Podatnik nie może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej w przypadku braku właściwej dokumentacji potwierdzającej wyłącznie wydatki związane z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym, co wyklucza możliwość odliczenia kosztów innych prac budowlanych.
Wydatki na wymianę pokrycia dachowego, w tym elementy konstrukcyjne i izolacyjne, nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej, gdyż są wyłączone z katalogu odliczeń. Ulga dotyczy jedynie kosztów związanych z bezpośrednim dociepleniem przegród budowlanych.
Odliczeniu w ramach ulgi termomodernizacyjnej podlegają wydatki na zakup i montaż okien oraz podłóg przystosowanych do ogrzewania podłogowego, jeżeli są udokumentowane fakturami VAT. Wydatki na instalacje grzewcze muszą być dokładnie wykazane na fakturze, by mogły być uznane za objęte ulgą.
Gminie Miasto, z tytułu przedsięwzięcia termomodernizacji budynków mieszkalnych do celów najmu, zwolnionego z VAT, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów towarów i usług, ponieważ brak związku z czynnościami opodatkowanymi.
Wpłaty mieszkańców jako wkład własny w programie niskoemisyjnym gminy, finansowanym publicznie, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT ani nie wymagają wystawienia faktury VAT, gdyż nie mają charakteru odpłatności za dostawę towarów ani świadczenie usług w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
Gmina, jako organ władzy publicznej, nie jest podatnikiem VAT w zakresie realizacji zadań własnych zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, co skutkuje brakiem prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu będącego zadaniem własnym gminy, używanym wyłącznie do czynności nieopodatkowanych.
Podatnik, będący właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, może odliczyć od podstawy opodatkowania wydatki poniesione na rozbudowę instalacji fotowoltaicznej, jako element przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, pod warunkiem nieprzekroczenia limitu odliczenia i spełnienia warunków definicji termomodernizacji.
Wydatki na materiały budowlane poniesione w 2025 roku w związku z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego mogą być odliczone w ramach ulgi, o ile na moment odliczenia budynek spełnia kryteria budynku mieszkalnego. Wydatki z 2024 roku są wyłączone z tego odliczenia z powodu braku formalnego statusu mieszkalnego w momencie ich poniesienia.
Podatnikowi przysługuje prawo do ulgi termomodernizacyjnej na wydatki związane z instalacją fotowoltaiczną w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, nawet przy braku formalnego zakończenia budowy, o ile budynek faktycznie spełnia funkcję mieszkalną i wydatki zostały udokumentowane zgodnie z wymogami ustawy.
Wydatki poniesione na modernizację systemu grzewczego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym mogą być uwzględnione w uldze termomodernizacyjnej, jeśli prowadzą do poprawy efektywności energetycznej i spełniają określone w przepisach wymogi dotyczące dokumentacji oraz kwalifikowalności względem przepisów prawa podatkowego.
Prawo do ulgi termomodernizacyjnej przysługuje wyłącznie właścicielowi lub współwłaścicielowi budynku mieszkalnego jednorodzinnego, rozumianego jako część składowa nieruchomości gruntowej, co oznacza, że właścicielem budynku nie może być osoba, która nie jest właścicielem gruntu, na którym budynek został posadowiony.
Podatnik ma prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej na wydatki poniesione w roku podatkowym, gdy budynek faktycznie spełnia funkcje mieszkalne, niezależnie od formalnego zakończenia procedur budowlanych, jeśli prace prowadzą do zwiększenia efektywności energetycznej.
Odliczenie wydatków termomodernizacyjnych jest możliwe nawet bez formalnego zakończenia budowy, jeśli budynek faktycznie spełnia funkcje mieszkalne. Wystarczające jest, aby faktycznie istniał jako budynek mieszkalny na moment odliczenia w ramach ulgi.
Podatnik będący właścicielem lokalu mieszkalnego w dwulokalowym budynku jednorodzinnym, który ponosi wydatki na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, może skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, pod warunkiem rozliczenia wydatków zgodnie z ustawą o podatku dochodowym oraz uwzględnienia ewentualnego dofinansowania publicznego.
Skuteczne ponowne skorzystanie z ulgi termomodernizacyjnej jest możliwe, o ile przedsięwzięcie jest ukończone zgodnie z wymogami ustawy w terminie trzech lat i nie przekracza ustalonego limitu odliczeń. Odliczenia różnorakich etapów modernizacji mogą być rozdzielne pod warunkiem formalnego zakończenia każdego z etapów.
Gminie przysługuje prawo do częściowego odliczenia VAT w części wydatków związanych z wykonaniem instalacji fotowoltaicznej, związanej z działalnością opodatkowaną sprzedażą energii. Wydatki niezwiązane z działalnością opodatkowaną są wyłączone z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Dochód uzyskany przez wspólnotę mieszkaniową z tytułu odszkodowania od dewelopera, w części przeznaczonej na modernizację zasobów mieszkaniowych i spłatę związanego z tym kredytu, korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.
Wydatki na dodatkową instalację fotowoltaiczną (z wymianą falownika) kwalifikowane są do ulgi termomodernizacyjnej, podczas gdy wydatki na pompy ciepła powietrze-powietrze nie spełniają przesłanek odliczenia w ramach tej ulgi z uwagi na brak spełnienia warunku części instalacji grzewczej.
Wydatki poniesione jako wkład własny na przedsięwzięcia termomodernizacyjne, takie jak instalacja fotowoltaiczna, mogą podlegać odliczeniu od dochodu w ramach ulgi termomodernizacyjnej, o ile nie zostały zrefinansowane i są udokumentowane fakturami VAT, a przedsięwzięcie zakończy się w ciągu 3 lat.
Podatnik będący współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo do odliczenia faktycznie poniesionych wydatków w ramach ulgi termomodernizacyjnej, jeśli spełnia wymogi art. 26h ustawy o PIT, a wysokość odliczenia nie przekracza 53 000 zł.
Dla celów ulgi termomodernizacyjnej z art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych właścicielem budynku jednorodzinnego, którego budynek stanowi część składową, jest wyłącznie właściciel gruntu, na którym ten budynek został wzniesiony.
Podatnik, który wybudował budynek mieszkalny na dzierżawionym gruncie, nie jest uprawniony do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy PIT, gdyż nie jest właścicielem budynku z mocy zasady 'superficies solo cedit'.
Wydatki poniesione na wymianę pokrycia dachowego, o ile nie obejmują działań związanych z jego dociepleniem, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej przewidzianej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatnik będący właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który spełnia definicję z art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, może odliczyć wydatki związane z termomodernizacją, nawet jeśli budynek nie posiada formalnej zgody na użytkowanie, pod warunkiem, że budowlane warunki istnienia są spełnione.