Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione przed oddaniem środków trwałych do używania, o ile stanowią bezpośrednio związane z wytworzeniem środków trwałych, zalicza się do ich wartości początkowej. Koszty nieposiadające takiego związku są kosztami pośrednimi, rozpoznawanymi w dacie poniesienia.

Dodatkowe Koszty Finansowania poniesione do oddania do użytkowania środków trwałych mogą stanowić ich wartość początkową, jeżeli wykazują bezpośredni związek z wytworzeniem tych środków. Koszty pośrednie, w tym Premie ECA, po oddaniu do użytkowania, uznaje się za koszty uzyskania przychodu w momencie ich poniesienia.

Przychody z usług analitycznych w ramach proprietary trading klasyfikuje się jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, a nie jako przychody z innych źródeł; koszty uzyskania przychodów mogą być zryczałtowane lub rzeczywiste, o ile podatnik udowodni ich wyższy poziom i celowość.

Środki uzyskane z pożyczki zwrotnej nie są przychodem podatkowym. Spłata kapitału pożyczki nie stanowi kosztu uzyskania przychodów. Natomiast zapłacone odsetki mogą być kosztami uzyskania przychodów, jeśli są związane z działalnością operacyjną i zostały faktycznie zapłacone, co kwalifikuje je jako koszty z innych źródeł przychodów, a nie z zysków kapitałowych.

Środki finansowe uzyskane na realizację projektów unijnych, otrzymane za pośrednictwem Banku Gospodarstwa Krajowego, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Koszty sfinansowane z takiej dotacji, które nie tworzą środków trwałych, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z przepisami ustawy o CIT, archiwizowanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy jednoczesnym zapewnieniu ich integralności, autentyczności i dostępności, spełnia warunki formalne i merytoryczne niezbędne do uznania ich za dowody podatkowe, co uprawnia do zaliczania odpowiednio udokumentowanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Koszty poniesione przez podatnika na odszkodowania, zadośćuczynienia oraz związane z nimi koszty sądowe w związku z wypadkiem przy pracy, nieobjęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż są to wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, mające na celu jej zabezpieczenie lub zachowanie.

Wydatek na nabycie gwarancji pochodzenia, które wygasły bez umorzenia, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ze względu na ich funkcjonalny związek z działalnością Spółki i celem uzyskania przychodu, mimo iż część gwarancji nie przyczyniła się bezpośrednio do przychodu.

Wydatki na nabycie gwarancji pochodzenia, które wygasły i nie zostały umorzone, stanowią koszty uzyskania przychodów, gdy spełniają kryteria art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zapewniając zgodność z prowadzoną działalnością gospodarczą i mając związek z uzyskaniem przychodów.

Wartość nominalna kwoty WAN przenoszonej w ramach Podziału powinna być uznana za koszt uzyskania przychodów ze sprzedaży akcji podziałowych, jeśli reprezentuje środki własne Banku Dzielonego i nie jest obarczona obowiązkiem zwrotu, a jej ewidencja jest zgodna z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT.

Przychód ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce jawnej podlega opodatkowaniu jako przychód z praw majątkowych według skali podatkowej, a kosztem uzyskania przychodu jest pełna wartość wkładów, bez względu na zmiany udziałów w zyskach.

Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.

Środki przekazywane w ramach cash poolingu w celu wyrównania salda rachunków uczestników nie stanowią dla nich przychodów podatkowych ani kosztów uzyskania przychodów. Odsetki związane z tym systemem rozpoznawane są podatkowo dopiero w momencie ich kapitalizacji lub faktycznej zapłaty.

Dopłata I jest wydatkiem na nabycie udziałów, natomiast Dopłata II, na gruncie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu, rozliczany w dacie poniesienia.

Mechanizm podzielonej płatności umożliwia korektę kosztów uzyskania przychodów poprzez ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli pierwotne płatności dokonano wadliwie, bez mechanizmu. Konsekwentna ponowna zapłata podatku VAT zgodnie z zasadami mechanizmu pozwala na uznanie wydatków za koszty podatkowe, co potwierdza prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy.

Spółka będąca następcą prawnym przekształconego zakładu budżetowego ma prawo zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych wniesionych na pokrycie kapitału, niezależnie od ich wcześniejszej amortyzacji w zakładzie.

Przyznanie tokenów na warunkach vestingu nie generuje przychodu po stronie podatnika w momencie zawarcia umowy; jednakże przychód powstaje w momencie faktycznego przekazania tokenów, kiedy podatnik nabywa je po wartości niższej od rynkowej, niezależnie od statusu vestingu.

Strata powstała w wyniku likwidacji nie w pełni zamortyzowanych środków trwałych, gdy ich likwidacja nie wynika ze zmiany rodzaju działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ustawy o CIT. Wyburzenie budynku celem rozpoczęcia nowej inwestycji deweloperskiej nie wyklucza zaliczenia strat do kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki poniesione na ekspertyzę, projekt oraz wykonanie instalacji elektrycznej do ładowania samochodu osobowego jako środka trwałego w działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poprzez pełne odpisy amortyzacyjne, bez limitowania wynikającego z mieszanej eksploatacji samochodu.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na błękitno-zieloną infrastrukturę (BZI) oraz rozwiązania wspierające, o ile są należycie udokumentowane, stanowią koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, a koszty zieleni uzyskane przez BZI mogą być wliczone do wartości początkowej środków trwałych podlegających amortyzacji.

Spółka zachowuje prawo do amortyzacji Środków Trwałych udostępnionych w ramach umowy toolingowej, gdyż udostępnienie nie stanowi nieodpłatnego używania zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT, będąc związane z działalnością gospodarczą.

Nie można zaliczać do ewidencji środków trwałych kilku składników majątku jako zbiorczego środka trwałego; każdy przedmiot materialny nabyty przez spółkę, spełniający kryteria art. 16a ustawy o CIT, musi być traktowany indywidualnie jako środek trwały, a jego koszty mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Zasada ta dotyczy zarówno nabyć sprzed roku 2025, jak i tych po tej dacie.

Spółka nieruchomościowa, która nie dokonuje odpisów amortyzacyjnych bilansowych, nie może zaliczać podatkowych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ wartość tych odpisów nie może przekraczać zerowej wartości bilansowej zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT.

Dla zaliczenia straty w środkach pieniężnych do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest wykazanie jej definitywności poprzez ostateczne postępowanie sądowe, właściwe udokumentowanie oraz zapewnienie, że strata nie wynika z zaniedbań podatnika.