Gdy podatnik może określić, z której transzy zakupowej pochodzą sprzedawane papiery wartościowe, koszty uzyskania przychodów określone są na podstawie rzeczywistej ceny nabycia, nie zaś według zasady FIFO.

Podatnik może samodzielnie ustalić kolejność odpłatnego zbycia udziałów nabytych na różnych zasadach, jeżeli istnieje możliwość identyfikacji daty i kosztu ich nabycia; nie ma obowiązku stosowania zasady FIFO w zakresie zbycia udziałów w spółkach z o.o.

Dla celów ustalenia limitu finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ustawy o CIT, podatnik winien uwzględniać zarówno bieżące, jak i poprzednio wyłączone koszty finansowania, stosując zasadę FIFO przy rozliczaniu tych kosztów. Brak regulacji szczególnej pozwala na swobodne rozpoznawanie najstarszych kosztów zgodnie z kolejnością ich powstawania.

Zgodnie z art. 22 ust. 1d ustawy o p.d.o.f., przy sprzedaży akcji nabytych nieodpłatnie w ramach programu motywacyjnego oraz opodatkowanych za granicą, pracownik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wartość tego świadczenia, zapobiegając podwójnemu opodatkowaniu.

Koszty finansowania dłużnego, wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15c ust. 1 CIT, mogą być rozliczane w kolejnych pięciu latach według zasady FIFO. Dla kosztów obejmujących działalność opodatkowaną i zwolnioną stosuje się proporcję alokacji z roku ich powstania, nie bieżący klucz alokacji.

Jeżeli możliwa jest identyfikacja zbywanych udziałów w spółce z o.o., dział na mocy ustawy, wybór kolejności zbycia zależy od podatnika, jednak metoda FIFO nie ma zastosowania do tychże udziałów.

Organ podatkowy uznał, iż koszty finansowania dłużnego wyłączone w poprzednich latach podatkowych mogą być uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów na zasadzie FIFO. Takie rozliczenie jest możliwe w roku, gdy spółka osiąga przychody odsetkowe, zgodnie z obowiązującymi limitami wynikającymi z art. 15c ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15c ust. 1 ustawy o CIT mogą, zgodnie z zasadą FIFO, być zaliczone do kosztów w pięciu kolejnych latach podatkowych, przed kosztami bieżącymi, o ile inne przepisy nie stanowią wyraźnie inaczej.

Spółka może wstecznie skorygować wartość początkową hali produkcyjnej o skapitalizowane odsetki pożyczki, co zwiększa podatkowe odpisy amortyzacyjne. Skapitalizowane odsetki naliczane po oddaniu do użytku są kosztami uzyskania przychodów, z uwzględnieniem limitów z art. 15c Ustawy o CIT. Rozliczenia winny być prowadzone także miesięcznie dla celów zaliczkowych.

Spółka nie może stosować metody FIFO do pokrywania straty bilansowej z kapitałem zapasowym bez precyzyjnego określenia w uchwale zysków pochodzących z lat wcześniejszych. Działanie to może wpływać na konieczność korekty kosztów uzyskania przychodów z tytułu hipotetycznych odsetek w oparciu o art. 15cb ustawy o CIT.

Podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu ze zbycia akcji wydatki poniesione na ich nabycie od znanego sprzedawcy, jeżeli można jednoznacznie zidentyfikować te akcje i przypisać im faktyczny koszt nabycia, pomijając zasadę FIFO, pod warunkiem, że ustalenie rzeczywistego kosztu jest wykonalne.

Transfery środków pieniężnych dokonywane w ramach Cash poolingu w walucie obcej mogą powodować powstanie podatkowych różnic kursowych, zgodnie z art. 15a ustawy o CIT. Dla rozliczenia tych różnic, wnioskodawca może stosować metodę FIFO oraz kurs historyczny, jeśli operacje nie wymagają faktycznego przeliczania kursowego na PLN.

Sposób odliczenia kosztów usług niematerialnych w związku z uchyleniem art. 15e ustawy o CIT.

Dotyczy ustalenia, czy koszty finansowania dłużnego wyłączone przez Spółkę w danym roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15c ust. 18 ww. ustawy, w następnych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych na zasadach

Ustalenia: - czy w Dacie Konwersji Naliczone Odsetki będą mogły zostać zaliczone do kosztów podatkowych Spółki a w konsekwencji rozliczone w rachunku podatkowym PGK z uwzględnieniem ogólnych przepisów o warunkach zaliczenia wydatku do kosztów podatkowych oraz Limitu, - czy na skutek Konwersji powstaną w Dacie Konwersji podatkowe różnice kursowe, o których mowa w art. 15a ustawy o CIT, podlegające zaliczeniu

Ustalenie czy odsetki od pożyczki niezaliczone na podstawie art. 15c Ustawy o CIT w danym roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów będą podlegały zaliczeniu do kosztów w następnych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych zgodnie z art. 15c ust. 18 Ustawy o CIT i sposób rozliczenia za lata 2020 r. i 2021 r

Zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego metodą FIFO.

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów limitowanych kosztów finansowania dłużnego metodą FIFO.

Czy koszty finansowania dłużnego wyłączone w danym roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodu w wyniku przekroczenia Limitu określonego na zasadach wskazanych w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, będą podlegały zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT w następnych, kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, w ten sposób że ww. wyłączone koszty finansowania

1. Czy w latach podatkowych rozpoczynających się po 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca jest uprawniony do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów Kosztów Nieodliczonych do wysokości odpowiadającej obliczonemu dla danego roku Limitowi (tzw. limit hipotetyczny), zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 15e ust. 1 i ust. 12 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.? 2. Czy Limit opisany w

Ustalenie czy koszty finansowania dłużnego wyłączone w danym roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodów mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w następnych pięciu latach podatkowych zgodnie z regułą FIFO.

1. Czy na podstawie art. 60 Ustawy zmieniającej w zw. z art. 15e ust. 9 ustawy o CIT, począwszy od 1 stycznia 2022 roku Spółka uprawniona jest do rozpoznawania Nieodliczonych nadwyżek w kosztach uzyskania przychodów, w ramach obowiązującego w danym roku podatkowym tzw. hipotetycznego limitu ustalonego na podstawie danych podatkowych Spółki za ten rok podatkowy, który to limit będzie miał zastosowanie

1. Czy w latach podatkowych rozpoczynających się po dniu 31 grudnia 2021 r. Wnioskodawca jest uprawniony do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów Kosztów Nieodliczonych do wysokości odpowiadającej obliczonemu dla danego roku Limitowi, bez uwzględniania Kosztów Usług ponoszonych w danym roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2021 r., w którym dokonuje odliczenia Kosztów Nieodliczonych. 2

1) Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów Nadwyżkę Kosztów Kwalifikowanych z 2021 r. w kolejnych pięciu latach podatkowych (tj. latach 2022-2026) do wysokości kwoty 3 mln zł powiększonej o 5% EBITDA (dalej: „Wirtualny Limit”) wyliczonej odpowiednio dla danego roku podatkowego rozpoczynającego się po 1 stycznia 2022 r.