Zgodnie z art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środki otrzymane w wyniku ugody zawartej z bankiem, jako rozliczenie wzajemnych roszczeń oraz zwrot kosztów procesu, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie powstało przysporzenie majątkowe.

Zbycie udziałów w nieruchomościach odzyskanych po dekrecie PKWN z 1944 roku, nabytych w drodze spadku, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli od końca roku, w którym spadkodawca nabył nieruchomość, upłynęło pięć lat (art. 10 ust. 5 PDOF).

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od dochodów z umorzenia wierzytelności z kredytu hipotecznego stosuje się jedynie do części kredytu przeznaczonej na cele określone w ustawie o PIT; jednakże umorzenie kredytu na refinansowanie środków własnych nie daje prawa do zaniechania poboru PIT.

Umorzenie części kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia z dnia 11 marca 2022 r., o ile kredyt zaciągnięto na cele mieszkaniowe zgodnie z określonymi przesłankami prawnymi.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz korzysta ze zaniechania poboru podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów; zwrot nadpłaty kredytu jest neutralny podatkowo, nie powodując przysporzenia majątkowego.

Zwrot nakładów poniesionych na nieruchomość byłego partnera nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, ani nie jest darowizną według art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie powoduje trwałego przysporzenia majątkowego po stronie wnioskodawczyni.

Zwrot części dotacji, będący elementem formalnego rozliczenia, nie wpływa na prawo stowarzyszenia do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o ile środki są przeznaczane na cele statutowe zgodne z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego na jedną inwestycję mieszkaniową odpowiada kryteriom zaniechania poboru podatku dochodowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów, uzasadniając zaniechanie opodatkowania. Zwroty nienależnych środków oraz kosztów procesowych nie podlegają opodatkowaniu jako przychód.

Nieodpłatne świadczenie usług aranżacji w ramach promocji, pod warunkiem spełnienia promocji, uznaje się za niepodlegające opodatkowaniu VAT. Obowiązek podatkowy z tytułu Kaucji powstaje z chwilą jej pobrania jako wynagrodzenia za projekt, niezależnie od spełnienia warunków promocji.

Nieodpłatne świadczenie usług projektowych na cele prowadzonej działalności gospodarczej, przy spełnieniu warunków promocji, nie podlega opodatkowaniu VAT. Obowiązek podatkowy z tytułu kaucji powstaje w momencie jej pobrania, o ile służy ona konkretnemu świadczeniu – projektowi – a nie tylko jako zabezpieczenie niewywiązania się z zobowiązań.

Zwrot przez bank nadpłaconych rat kredytu oraz kosztów ubezpieczeń i prowizji, dokonany w ramach ugody, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrot ten nie kreuje trwałego przysporzenia majątkowego, a odsetki za zwłokę korzystają z odpowiedniego zwolnienia.

Zwrot darowizny poprzez umowę rozwiązującą, w sytuacji niewymienienia tego rodzaju czynności w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie generuje obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wypłata kwoty dodatkowej na rzecz Kredytobiorcy na podstawie ugody pozasądowej nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ jest to zwrot nadpłaconych środków, a nie przysporzenie majątkowe.

Kwota zwrócona na mocy porozumienia kompensacyjnego po unieważnieniu umowy kredytu hipotecznego, obejmująca kapitał oraz odsetki ustawowe, nie stanowi przychodu podatkowego oraz korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot przez bank kwot uprzednio zapłaconych przez podatnika na poczet spłaty kredytu, zgodnie z zawartą ugodą sądową, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwoty te nie przewyższają uprzednio wpłaconych rat. Świadczenie to nie kreuje więc obowiązku podatkowego.

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego oraz inne świadczenia finansowe wynikające z ugody z Bankiem, stanowiące zwrot kapitału i odsetek, korzystają ze zwolnień z opodatkowania na podstawie regulacji podatkowych dotyczących kredytów hipotecznych. Przychody z tych tytułów nie powodują powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego mogą podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego, jeśli spełnione są przesłanki określone w rozporządzeniu; natomiast zwrot kosztów procesowych jest podatkowo neutralny do faktycznie poniesionej wartości tych kosztów, patomiast nadwyżka tej kwoty stanowi przychód.

Kwoty wypłacone w ramach ugody, których wartość nie przewyższa wcześniej dokonanych spłat, nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie powodują obowiązku zapłaty podatku. Przychód wymaga definitywnego przysporzenia majątkowego, a zwrot nadpłat nie spełnia tego wymogu.

Zwroty kosztów pomiędzy współwłaścicielami mieszkania nie stanowią darowizny ani przychodu podatkowego, zatem nie są opodatkowane podatkiem od spadków i darowizn oraz podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwrot wydatków związanych z pozarolniczą działalnością gospodarczą, które mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwota zwrócona w wyniku ugody dotyczącej kredytu denominowanego nie stanowi przychodu podatkowego z uwagi na jej zwrotny charakter, co wyklucza obowiązek zapłaty podatku dochodowego.

Zwrot niesłusznie pobranych nadpłaconych kwot z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych, uzyskany w wyniku ugody dotyczącej nieważnej umowy kredytowej, nie stanowi przychodu podatkowego i nie kreuje obowiązku podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków uzyskanych na mocy ugody z bankiem, który dotyczy spłaty nienależnie pobranych kwot w związku z umową kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do definitywnego przyrostu majątku podatnika.