Motocykle, zdefiniowane jako pojazdy samochodowe zgodnie z ustawą Prawo o ruchu drogowym, są traktowane jak samochody osobowe na gruncie CIT. Własność motocykla pozwala na odpisy amortyzacyjne jako koszty uzyskania przychodów, jednak jednorazowy odpis dla podmiotów niebędących małymi podatnikami nie jest dopuszczalny.

Samochód zarejestrowany na 7 osób, z dwoma rzędami siedzeń oddzielonymi przegrodą, nie kwalifikuje się do jednorazowej amortyzacji przewidzianej dla pojazdów ciężarowych, gdyż uznawany jest za pojazd osobowy według art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Motocykl, jako pojazd zaliczający się do kategorii pojazdów samochodowych, nie może być objęty jednorazową amortyzacją, mimo kwalifikacji jako środki transportu w grupie 7 KŚT, zgodnie z art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Motocykl jako pojazd samochodowy, zgodnie z definicją ustawową, klasyfikowany jest jako samochód osobowy, co wyklucza jego jednorazową amortyzację według art. 22k ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nawet gdy jest używany tylko w działalności gospodarczej.

Przyczepa kempingowa, wykorzystywana jako mobilne biuro w działalności gospodarczej, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, a jej amortyzacja obliczana metodą jednorazową bądź indywidualną, o ile przyczepa nie jest samochodem osobowym, a podatnik spełnia kryteria małego podatnika zgodnie z ustawą o PIT.

Przyznanie spółce prawa do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z art. 38k ustawy o CIT, jest uzasadnione, jeżeli inwestycje są związane z przeciwdziałaniem COVID-19, a środki trwałe zostały właściwie nabyte i wprowadzone do ewidencji w 2020 roku.

Jednorazowa amortyzacja środków trwałych, nabytych w ramach pomocy de minimis, możliwa jest w stosunku do środków finansowanych pożyczką stanowiącą również pomoc de minimis, o ile nie dochodzi do podwójnego rozliczenia tej samej formy pomocy.

Częściowe sfinansowanie środka trwałego z dofinansowania wyklucza możliwość pełnego dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego na podstawie art. 22k ust. 7 ustawy o PIT, wymagając proporcjonalnej korekty kosztów podatkowych.

Motocykl stanowi pojazd samochodowy w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość jego jednorazowej amortyzacji przewidzianej dla małych podatników w art. 22k ust. 7 ustawy.

Wydatki na nabycie robotów przemysłowych uprawniają do ulgi na robotyzację zgodnie z art. 38eb ustawy o CIT, lecz odliczenie obejmuje wyłącznie odpisy amortyzacyjne, nie zaś jednorazowe odliczenie całkowitych kosztów zakupu.

X Sp. z o.o. nie może jednorazowo odliczyć 50% kosztów zakupu urządzeń w ramach ulgi na robotyzację. Prawo do ulgi przysługuje jedynie w odniesieniu do Robota X, traktowanego jako robot przemysłowy, co umożliwia odliczenie wyłącznie poprzez odpisy amortyzacyjne.

Korekta formy płatności gotówkowej prowadząca do ponownego uregulowania zobowiązań przedsiębiorcy przez rachunek płatniczy skutkuje możliwością zaliczenia wydatku w koszty jednorazowej amortyzacji, jeżeli spełnia on warunki art. 19 Prawa przedsiębiorców.

Linia Technologiczna składająca się z maszyn i urządzeń nie spełnia definicji Robota przemysłowego według art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, co skutkuje odmową możliwości skorzystania z ulgi na robotyzację dla tej linii.

Linia technologiczna, składająca się z wielu maszyn i urządzeń, nie spełnia definicji robota przemysłowego w rozumieniu art. 38eb ust. 3 ustawy o CIT, a zatem nie kwalifikuje się do ulgi na robotyzację odpisów amortyzacyjnych.

Maszyny spełniają definicję robotów przemysłowych, umożliwiającą ulgi na robotyzację, jednak odliczenia w zakresie ulgi można stosować do amortyzacji w latach 2022-2026, a jednorazowe odliczenia w roku zakupu wyłączone.