Warunkiem odliczenia wydatków na zabiegi rehabilitacyjne w ramach ulgi rehabilitacyjnej jest posiadanie dokumentu potwierdzającego płatność, który jednoznacznie identyfikuje nabywcę usługi oraz sprzedawcę, a także szczegóły dotyczące transakcji, takie jak kwota zapłaty.

Wydatki poniesione na rehabilitację i zabiegi kosmetyczne osób fizycznych nie mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów spółki, jeśli ich celem jest osobisty zysk zdrowotny, a nie bezpośrednie zabezpieczenie lub zwiększenie przychodów przedsiębiorstwa.

Wydatki na leczenie kanałowe i odbudowę zębów nie stanowią wydatków na cele rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawniają do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej.

Mikrodiscektomia, jako zabieg leczniczy, nie stanowi wydatku na cele rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co wyklucza możliwość odliczenia jej kosztów w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Zabiegi medyczne z zakresu terapii estetycznych mogą być zwolnione z VAT, o ile są wykonywane przez podmiot leczniczy oraz ich głównym celem jest profilaktyka, przywracanie i poprawa zdrowia pacjentów, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, nie zaś art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. b.

Wydatki na cele rehabilitacyjne uprawniające do ulgi podatkowej muszą być zgodne z zamkniętym katalogiem określonym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki na terapeutyczne usługi przedszkolne i niektóre materiały pomocnicze, mimo ich związku z niepełnosprawnością, nie kwalifikują się do ulgi jako nie spełniające wymogów przepisów prawa.

Usługi medyczne, które spełniają wymagania profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia, mogą być zwolnione z podatku VAT w zakresie określonym w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem że są wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Głównym celem usług medycznych musi być ochrona zdrowia, a nie poprawa estetyki.

Usługi medyczne świadczone przez lekarza, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, mogą korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o VAT, o ile celem jest terapia i istnieją odpowiednie wskazania medyczne.

Organ podatkowy przyznał, że wydatki na indywidualną psychoterapię osoby niepełnosprawnej, zalecaną przez lekarza specjalistę, mogą być odliczone jako wydatki rehabilitacyjne, jeśli pozostają bezpośrednio związane z niepełnosprawnością i spełniają wymogi dokumentacyjne określone ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne poniesione przez podatnika na leczenie niepełnosprawnej córki mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełniają warunki określone w art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym w szczególności nie są refundowane z innych źródeł publicznych.

Faktury związane z wydatkami na terapie rehabilitacyjne mogą być podstawą do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej, pod warunkiem wyraźnego ich wyszczególnienia jako kosztów zabiegów rehabilitacyjnych. Nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi wydatki na zajęcia o charakterze rekreacyjnym, jak zajęcia na basenie, gdyż nie wpisują się one w definicję zabiegów rehabilitacyjnych.

Wydatek poniesiony na zabieg rehabilitacyjny dokonywany przez osobę o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, związany z poprawą jej stanu zdrowia, uprawnia do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o ile spełnia wymogi określone w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Usługi transportu pacjentów świadczone karetkami typu A2 są zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 20 ustawy o VAT oraz art. 132 ust. 1 lit. p Dyrektywy VAT jako usługi transportu sanitarnego, pod warunkiem spełnienia określonych wymogów technicznych i realizacji usług wyłącznie w celach medycznych.

Ulgę rehabilitacyjną w podatku dochodowym odlicza się jako różnicę między wydatkami na rehabilitację a ich zwrotem z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, niewliczając świadczeń i dopłat niezwiązanych bezpośrednio z kosztami rehabilitacyjnymi.

Wydatki na laserową korekcję wzroku, jako wydatki osobiste wynikające z ochrony zdrowia, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika.

Zabieg chirurgiczny usunięcia niewydolnej żyły odpiszczelowej, nawet jeśli jest warunkiem dalszej operacji i rehabilitacji osoby niepełnosprawnej, nie kwalifikuje się jako wydatek ulgi rehabilitacyjnej, gdyż nie mieści się w ustawowym katalogu wydatków rehabilitacyjnych.

Wydatki na cele rehabilitacyjne, spełniające kryteria indywidualnego i specjalistycznego sprzętu pomocnego w rehabilitacji osób niepełnosprawnych, mogą podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Nie obejmuje to jednak kosztów konsultacji medycznych oraz dóbr powszechnego użytku, takich jak klocki, które nie mają indywidualnego charakteru rehabilitacyjnego.

Wydatki na zabiegi fizjoterapeutyczne mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeśli są udokumentowane paragonem z numerem PESEL.

Wydatki na zabiegi implantologiczne i protetyczne, będące istotne dla komfortu zdrowotnego, lecz niewiążące się bezpośrednio z deklarowanym typem niepełnosprawności, nie podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Usługi medyczne świadczone przez lekarza, obejmujące stosowanie toksyny botulinowej, kortykosteroidów i osocza bogatopłytkowego, zaspokajające potrzeby pacjentów cierpiących na przewlekłe schorzenia, kwalifikują się do zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, jako służące przywracaniu i poprawie zdrowia.

Koszty poniesione przez osobę niepełnosprawną na prywatny zabieg operacyjny, nawet jeżeli mają na celu poprawę zdrowia, nie kwalifikują się do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeśli nie mieszczą się w enumeratywnie wymienionych wydatkach uprawniających do ulg podatkowych określonych w art. 26 ust. 7a ustawy PDOFiz.

Wydatki poniesione na zabieg chirurgiczny w celu poprawy zdrowia osoby niepełnosprawnej nie mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeżeli nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków przewidzianych przez art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki poniesione na usunięcie zębów, wszczepienie implantów i wykonanie mostów z łukami zębowymi nie podlegają odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, gdyż nie spełniają kryteriów zabiegów rehabilitacyjnych ani nie są uznane za wyroby medyczne wymienione w odpowiednich przepisach, a także nie mają bezpośredniego związku z niepełnosprawnością podatnika.

Wydatki ponoszone na czesne w prywatnym przedszkolu terapeutycznym mogą być odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednak wydatki na siłownię i diagnostykę autyzmu wykraczają poza katalog wydatków uprawniających do tej ulgi.