Działalność magazynowo-logistyczna wykonywana na rzecz podatnika przez spółkę zewnętrzną w Polsce, której zakres czynności pokrywa się z zasadniczą działalnością gospodarczą podatnika, stanowi zarobkowy zakład podatkowy według art. 4a pkt 11 ustawy o CIT oraz art. 5 UPO, eliminując wyłącznie pomocniczy charakter czynności.

Osoba fizyczna prowadząca czasową działalność gospodarczą za granicą, lecz posiadająca centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, utrzymuje status polskiego rezydenta podatkowego oraz nie tworzy zakładu zagranicznego, podlegając opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.

Dochody uzyskane przez wnioskodawcę z udziału w zyskach zagranicznej spółki LLC, jako przypisane do zakładu w USA, wymagają wykazania w polskich zeznaniach z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia, lecz podlegają odliczeniu tylko podatki federalne. Kredyt podatkowy obejmuje jedynie podatki federalne, a przychody podlegają także obliczeniu daniny solidarnościowej.

Spółka niemiecka nie tworzy na terytorium Polski zagranicznego zakładu w rozumieniu Ustawy CIT i UPO przez działalność produkcyjną prowadzoną przez powiązany podmiot polski, skutkiem czego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym CIT w Polsce.

Sprzedaż produktów przez polski magazyn włoskiej spółki A nie stanowi powstania zakładu podatkowego w Polsce na cele CIT, gdyż działalność pomocnicza prowadzona przez niezależnego agenta nie spełnia warunków do uznania za zakład zgodnie z umową polsko-włoską o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochody osiągane z działalności gospodarczej prowadzonej w Hiszpanii przez polskiego rezydenta, poprzez stałą placówkę w formie kontenera biurowego, stanowią zakład i podlegają opodatkowaniu zarówno w Hiszpanii, jak i Polsce, z odliczeniem podatku zapłaconego w Hiszpanii.

Zagraniczne oddziały samobilansujące się polskiej spółki kapitałowej, będące jej integralną częścią, podlegają obowiązkowi przesyłania ksiąg rachunkowych w polskiej strukturze logicznej, uwzględniając zasady przewidziane w ustawie o CIT oraz zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów, co nie zwalnia z obowiązku prowadzenia ustrukturyzowanych zapisów dla celów rozliczeń podatkowych.

Dochody niemieckich rezydentów podatkowych z działalności spółki jawnej prowadzonej jako zakład w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z polsko-niemiecką umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją przez Niemcy.

Nie powstaje dla spółki A. USA, Inc. zakład w rozumieniu art. 4a pkt 11 ustawy o CIT lub zakład w rozumieniu art. 6 PL-US UPO na terytorium Polski wskutek działalności składowo-magazynowej prowadzonej przez niezależnego dostawcę usług logistycznych, co wyłącza obowiązek rozliczania CIT w Polsce.

Działalność zagranicznej spółki w Polsce, wykonywana przez telepracownika, nie stanowi zakładu w rozumieniu polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli czynności te mają charakter wyłącznie przygotowawczy lub pomocniczy, nie stanowiąc istotnej części działalności przedsiębiorstwa.

Dla celów art. 5 ust. 3 polsko-austriackiej UPO, 12-miesięczny okres prac instalacyjno-montażowych rozpoczyna się z datą rozpoczęcia prac w Polsce i kończy z zakończeniem wszystkich prac instalacyjnych i montażowych, w tym napraw gwarancyjnych.

Nie spełniając kumulatywnie warunków z art. 15 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, wynagrodzenie uzyskane z pracy w Polsce podlegać będzie opodatkowaniu zarówno w Polsce, jak i w Hiszpanii, niezależnie od długości pobytu pracownika w Polsce.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na Ukrainie przez polskiego rezydenta gospodarczego są opodatkowane na Ukrainie, ale wpływają na ustalenie stopy podatkowej w Polsce, będąc uwzględnionymi przy obliczeniu stopy procentowej na potrzeby opodatkowania dochodów w Polsce.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na osoby fizyczne z Ukrainy, wykonujące zdalnie usługi wspierające działalność operacyjną, można uznać za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem braku tworzenia zakładu w rozumieniu umowy polsko-ukraińskiej oraz właściwego udokumentowania.

Niemiecka spółka prowadząca działalność poprzez pracownika zdalnego w Polsce posiada w rozumieniu art. 5 UPO stałą placówkę jako zakład, nakładając obowiązek podatkowy w Polsce, mimo braku formalnego udostępnienia biurowej przestrzeni.

Terminal dostarczony przez cypryjską spółkę stanowić będzie zagraniczny zakład na terytorium Polski w rozumieniu art. 5 UPO Polska-Cypr, a opłaty czarterowe za jego użytkowanie nie będą podlegały zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Wnioskodawca, realizując kontrakt montażowy w Danii, posiada tam zakład podatkowy zgodnie z art. 5 ust. 3 umowy polsko-duńskiej o unikaniu podwójnego opodatkowania. Do tego zakładu przypisane będą wyłącznie zyski z działalności montażowej.

Podatnicy posiadający siedzibę w Polsce są zobowiązani do wykazywania w JPK_KR_PD całości dochodów, w tym uzyskanych przez zagraniczne oddziały, jako że nie stanowią one odrębnych podmiotów, lecz integralne części spółek macierzystych.

Spółka z siedzibą w Polsce ma prawo uwzględniać w zeznaniu CIT dochody i straty oddziałów zagranicznych pod warunkiem, że pozwala na to metoda unikania podwójnego opodatkowania ustalona w umowach międzynarodowych. W przypadku oddziałów na Litwie i Rumunii zastosowanie ma metoda proporcjonalnego odliczenia, podczas gdy dla Czech i Węgier obowiązuje metoda wyłączenia z progresją.

Podatnicy, posiadający siedzibę lub zarząd na terenie RP, są zobowiązani do przesyłania plików JPK_KR_PD, obejmujących również samobilansujące zagraniczne oddziały, determinowane przepisami art. 9 ust. 1c ustawy o CIT, niezależnie od lokalizacji. Interpretacja nie wyłącza oddziałów zagranicznych z tego obowiązku.

Utworzenie oddziału help desk przez austriacką spółkę na terytorium Polski skutkuje powstaniem zakładu podatkowego zgodnie z art. 5 umowy polsko-austriackiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, ponieważ działalność oddziału stanowi kluczowy element świadczonych przez spółkę usług IT, a nie działalność pomocniczą.

Spółka, wypłacając dywidendę niemieckiemu podmiotowi posiadającemu oddział w Polsce, może skorzystać ze zwolnienia na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, jednak jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku na nadwyżkę ponad 2 mln zł na podstawie art. 26 ust. 2e ustawy.

Dla ustalenia statusu „małego podatnika” i możliwości zastosowania preferencyjnej stawki CIT 9%, nie wystarcza uwzględnienie jedynie przychodów uzyskanych przez krajowy oddział zagranicznej spółki. Należy wziąć pod uwagę całkowite przychody przedsiębiorstwa, niezależnie od miejsca ich generowania, co determinuje stosowanie limitów ustawowych.

Dochody z tytułu usług administrowania nieruchomościami świadczone przez polskiego rezydenta bez fizycznej obecności w Niemczech podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, gdyż nie tworzą zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.