Spłata zobowiązania długoterminowego z tytułu zysków wypracowanych przed przekształceniem jednoosobowej działalności gospodarczej nie podlega opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek w ramach estońskiego CIT.

Wypłacone świadczenia przez bank na rzecz kredytobiorcy w ramach ugody, które wynikały z nienależnego pobrania, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT. Zwrot kosztów nie tworzy opodatkowalnych przysporzeń, natomiast odsetki za opóźnienie, choć są przychodem, korzystają ze zwolnienia podatkowego.

Spółka jako reprezentująca pośrednio importera nie jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego VAT zapłaconego z tytułu importu towarów, gdyż nie istnieje związek między importowanymi towarami a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności Spółki.

Wynagrodzenie należne Nabywcy od Wnioskodawcy z tytułu przejęcia zobowiązań pracowniczych stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy spełnia kryteria poniesienia z zasobów majątkowych podatnika, definitywności, związku z działalnością gospodarczą oraz nie jest wyłączone na mocy art. 16 ustawy o CIT.

Zwrot świadczeń uiszczonych w związku z nieważną umową kredytową oraz odsetki za opóźnienie ich wypłaty, będące następstwem unieważnienia umowy, nie stanowią przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie części pożyczki, niezależne od warunków zewnętrznych wymienionych w umowie, stanowi dla podatnika przychód podatkowy z chwilą zawarcia umowy umorzeniowej, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, o ile umorzenie nie odbywa się na podstawie wyjątków przewidzianych ustawowo.

Przedstawiciel podatkowy, działający na podstawie art. 18a-18c ustawy o VAT, jest uprawniony do dokonania płatności zobowiązań podatkowych w VAT w imieniu klienta, jednak zwrot nadwyżki podatku VAT musi być skierowany na rachunek bankowy podatnika, a nie przedstawiciela podatkowego.

Umorzenie pożyczki hipotecznej nie korzysta z zaniechania poboru podatku, ponieważ dotyczy wyłącznie kredytów hipotecznych. Odsetki naliczone za nieterminowy zwrot nadpłaty są zwolnione z podatku, gdyż dotyczą sum nieopodatkowanych wcześniej.

Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu Transakcji Premii powstaje z chwilą wykonania usługi, tj. w momencie zaakceptowania warunków Transakcji Premii na Platformie oraz dokonania płatności, zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT.

Umorzenie przez bank wierzytelności z tytułu pożyczki hipotecznej oraz zwrot części wpłaconych świadczeń nie powodują powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż umorzenie nastąpiło w oparciu o cele mieszkaniowe, spełniając przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.

Potrącenie wierzytelności wzajemnych między spółką a jej udziałowcem w związku z umorzeniem udziałów nie powoduje powstania przychodu podatkowego na gruncie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.

Niespłacone, wymagalne i nieprzedawnione zobowiązania z tytułu pożyczek, pozostające w bilansie likwidacyjnym spółki na moment jej wykreślenia z rejestru, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, gdyż ich niespłacenie nie prowadzi do faktycznego przysporzenia majątkowego.

Dobrowolne umorzenie udziałów przez rezydenta podatkowego Republiki Czeskiej, skutkujące wynagrodzeniem, nie powoduje powstania przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu w Polsce, zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT oraz art. 13 ust. 4 PL-CZ UPO.

Zwrot przez bank nadpłaconych środków z umowy kredytowej, na mocy ugody sądowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwrócona kwota nie zwiększa majątku odbiorcy; równocześnie, odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie należności niepodlegającej opodatkowaniu korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

Wypłata niewypłaconych zysków wypracowanych przez spółkę jawną przed jej przekształceniem w prostą spółkę akcyjną, które były opodatkowane na poziomie wspólników, nie generuje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego przez spółkę przekształconą.

Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.

Spółka przejmująca, w ramach sukcesji podatkowej, wstępuje w prawa i obowiązki spółki dzielonej związane z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa majątku przejmowanego (Działem Dostawcy Usług), obejmując również odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe nieskonkretyzowane przed dniem wydzielenia.

Nadwyżka kapitałowo-odsetkowa spłaty kredytu na dom jednorodzinny, pochodząca ze sprzedaży mieszkania, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe kwalifikujący do ulgi mieszkaniowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeśli wydatki mieszczą się w zamkniętym katalogu art. 21 ust. 25.

Przychód z tytułu przedawnionych zobowiązań pożyczkowych stanowi przychód podatkowy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy CIT, a jego momentem powstania jest dzień przedawnienia. Zobowiązanie podatkowe z tytułu CIT ulega przedawnieniu przy braku przesłanek zawieszających jego bieg.

Przychody z przedawnionych zobowiązań pożyczkowych podlegają opodatkowaniu podatkiem CIT z dniem przedawnienia, tj. 1 stycznia, a samo zobowiązanie podatkowe przedawnia się po 5 latach, jeśli nie zaszły okoliczności zawieszające lub przerywające bieg przedawnienia.

Stwierdzenie przez sąd nieważności darowizny powoduje, że nieruchomość wchodzi do masy spadkowej. Jednak zobowiązanie podatkowe związane z nabyciem spadku ulega przedawnieniu po upływie okresu, co czyni bezprzedmiotowym składanie zgłoszenia podatkowego SD-Z2.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego jest możliwe wyłącznie w części, w której kredyt został zaciągnięty na wydatki opisane w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i rozporządzeniu Ministra Finansów.

Faktury korygujące zwiększające podstawę opodatkowania VAT, wynikające z wtórnych przyczyn, należy ujmować w bieżącym okresie rozliczeniowym, z wyłączeniem okresów podlegających przedawnieniu, zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy o VAT. W przypadku rozliczeń dotyczących okresów przedawnionych, korekta nie może być dokonana.