Odpisy amortyzacyjne dokonane od zakupu urządzenia, które następnie zwrócono na podstawie rękojmi, powinny być skorygowane w bieżącym okresie rozliczeniowym, na mocy faktury korygującej, zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki ponoszone przez pracowników w ramach obowiązków służbowych i zwracane przez pracodawcę mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych zgodnych z ustawą o rachunkowości, szczególnie gdy są udokumentowane imiennymi fakturami i wprowadzone do systemu księgowego spółki.

Kwota zwrócona w wyniku stwierdzenia nieważności umowy kredytowej, która odpowiada uprzednio poniesionym wydatkom, nie stanowi przychodu podatkowego. Odsetki ustawowe za opóźnienie również są zwolnione z podatku, gdyż należność podstawowa jest wolna od opodatkowania.

Wnioskodawczyni nie uzyska przychodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o PIT z tytułu zwrotu poniesionych nakładów na majątek Partnera, ponieważ nie powoduje to przysporzenia majątkowego; zwrot jest neutralny podatkowo.

Zwrot nadpłaconych środków z tytułu kredytu na podstawie ugody zawartej między konsumentem a bankiem, który nie zwiększa definitywnie majątku podatnika, jest obojętny podatkowo i nie rodzi obowiązku wykazania przychodu w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-37.

Zwrot przez bank nienależnie pobranych środków z tytułu kredytu hipotecznego nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego o charakterze definitywnym.

Środki pieniężne otrzymane przez Wnioskodawcę od Spółki powiązanej, jako zwrot utraconej zaliczki, nie będą uznane za zwrócony wydatek niezaliczony do kosztów uzyskania przychodów, lecz stanowią przychód podatkowy dla Wnioskodawcy na gruncie ustawy o CIT.

Kwoty zwrócone z tytułu ugód kredytowych z bankiem, jako zwrot nadpłat wynikających z klauzul abuzywnych, nie stanowią przychodu podatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie są objęte opodatkowaniem.

Środki pieniężne udostępniane spółkom sklepowym w ramach Pakietu osłonowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie przekazania, pod warunkiem zgodności z kryteriami art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zwrot tych środków w wyniku spełnienia warunków umownych nie stanowi przychodu podatkowego, lecz obliguje do korekty kosztów uzyskania przychodów.

Zwrot środków pieniężnych w ramach ugody z bankiem, dotyczącej spłaty kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to jedynie zwrot wcześniej uiszczonych kwot i nie powoduje przysporzenia majątkowego.

Zwrot przez bank, w wyniku ugody, środków uprzednio spłaconych przez kredytobiorcę, który nie stanowi nadpłaty kredytu, lecz wynika z utrzymania w mocy umowy kredytowej, stanowi przychód podatkowy wnioskodawcy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie przez bank części wierzytelności kredytu hipotecznego, w zakresie wydatków na cele mieszkaniowe, powoduje powstanie przychodu z innych źródeł w rozumieniu ustawy o PIT, jednak może być objęte zaniechaniem poboru podatku, jeśli spełnia warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów.

Zwrot nienależnie pobranych przez bank świadczeń w wyniku ugody nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do uzyskania realnego przysporzenia majątkowego przez podatnika.

Transakcja dokonana przez A. GmbH na rzecz B. AG stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uprawniającą do zastosowania stawki VAT 0%. Wymaga korekty wcześniejszych rozliczeń oraz zwrotu nadpłaconego VAT i związanych z nim odsetek.

Umorzenie części wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, spełniającego określone kryteria, jest objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego, jeśli wierzytelność dotyczy jednej inwestycji mieszkaniowej, a kredyt został udzielony przed 15 stycznia 2015 roku, co potwierdza interpretowana sytuacja prawna.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego może kwalifikować się jako przychód, lecz przy spełnieniu specyficznych warunków ustawowych i rozporządzeniowych, może podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego. Z kolei zwrot wcześniejszych nadpłat bankowych nie generuje opodatkowanego przychodu, gdyż brak jest definitywnego przysporzenia majątkowego.

Przepis art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.o.p.d.o.f. obejmuje waloryzację kaucji jako przychód z innych źródeł, co zobowiązuje Spółdzielnię do wystawienia PIT-11 za przysporzenie majątkowe wynikające ze zwaloryzowanej kaucji mieszkaniowej.

Gmina Miasto A nie posiada prawa do odliczenia ani odzyskania podatku VAT od wydatków związanych z realizacją projektu, gdyż działania w ramach jego realizacji są uznane za czynności nieopodatkowane, wykonywane jako organ władzy publicznej.

Otrzymanie przez komplementariusza częściowego zwrotu wkładu pieniężnego, wynikającego ze zmiany umowy spółki komandytowo-akcyjnej, skutkuje powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, z możliwością uwzględnienia kosztów uzyskania tego przychodu w proporcji do obniżonej kwoty wkładu.

Kwota wypłacona w ramach ugody ze względu na uznanie umowy kredytowej za nieważną nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż jest to zwrot nadpłaconych środków, a nie przysporzenie majątkowe, tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego w części przeznaczonej na cele mieszkaniowe korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego, natomiast część dotycząca innych wydatków, w tym poj. kosztów ubezpieczeń, podlega opodatkowaniu. Zwrot nadpłaty kredytu i kosztów procesu pozostaje podatkowo neutralny.

Zwrot kwoty nadpłaty kredytu w wyniku ugody z bankiem nie stanowi przychodu, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie skutkuje definitywnym przyrostem majątkowym dla podatnika.

Zwrócona kwota środków uprzednio wpłaconych przez podatnika na poczet rat kredytowo-odsetkowych, uzyskana w wyniku ugody z bankiem, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że nie powoduje ona definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Zwrot środków pieniężnych na rzecz wnioskodawcy, dokonany w ramach ugody między byłymi partnerami jako wyrównanie poniesionych nakładów, nie powoduje obowiązku podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn, gdyż nie stanowi nieodpłatnego przysporzenia majątkowego rozumianego jako darowizna.