Umowa dożywocia stanowi podstawę do zaliczenia wartości lokalu niemieszkalnego do kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. Lokal ten, jako używany środek trwały, może być amortyzowany indywidualną stawką nie wyższą niż 10%, zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Rozliczenia z tytułu instrumentów IRS, dokonane w celu zabezpieczenia ryzyka stopy procentowej zadłużenia, powinny być ujmowane oddzielnie od odsetek, a ich wpływ na wartość początkową środków trwałych ogranicza się do realizacji przed oddaniem do używania. Różnice kursowe z transakcji FX forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli służą operacyjnym wydatkom inwestycyjnym.

Środki pieniężne przekazywane Powiernikowi przez Powierzającego w celu nabycia usług w imieniu Powierzającego nie stanowią przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych u Powiernika, gdyż są przekazywane w ramach stosunku powiernictwa i służą wyłącznie do wykonania zlecenia na rzecz Powierzającego.

Przenoszenie majątku w planowanej transakcji nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przychody z transakcji nie są przychodami z zysków kapitałowych, lecz z działalności operacyjnej. Moment rozpoznania przychodów z majątku i transferu potencjału różni się od siebie, przy czym transfer nie jest usługą ciągłą. Koszty

Sieci elektryczne, linie kablowe oraz instalacje grzewcze, służące wyłącznie lub głównie celom technologicznym, prawidłowo klasyfikowane w rodzaju 211 KŚT, podlegają amortyzacji według stawki 10% rocznie, zgodnie z uregulowaniem w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji uzyskanych w drodze podziału przez wyodrębnienie, ustala się w wysokości podatkowej wartości składników przeniesionych do spółki przejmującej, zgodnie z art. 15 ust. 1lb pkt 2 ustawy o CIT, z uwzględnieniem odpisów amortyzacyjnych oraz ograniczeń wynikających z art. 16 ust. 1 pkt 39 dla wierzytelności.

Wydatki na prace odtworzeniowe, przywracające pierwotne właściwości użytkowe lokalu użytkowego, mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie prowadzą do ulepszenia środka trwałego poprzez zmianę jego parametrów technicznych lub użytkowych.

W przypadku nabycia w drodze spadku składników majątku z działalności prowadzonej przez zmarłego przedsiębiorcę, wartość początkową należy określić w wysokości wartości rynkowej z dnia nabycia spadku, niezależnie od amortyzacji stosowanej wcześniej przez spadkodawcę.

Nabycie urządzeń po cenie niższej od rynkowej prowadzi do powstania przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, z różnicy wartości rynkowej a odpłatnością; zaś wartość początkową ustala się, powiększając cenę nabycia o tę różnicę.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za reorganizację oraz przychody z likwidacji środków trwałych są opodatkowane na zasadach ogólnych, nie korzystając ze zwolnienia SSE. Koszty reorganizacji stanowiące koszty uzyskania przychodu nie są związane bezpośrednio z wynagrodzeniem za reorganizację, natomiast koszty likwidacji środków trwałych mogą być uznawane za koszty podatkowe w braku zmiany rodzaju działalności.

Przeniesienie przedsiębiorstwa w spadku do jednoosobowej działalności przez sukcesora powoduje przejęcie praw i obowiązków podatkowych zmarłego przedsiębiorcy, lecz zaliczenie odpisów amortyzacyjnych do kosztów jest niedopuszczalne przy opodatkowaniu ryczałtem; podział spadku bez spłat pozostaje neutralny podatkowo z uwagi na zwolnienia dla osób z I grupy podatkowej.

Zwolnienie podatkowe z tytułu nowej inwestycji przysługuje od momentu zakończenia inwestycji, a obowiązek kalkulacji zaliczek na CIT nie jest wymagany przed ustaleniem ostatecznej kwoty zwolnienia. Koszty kwalifikowane wymagają poniesienia w sensie faktycznej zapłaty oraz wprowadzenia do ewidencji środków trwałych.

Moment poniesienia wydatku inwestycyjnego kwalifikowanego do obliczania pomocy publicznej, zgodnie z § 10 Rozporządzenia o WNI, wymaga zarówno rzeczywistej zapłaty, jak i ujęcia środka trwałego w ewidencji. Zatem koszt uznaje się za poniesiony tylko po spełnieniu tych dwóch warunków.

W przypadku umowy leasingu finansowego samochodu osobowego wykorzystywanego do celów mieszanych, opłaty wprowadzone w wartość początkową środka trwałego i rozliczane przez odpisy amortyzacyjne, nie wpływają na dochód opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek; opodatkowanie obejmuje 50% odpisów amortyzacyjnych oraz części odsetkowej rat leasingowych.

Poniesione wydatki na budowę farmy fotowoltaicznej przez podatnika, w sytuacjach zleconych prac podwykonawców, nie mogą być uznane za wartość początkową środków trwałych jako koszt odpłatnego nabycia, lecz jako koszt wytworzenia, zgodnie z definicjami w ustawie o CIT. Wartość początkowa musi być ustalona po faktycznym ujawnieniu środka trwałego.

Zmiana stawek amortyzacyjnych środków trwałych dla działalności strefowej jest dopuszczalna, pod warunkiem, że środki te były w ewidencji przed 2021 r. Spółka nie ma obowiązku dostosowania ich do okresu ekonomicznej użyteczności. Nieuprawnione jest stosowanie korekt wstecznych dotyczących tych odpisów.

Czynsz dzierżawny, jako koszt wytworzenia środka trwałego do przekazania go do użytkowania, zwiększa jego wartość początkową w świetle art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, natomiast podatki od nieruchomości i rolny związane z inwestycją mogą być bezpośrednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wynik z realizacji kontraktów IRS, zabezpieczających ryzyko stóp procentowych dla finansowania inwestycyjnego, w zakresie transakcji związanych z wytworzeniem środka trwałego, może zwiększać lub zmniejszać jego wartość początkową zgodnie z art. 16g ust. 4 updop, jako integralna część kosztów wytworzenia.

Spółka z o.o., powstała z przekształcenia spółki cywilnej, nie jest podatnikiem rozpoczynającym działalność i nie może korzystać z preferencyjnej stawki CIT 10%. Dzierżawa i świadczenie usług na rzecz spółki przez wspólnika na warunkach rynkowych nie stanowią ukrytego zysku.

W przypadku podziału przez wydzielenie, wydatki poniesione przez Spółkę Przejmującą na materiały i usługi obce zalicza się do wartości początkowej środka trwałego. Spółka Przejmująca ma prawo do amortyzacji nowopowstałych środków trwałych zgodnie z ustalonymi zasadami CIT, modyfikując przy tym sposób rozpoznania kosztów wynagrodzeń.

Objęcie udziałów w spółce za wkład pieniężny niższy od wartości rynkowej nie generuje przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Prawo podatkowe nie nakłada opodatkowania takiej czynności w przypadku wkładu pieniężnego.

Przeniesienie wierzytelności w ramach datio in solutum generuje przychód podatkowy odpowiadający wartości zobowiązania. Otrzymanie wierzytelności przez beneficjentów nie powoduje powstania przychodu podatkowego z uwagi na brak przysporzenia majątkowego.