opodatkowaną (zadania 1, 2, 6), natomiast nie przysługuje jej prawo do odliczenia VAT od wydatków związanych z realizacją zadań własnych, niepodlegających opodatkowaniu VAT (zadania 3, 4, 5).

Podatnik uprawniony jest do odliczenia całkowitej kwoty podatku naliczonego wynikającego z realizacji inwestycji dotyczącej budowy budynku mieszkalno-biurowego, o ile wynajem lokali w części mieszkalnej następuje w ramach czynności opodatkowanych VAT, co spełnia warunki ujęte w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Obiekty wykorzystywane przez Spółkę do działalności turystyczno-rekreacyjnej, klasyfikowane jako niemieszkalne, podlegają amortyzacji na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, co uprawnia Spółkę do zaliczenia odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów.

Podatnik nie może zastosować indywidualnej stawki amortyzacji 10% dla nieruchomości po przebudowie, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 3 UPDOF, ponieważ własnością środków trwałych są inne podmioty i nie przewiduje ich użytkowania zgodnego z wymogami legislacyjnymi.

Odpisy amortyzacyjne dotyczące budynków mieszkalnych, które zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych utraciły możliwość amortyzacji w rozumieniu art. 16c ust. 2a updop, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Klucz przychodowy nie modyfikuje tej zasady ani nie znajduje zastosowania do alokacji amortyzacji budynków mieszkalnych.

Zbycie nieruchomości, obejmujące grunty, budynki i budowle, nie stanowi transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, co czyni je opodatkowanym podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przy braku zastosowania wyłączenia z art. 6 pkt 1 tej ustawy.

Stacja GPO, pełniąca jednolitą funkcję transformacji i przesyłu energii elektrycznej, stanowi jeden środek trwały w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, od którego można dokonywać odpisów amortyzacyjnych według jednej stawki, spełniając kryteria kompletności i zdatności do użytku.

W przypadku budynków mieszkalno-usługowych o dominującej powierzchni niemieszkalnej, możliwe jest dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od całości budynku według klasyfikacji obiektu jako niemieszkalnego, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Podatnik ma prawo zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną w wysokości 33% dla używanego i wpisanego do rejestru zabytków budynku niemieszkalnego sklasyfikowanego pod symbolem 109 KŚT, po raz pierwszy wprowadzonego do jego ewidencji środków trwałych, gdyż spełnia warunki określone w art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wniesienie aportem Centrum do spółki przez gminę stanowi odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT i nie korzysta ze zwolnienia, co uzasadnia pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przez gminę.

Budynki wykazujące z ewidencji lub ksiąg wieczystych na mieszkalne, niezależnie od użytkowego przeznaczenia przestrzeni wewnętrznej, nie spełniają przesłanek do stosowania amortyzacji w kosztach uzyskania przychodów w ramach przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 16c pkt 2a ustawy o CIT, lokale mieszkalne zaklasyfikowane jako środki trwałe, niezależnie od użytkowania w działalności gospodarczej, nie podlegają amortyzacji podatkowej. Kwalifikacja lokali musi uwzględniać ich formalne przeznaczenie.