Środki uzyskane z pożyczki zwrotnej nie są przychodem podatkowym. Spłata kapitału pożyczki nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Natomiast zapłacone odsetki mogą być kosztami uzyskania przychodów, jeśli są związane z działalnością operacyjną i zostały faktycznie zapłacone, co kwalifikuje je jako koszty z innych źródeł przychodów, a nie z zysków kapitałowych.

Przeniesienie na wierzyciela autorskich praw majątkowych do logo w ramach świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum) w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie tych praw, co prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT.

Za dzień przekazania do używania środków trwałych, dla potrzeb podatku CIT, uznaje się dzień, w którym zakończono wszystkie formalności dotyczące procedury budowlanej, co potwierdza spełnienie wymogów formalnych do uznania środków za zdatne do użytku.

Powiernik, formalnie udzielający pożyczki na rzecz spółki operacyjnej w ramach umowy powierniczej, powinien wystawiać faktury VAT dokumentujące odsetki, mimo ekonomicznych korzyści przysługujących Powierzającemu.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do logo na spółkę w trybie datio in solutum stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy PIT i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Udzielanie pracownikom spółki pożyczek o oprocentowaniu niższym niż rynkowe, przy zachowaniu jednolitych zasad dla wszystkich pracowników, nie generuje przychodu z nieodpłatnego świadczenia, zwalniając spółkę z obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Nieoprocentowana pożyczka od wspólnika dla spółki jest traktowana jako nieodpłatne świadczenie generujące przychód podatkowy odpowiadający wartości rynkowych odsetek, naliczanych na koniec każdego roku podatkowego.

Na spółce, która uregulowała zobowiązanie z tytułu odsetek od pożyczki poprzez datio in solutum, ciąży obowiązek płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, bowiem odsetki, niezależnie od formy ich spłaty, stanowią przychód pożyczkodawcy podlegający opodatkowaniu.

Płatnik nie jest zobowiązany do pobierania zaliczki na podatek dochodowy w wysokości przekraczającej wynagrodzenie pracownika z tytułu umorzenia pożyczki, jeżeli wynagrodzenie to przewyższa wartość zaliczki lub nie jest w ogóle wypłacane.

Umowa pożyczki między osobami z I grupy podatkowej, udokumentowana i zgłoszona w terminie, jest zwolniona z podatku PCC, mimo transakcji międzynarodowej.

Udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawcę z Polski na rzecz Wnioskodawcy z Hiszpanii stanowi odpłatne świadczenie usług, gdzie miejscem świadczenia jest Hiszpania. Czynność nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, lecz w kraju siedziby nabywcy, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT.

Oprocentowana pożyczka pieniężna udzielona przez podatnika VAT, mimo że nie jest prowadzona w ramach działalności pożyczkodawcy, jest opodatkowana jako odpłatne świadczenie usług, lecz korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, wyłączając jednocześnie pożyczkę spod opodatkowania PCC.

Udzielanie pracownikom pożyczek na korzystniejszych niż rynkowe warunkach, przy zachowaniu jednolitych zasad dla wszystkich pracowników, nie skutkuje powstaniem przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń oraz nie rodzi obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych po stronie spółki.

Opłaty dodatkowe związane z opodatkowanymi umowami leasingu i pożyczki, które stanowią świadczenia złożone i są niezbędne do ich prawidłowego wykonania, podlegają opodatkowaniu VAT odpowiednią stawką, z kolei opłaty mające charakter sankcyjny nie podlegają VAT, gdy nie przynoszą odbiorcy bezpośredniej korzyści.

Umowa datio in solutum, polegająca na przeniesieniu własności udziałów w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż czynność ta nie jest wymieniona w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu PCC, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.

Czynność przekazania środków pieniężnych w ramach umowy pożyczki przez osobę zamieszkałą poza Polską nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w świetle obowiązujących przepisów, niezależnie od miejsca rezydencji podatkowej biorącego pożyczkę.

Przeniesienie obligacji na pożyczkodawcę w ramach datio in solutum stanowi odpłatne zbycie, skutkujące powstaniem przychodu podatkowego z tytułu art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na ekwiwalentność świadczeń w postaci zwolnienia z długu.

Przeniesienie obligacji w zamian za zwolnienie z długu w ramach umowy datio in solutum stanowi odpłatne zbycie, generujące przychód podatkowy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Koszty odsetek od pożyczek zaciągniętych na refinansowanie środków trwałych mogą być alokowane stosując klucz przychodowy, gdy niemożliwe jest przypisanie ich do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej lub zwolnionej z CIT). Natomiast koszty rat leasingu zwrotnego powinny być alokowane w zależności od przeznaczenia środków trwałych objętych leasingiem.

Przeniesienie udziałów w spółce z o.o. na Pożyczkodawcę w zamian za zwolnienie z długu stanowi odpłatne zbycie, generujące przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT.

Uzyskanie przez spółkę opodatkowaną ryczałtem od dochodów spółek nieoprocentowanej pożyczki od wspólnika, ani jej zwrot, nie stanowi „nieodpłatnego świadczenia” ani nie podlega opodatkowaniu jako „ukryty zysk” w ramach przepisów ustawy o CIT.

Różnice kursowe dla celów art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy rozpoznawać w momencie faktycznego przekazania środków sprzedawcy, a nie podczas ich wcześniejszego transferu na rachunek depozytowy notariusza.

Zwiększenie kapitału wspólników spółki osobowej przez konwersję niewypłaconych odsetek od pożyczek stanowi zmianę umowy spółki, co skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu podatku od czynności cywilnoprawnych, płatnego przez spółkę.