Interpretacje
Wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek ulgi na powrót przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, bowiem jej centrum interesów osobistych pozostawało w Polsce w trakcie wykonywania pracy w Holandii.
Osobie, która przeniosła miejsce zamieszkania do Polski na podstawie Karty Polaka, przysługuje ulga na powrót w odniesieniu do dochodów z działalności gospodarczej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., niezależnie od momentu złożenia formalnego wniosku o ulgę.
Nie przysługuje prawo do "ulgi na powrót" osobie, która w trzech latach poprzedzających powrót do Polski posiadała miejsce zamieszkania na jej terytorium, co narusza warunki z art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Osoba fizyczna uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu posiadania centrum interesów życiowych w Polsce. W przypadku, gdy przed 1 marca 2021 r. centrum interesów znajdowało się za granicą, nie można uznać polskiej rezydencji podatkowej przed tym terminem.
Prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, przysługuje podatnikowi, który po 31 grudnia 2021 r. przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, i spełnia dodatkowe wymogi ustawowe; zwolnienie obejmuje przychody do 85 528 zł rocznie z wybranych źródeł.
Podatnik, który powrócił do Polski po długotrwałym pobycie za granicą, ma prawo do ulgi na powrót, jeżeli spełnia warunki zamieszkiwania za granicą przez co najmniej trzy lata, mimo braku zgłoszenia wyjazdu z Polski, o ile przedstawi wystarczające dowody rezydencji podatkowej za granicą.
Przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski przed 31 grudnia 2021 r. nie kwalifikuje do ulgi na powrót, gdyż ulga przysługuje podatnikom, którzy zmienili rezydencję po tej dacie.
Podatnik, który utracił Kartę Polaka przed relokacją do Polski, nie spełnia warunku do skorzystania z ulgi na powrót, nawet w przypadku nieprzerwanego zamieszkania w Białorusi, państwie spoza UE, przed przeprowadzką.
Warunkiem skorzystania z ulgi na powrót jest faktyczne posiadanie centrum interesów życiowych za granicą przez wskazany okres, niezależnie od formalnego zapisu w polskim systemie podatkowym jako rezydent. Decydującą rolę odgrywają obiektywne okoliczności dotyczące zamieszkania i rezydencji za granicą.
Wnioskodawca, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, spełnia warunki do korzystania z ulgi na powrót, gdy dokumentuje pobyt za granicą i nie korzystał wcześniej z ulgi.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP w 2024 r., nie spełnia przesłanek „ulgi na powrót” z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeżeli miał miejsce zamieszkania w Polsce w części roku 2021; ulga wymaga braku rezydencji przez pełne trzy lata przed powrotem.
Osoba fizyczna przenosząca centrum interesów życiowych do Szwajcarii nie realizuje przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce, co wyklucza zastosowanie nieograniczonego obowiązku podatkowego od wyjazdu na stałe.
Możliwość skorzystania ze zwolnienie przedmiotowego – ulga na powrót.
Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu podatku od dochodów z niezrealizowanych zysków.