Zawarcie ugody między kredytobiorcą a bankiem, skutkujące zwrotem nadpłaconych rat kredytu hipotecznego oraz odsetek za opóźnienie, nie powoduje powstania przychodu podatkowego, o ile zwrot dotyczy wpłaconych wcześniej środków, a odsetki spełniają warunki zwolnienia z opodatkowania.
Otrzymana kwota w ramach ugody jako zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych od kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdy nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego w rozumieniu ustawy o PIT.
Zwrot składki zdrowotnej pobranej od emerytury wypłacanej przez ZUS, stanowiący korektę nieprawidłowo pobranych składek, nadal podlega opodatkowaniu dochodowym w Polsce poprzez obowiązek doliczenia do podatku dochodowego uprzednio odliczonych kwot składek, zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Środki uzyskiwane przez polskiego rezydenta z zagranicznego funduszu emerytalnego typu SIPP należy opodatkować według ogólnych zasad opodatkowania dochodów osób fizycznych w Polsce, nie stosując preferencyjnych stawek przewidzianych dla polskich programów jak IKE, IKZE czy PPK.
Zawarcie ugody kredytowej, na mocy której kredytobiorcy przyznawany jest zwrot nadpłaconych należności oraz odsetek ustawowych, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem braku dodatkowego przysporzenia majątkowego.
Kwoty zwrotu udokumentowanych wydatków poniesionych przez podatnika (agenta) w imieniu i na rzecz klienta (wg art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o VAT) są wyłączone z podstawy opodatkowania VAT. Faktura za usługi agencyjne może zawierać dodatkową informację o zwrocie, co zgodne jest z przepisami prawa podatkowego oraz orzeczeniem sądu administracyjnego.
Zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie wymaga zastosowania rozporządzenia o zaniechaniu poboru podatku.
Zwrot świadczeń z nieważnej umowy kredytu hipotecznego i odsetki za opóźnienie nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu. Nie mieszczą się jednak w zakresie zaniechania poboru podatku, gdyż brak umorzenia długu. Bank nie musi wystawiać PIT-11 z tego tytułu.
Zgodnie z art. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środki otrzymane w wyniku ugody zawartej z bankiem, jako rozliczenie wzajemnych roszczeń oraz zwrot kosztów procesu, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie powstało przysporzenie majątkowe.
Zbycie udziałów w nieruchomościach odzyskanych po dekrecie PKWN z 1944 roku, nabytych w drodze spadku, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli od końca roku, w którym spadkodawca nabył nieruchomość, upłynęło pięć lat (art. 10 ust. 5 PDOF).
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od dochodów z umorzenia wierzytelności z kredytu hipotecznego stosuje się jedynie do części kredytu przeznaczonej na cele określone w ustawie o PIT; jednakże umorzenie kredytu na refinansowanie środków własnych nie daje prawa do zaniechania poboru PIT.
Umorzenie części kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia z dnia 11 marca 2022 r., o ile kredyt zaciągnięto na cele mieszkaniowe zgodnie z określonymi przesłankami prawnymi.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz korzysta ze zaniechania poboru podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów; zwrot nadpłaty kredytu jest neutralny podatkowo, nie powodując przysporzenia majątkowego.
Zwrot nakładów poniesionych na nieruchomość byłego partnera nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, ani nie jest darowizną według art. 888 Kodeksu cywilnego, gdyż nie powoduje trwałego przysporzenia majątkowego po stronie wnioskodawczyni.
Zwrot części dotacji, będący elementem formalnego rozliczenia, nie wpływa na prawo stowarzyszenia do korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o ile środki są przeznaczane na cele statutowe zgodne z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego na jedną inwestycję mieszkaniową odpowiada kryteriom zaniechania poboru podatku dochodowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów, uzasadniając zaniechanie opodatkowania. Zwroty nienależnych środków oraz kosztów procesowych nie podlegają opodatkowaniu jako przychód.
Nieodpłatne świadczenie usług aranżacji w ramach promocji, pod warunkiem spełnienia promocji, uznaje się za niepodlegające opodatkowaniu VAT. Obowiązek podatkowy z tytułu Kaucji powstaje z chwilą jej pobrania jako wynagrodzenia za projekt, niezależnie od spełnienia warunków promocji.
Nieodpłatne świadczenie usług projektowych na cele prowadzonej działalności gospodarczej, przy spełnieniu warunków promocji, nie podlega opodatkowaniu VAT. Obowiązek podatkowy z tytułu kaucji powstaje w momencie jej pobrania, o ile służy ona konkretnemu świadczeniu – projektowi – a nie tylko jako zabezpieczenie niewywiązania się z zobowiązań.
Zwrot przez bank nadpłaconych rat kredytu oraz kosztów ubezpieczeń i prowizji, dokonany w ramach ugody, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrot ten nie kreuje trwałego przysporzenia majątkowego, a odsetki za zwłokę korzystają z odpowiedniego zwolnienia.
Zwrot darowizny poprzez umowę rozwiązującą, w sytuacji niewymienienia tego rodzaju czynności w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie generuje obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Wypłata kwoty dodatkowej na rzecz Kredytobiorcy na podstawie ugody pozasądowej nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ jest to zwrot nadpłaconych środków, a nie przysporzenie majątkowe.
Kwota zwrócona na mocy porozumienia kompensacyjnego po unieważnieniu umowy kredytu hipotecznego, obejmująca kapitał oraz odsetki ustawowe, nie stanowi przychodu podatkowego oraz korzysta ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zwrot przez bank kwot uprzednio zapłaconych przez podatnika na poczet spłaty kredytu, zgodnie z zawartą ugodą sądową, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwoty te nie przewyższają uprzednio wpłaconych rat. Świadczenie to nie kreuje więc obowiązku podatkowego.
Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, który uprzednio skorzystał z ulgi na złe długi, nie ma obowiązku zwiększenia podstawy opodatkowania CIT o należność uregulowaną na podstawie ugody, w okresie opodatkowania ryczałtem.