Interpretacje
Wypłaty wynagrodzeń typu „earn-out” w opisanym zdarzeniu przyszłym stanowią koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami i potrącalne w dacie poniesienia, zakwalifikowane jako koszty operacyjne związane z działalnością gospodarczą, a nie z zyskami kapitałowymi.
Koszty finansowania dłużnego na nabycie akcji własnych od podmiotów niepowiązanych mogą stanowić koszty uzyskania przychodu pod warunkiem poszanowania limitów i nieprzeznaczenia na umorzenie akcji, przy czym alokacja do źródła przychodów powinna być ustalana indywidualnie zgodnie z rzeczywistym celem nabycia.
Koszty ogólnoadministracyjne należy alokować do źródeł przychodów z zastosowaniem przychodowego klucza alokacji na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, jeżeli ich bezpośrednia alokacja nie jest możliwa; podział kosztów powinien być narastający dla całego roku podatkowego.
Dywidendy otrzymane od spółek zagranicznych, niezależnie od ich zwolnienia czy opodatkowania, nie powinny być uwzględniane przy alokacji kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT z uwagi na ich zryczałtowany i pasywny charakter dochodowy.
Przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, niezależnie od ich reżimu podatkowego (zwolnienie czy opodatkowanie ryczałtowe), nie są uwzględniane w kalkulacji proporcji alokacji kosztów pośrednich zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT, gdyż nie wpływają na opodatkowany dochód.
Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.
Wydatki poniesione na Systemy IT mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych, nawet jeśli projekt zostanie zaniechany. Przy zróżnicowanym użyciu Systemów IT, koszty te należy rozdzielać w stosunku do przychodów z poszczególnych źródeł zgodnie z kluczem przychodowym.
Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a moment jego rozpoznania przypada na czas otrzymania ostatecznego rozliczenia od Zarządcy Rozliczeń, kończącego 3-letni okres rozliczeniowy.
Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.
Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.
Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.
Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.
Proporcjonalna alokacja kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 2-2b uCIT nie ma zastosowania do dywidend opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych bądź nie z opodatkowania, niezależnie od lokalizacji siedziby spółek dywidendotwórczych.
Kwota Salda Dodatniego, będąca wynikiem sprzedaży energii OZE po cenie rynkowej przewyższającej cenę aukcyjną w systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu. Koszt ten należy rozpoznać w momencie ostatecznego rozliczenia 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie danych od Operatora, nie zaś według miesięcznych raportów.
Kwota Salda Dodatniego, ustalona po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodu na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podlegając rozpoznaniu w dacie jej ujawnienia w księgach rachunkowych jako zobowiązanie wobec B.
Kwota Salda Dodatniego wynikająca z rozliczeń w aukcyjnym systemie wsparcia OZE, po zakończeniu trzyletniego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodu w CIT, uznany w księgach rachunkowych jako zobowiązanie wobec Zarządcy Rozliczeń (B.), i kwalifikuje się jako koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.
Otrzymując dywidendy od spółek zależnych, które są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy CIT, podatnik nie jest zobowiązany do proporcjonalnego przypisywania kosztów pośrednich do tych przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy CIT, gdyż przychody te nie wiążą się z poniesieniem kosztów bezpośrednich.
Odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup akcji oraz wydatki związane z IRS mogą być kwalifikowane jako koszty podatkowe i alokowane do dwóch źródeł przychodów, zgodnie z ustawą o CIT, ale nie mogą być klasyfikowane jako przychody z działalności operacyjnej.
Ocena prawna Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, potwierdzona przez Naczelny Sąd Administracyjny, przyjmuje, że Wydatki Transakcyjne spółki należy alokować między źródła przychodów według klucza przychodowego. Wydatki związane z polisą ubezpieczeniową rozlicza się proporcjonalnie do okresu, którego dotyczą.
Kwota stanowiąca Saldo dodatnie jako koszt uzyskania przychodu dla Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz moment rozpoznania kosztu podatkowego z tytułu Salda dodatniego.
Kwota stanowiąca Saldo dodatnie jako koszt uzyskania przychodu dla Spółki w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz moment rozpoznania kosztu podatkowego z tytułu Salda dodatniego.